دعای دوم صحیفه سجادیه صوتی (صلوات و درود بر پیامبر (ص) و بیان اوصاف ایشان)
فایل صوتی دعای دوم صحیفه سجادیه، با صدای سوزناک و جانسوز حاج میثم مطیعی و میثم کاظم، اکنون در دسترس شماست؛ زمزمههایی که دل را میلرزاند و اشک را مهمان چشم میکند.متن دعای دوم صحیفه سجادیه با ترجمه روان و خط خوانا
در ادامه، متن کامل دعای دوم صحیفه سجادیه همراه با ترجمه روان و خط درشت و خوانا مناسب برای سالمندان و افرادی تمایل به خواندن متن هستند، ارائه میشود. این دعا با عنوان «درود بر پیامبر اکرم (ص)» شناخته میشود و از زیباترین نیایشهای امام سجاد (ع) در ستایش مقام پیامبر اسلام است.وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ بَعْدَ هَذَا التَّحْمِيدِ فِي الصَّلَاةِ عَلَي رَسُولِ اللهِ صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
دعاى آن حضرت است پس از ستايش خدا، در درود بر رسول خدا (ص)
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي مَنَّ عَلَيْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ دُونَ الْأُمَمِ الْمَاضِيَةِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَةِ، بِقُدْرَتِهِ الَّتِي لَا تَعْجِزُ عَنْ شَيْءٍ وَ إِنْ عَظُمَ، وَ لَا يَفُوتُهَا شَيْءٌ وَ إِنْ لَطُفَ (1)
همهی ستایشها مخصوص خداست که نه بر امّتهاي گذشته و زمانهای سپری شده؛ بلکه بر ما به وجود محمّد (صلّي الله علیه و آله) منّت نهاد؛ با قدرتش که از هیچ چیز هر چند بزرگ باشد، ناتوان نمیشود؛ و هیچ چیز هر چند کوچک و ریز باشد، از دایرهی اختیار و عرصهی ارادهاش، بیرون نمیرود.
فَخَتَمَ بِنَا عَلَي جَمِيعِ مَنْ ذَرَأَ ، وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَي مَنْ جَحَدَ، وَ كَثَّرَنَا بِمَنِّهِ عَلَي مَنْ قَلَّ (2)خدای توانا، ما را بر همهی امّتهايي که آفرید، خاتم قرار داد؛ و بر همهی منکران حق و حقیقت گواه گرفت؛ و با نیکی و احسانش، ما را بر آنان که اندک بودند، فزونی بخشید.
اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ أَمِينِكَ عَلَي وَحْيِكَ ، وَ نَجِيبِكَ مِنْ خَلْقِكَ ، وَ صَفِيِّكَ مِنْ عِبَادِكَ ، إِمَامِ الرَّحْمَةِ ، وَ قَائِدِ الْخَيْرِ ، وَ مِفْتَاحِ الْبَرَكَةِ (3)
خدایا! بر محمّد درود فرست، آن وجود مبارکی که امین بر وحیات و گزیدهی از آفریدههایت و انتخابشدهی از بندگان توست؛ و او پیشوای رحمت و قافله سالار خوبی و کلید برکت است.
كَمَا نَصَبَ لِأَمْرِكَ نَفْسَهُ (4)چنانکه جانش را برای فرمانت به زحمت انداخت.
وَ عَرَّضَ فِيكَ لِلْمَكْرُوهِ بَدَنَهُ (5)و بدنش را در راه وجود مقدّست در معرض ناراحتی قرار داد.
وَ كَاشَفَ فِي الدُّعَاءِ إِلَيْكَ حَامَّتَهُ (6)و در دعوت بهسوی تو، آشکارا با خویشان و نزدیکانش رو در رو قرار گرفت.
وَ حَارَبَ فِي رِضَاكَ أُسْرَتَهُ (7)و در مسیر خشنودیات با اشخاص خانوادهاش جنگید.
وَ قَطَعَ فِي إِحْيَاءِ دِينِكَ رَحِمَهُ (8)و در راه برقراری دینت، از خویشاوندانش برید.
وَ أَقْصَي الْأَدْنَيْنَ عَلَي جُحُودِهِمْ (9)و نزدیکترین بستگانش را بهسبب انکارشان، از خود دور کرد.
وَ قَرَّبَ الْأَقْصَيْنَ عَلَي اسْتِجَابَتِهِمْ لَكَ (10)و دورترین را به علّت پذیرفتن دین تو، به خود نزدیک فرمود.
وَ وَالَي فِيكَ الْأَبْعَدِينَ (11)با بیگانهترین مردم، به خاطر تو دوستی ورزید.
وَ عَادَي فِيكَ الْأَقْرَبِينَ (12)
و با نزدیکترین خویشان، بهخاطر تو دشمنی کرد.
و أَدْأَبَ نَفْسَهُ فِي تَبْلِيغِ رِسَالَتِكَ (13)
و جانش را در رساندن پیام تو به خستگی انداخت.
وَ أَتْعَبَهَا بِالدُّعَاءِ إِلَي مِلَّتِكَ (14)و وجودش را به خاطر فراخواندن مردم به آیین تو، به زحمت افکند.
وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ دَعْوَتِكَ (15)و خود را بهخاطر خیرخواهی، نسبتبه پذیرندگان دعوتت، در عرصهی کار و کوشش گذاشت.
وَ هَاجَرَ إِلَي بِلَادِ الْغُربَةِ، وَ مَحَلِّ النَّأْيِ عَنْ مَوْطِنِ رَحْلِهِ، وَ مَوْضِعِ رِجْلِهِ، وَ مَسْقَطِ رَأْسِهِ، وَ مَأْنَسِ نَفْسِهِ، إِرَادَةً مِنْهُ لِإِعْزَازِ دِينِكَ، وَ اسْتِنْصَاراً عَلَي أَهْلِ الْكُفْرِ بِكَ (16)و برای تبلیغ دینت، به سرزمینهای غربت و جا و مکان دور از وطن و دور از خانه و منزلش و جدای از مرکز سکونت و محلّ تولّد و آرامگاه جانش، هجرت کرد. این هجرت اراده و خواست او بود برای نیرومند شدن دینت و یاری جستن برضد کافران به حضرتت.
حَتَّي اسْتَتَبَّ لَهُ مَا حَاوَلَ فِي أَعْدَائِكَ (17)تا جایی که راه آنچه دربارهی دشمنانت با چارهجویی و دوراندیشی، در هدف به دست آوردنش بود، برای او هموار شد.
وَ اسْتَتَمَّ لَهُ مَا دَبَّرَ فِي أَوْلِيَائِكَ (18)و آنچه در مورد دوستانت، سنجیده و نظام داده بود، برایش کامل گشت.
فَنَهَدَ إِلَيْهِمْ مُسْتَفْتِحاً بِعَوْنِكَ ، وَ مُتَقَوِّياً عَلَي ضَعْفِهِ بِنَصْرِكَ (19)
پس درحالیکه از کمک دهیات، خواستار پیروزی بود و از یاریات به جبران ناتوانیاش درخواست نیرو داشت،
فَغَزَاهُمْ فِي عُقْرِ دِيَارِهِمْ (20)بهسرعت به کارزار با دشمنان برخاست؛ در نتیجه در وسط سرزمینشان با آنان جنگید.
وَ هَجَمَ عَلَيْهِمْ فِي بُحْبُوحَةِ قَرَارِهِمْ (21)و در میان محلّ اقامتشان به آنان هجوم برد.
حَتَّي ظَهَرَ أَمْرُكَ ، وَ عَلَتْ كَلِمَتُكَ ، وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ (22)تا فرمانت آشکار شد و دینت برتری یافت؛ گرچه مشرکان را خوش نیامد.
اللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بِمَا كَدَحَ فِيكَ إِلَي الدَّرَجَةِ الْعُلْيَا مِنْ جَنَّتِكَ (23)خدایا! بهخاطر مشقّت و زحمتی که در راه تو کشید، مرتبهی او را به بالاترین درجه بهشت بالا بر.
حَتَّي لَا يُسَاوَي فِي مَنْزِلَةٍ ، وَ لَا يُكَافَأَ فِي مَرْتَبَةٍ ، وَ لَا يُوَازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ ، وَ لَا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ (24)تا جایی که هیچ فرشتهی مقرّب و پیامبر مرسل، در پیشگاه حضرتت در قدر و منزلت و درجه و مرتبت، با او یکسان و برابر و موازی نشود.
وَ عَرِّفْهُ فِي أَهْلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أُمَّتِهِ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفَاعَةِ أَجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ (25)و از نیکی شفاعت و پذیرش میانجیگری او در مورد اهل بیت پاکیزهاش و امّت مؤمنش، بیشتر از آنچه به او وعده دادهای، به حضرتش اعلام کن.
يَا نَافِذَ الْعِدَةِ ، يَا وَافِيَ الْقَوْلِ ، يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (26)ای که وعدهات تحقّق مییابد و عهدت قرین وفاست! ای که بدیها را، به چندین برابر به خوبیها تبدیل میکنی! همانا تو صاحب احسان و بخشش عظیمی.
نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است.