ترتیل فایل صوتی سوره واقعه
فایل صوتی ترتیل سوره واقعه با تلاوت دلنشین و تاثیرگذار از استاد پرهیزکار، عبدالباسط، منشاوی، شاکرنژاد و قرائت تحدیر استاد معتزآقایی، فرصتی بینظیر برای استماع آیات الهی و تدبر در معانی عمیق آن فراهم میآورد. این مجموعه صوتی با کیفیت بالا، مناسب برای تلاوت روزانه، آرامش روحی و فهم بهتر مفاهیم قرآنی است.متن سوره واقعه بههمراه ترجمه با خط درشت و خوانا
متن کامل سوره واقعه با خط درشت و خوانا برای مطالعه آسان و تدبر در آیات الهی ارائه شده است.بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بهنام خداوند رحمتگر مهربان
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾
هنگامي كه واقعه عظيم (قيامت) برپا شود،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾
هيچكس نميتواند آن را انكار كند.
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ ﴿۳﴾
گروهي را پائين ميآورد و گروهي را بالا ميبرد.
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾
اين در هنگامي است كه زمين به شدت به لرزه در ميآيد.
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾
و كوهها در هم كوبيده ميشود.
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿۶﴾
و به صورت غبار پراكنده در ميآيد.
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾
و شما به سه گروه تقسيم خواهيد شد.
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿۸﴾
نخست «اصحاب ميمنه» هستند، چه اصحاب ميمنهاي ؟
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾
گروه ديگر اصحاب شومند، چه اصحاب شومي ؟
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾
و سومين گروه پيشگامان پيشگام!
أُولَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾
آنها مقربانند
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۱۲﴾
در باغهاي پر نعمت بهشت جاي دارند
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۳﴾
گروه كثيري از امتهاي نخستين هستند
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ ﴿۱۴﴾
و اندكي از امت آخرين!
عَلَي سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾
آنها (مقربان) بر تختهائي كه صف كشيده و به هم پيوسته است قرار دارند.
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿۱۶﴾
در حالي كه بر آن تكيه كرده و روبروي يكديگرند.
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾
نوجواناني جاوداني (در شكوه و طراوت) پيوسته گرداگرد آنها ميگردند.
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ﴿۱۸﴾
با قدحها و كوزه ها و جامهائي از نهرهاي جاري بهشتي (و شراب طهور)!
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ ﴿۱۹﴾
اما شرابي كه از آن دردسر نميگيرند و نه مست ميشوند.
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿۲۰﴾
و ميوه هائي از هر نوع كه مايل باشند.
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾
و گوشت پرنده از هر نوع كه بخواهند.
وَحُورٌ عِينٌ ﴿۲۲﴾
و همسراني از حورالعين دارند.
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿۲۳﴾
همچون مرواريد در صدف پنهان!
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾
اينها پاداشي است در برابر اعمالي كه انجام ميدادند.
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿۲۵﴾
در آن باغهاي بهشت نه لغو و بيهوده اي ميشنوند نه سخنان گناه آلود.
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿۲۶﴾
تنها چيزي كه ميشنوند «سلام» است «سلام»!
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿۲۷﴾
و اصحاب يمين، چه اصحاب يميني؟
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿۲۸﴾
آنها در سايه درختان سدر بيخار قرار دارند.
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿۲۹﴾
و در سايه درخت طلح پربرگ به سر ميبرند (درختي است خوشرنگ و خوشبو).
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿۳۰﴾
و سايه كشيده و گسترده.
وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ ﴿۳۱﴾
و در كنار آبشارها.
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿۳۲﴾
و ميوههاي فراواني.
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾
كه هرگز قطع و ممنوع نميشود.
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾
و همسراني گرانقدر.
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿۳۵﴾
ما آنها را آفرينش نويني بخشيديم.
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿۳۶﴾
و همه را بكر قرار دادهايم.
عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿۳۷﴾
همسراني كه به همسرشان عشق ميورزند و خوش زبان و فصيح و هم سن و سالند.
لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۳۸﴾
اينها همه براي اصحاب يمين است.
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۳۹﴾
كه گروهي از امتهاي نخستينند.
وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ ﴿۴۰﴾
و گروهي از امتهاي آخرين.
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿۴۱﴾
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿۴۲﴾
آنها در میان بادهای کشنده و آب سوزان قرار دارند.
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾
و در سایه دودهای متراکم و آتشزا!
لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿۴۴﴾
سایهای که نه خنک است و نه مفید.
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿۴۵﴾
آنها پیش از این در عالم دنیا مست و مغرور نعمت بودند.
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَي الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ﴿۴۶﴾
و بر گناهان بزرگ اصرار داشتند.
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾
و میگفتند: هنگامی که ما مردیم و خاک و استخوان شدیم آیا برانگیخته خواهیم شد؟
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾
یا نیاکان نخستین ما؟
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ﴿۴۹﴾
بگو اولین و آخرین،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَي مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿۵۰﴾
همگی در موعد روز معینی جمع میشوند.
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾
سپس شما ای گمراهان تکذیبکننده.
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾
قطعاً از درخت زقوم میخورید.
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵۳﴾
و شکمها را از آن پر میکنید.
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿۵۴﴾
و روی آن از آب سوزان مینوشید.
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿۵۵﴾
و همچون شترانی که مبتلا به بیماری عطش شدهاند از آن میآشامید.
هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿۵۶﴾
این است وسیله پذیرایی از آنها در قیامت!
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾
ما شما را آفریدیم، چرا که آفرینش مجدد را تصدیق نمیکنید؟
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾
آیا از نطفهای که در رحم میریزید آگاهید؟
أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾
آیا شما آن را (در دوران جنینی) آفرینش پیدرپی میدهید، یا ما آفریدگاریم؟
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿۶۰﴾
ما در میان شما مرگ را مقدر ساختیم و هرگز کسی بر ما پیشی نمیگیرد.
عَلَي أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾
و بهجاي شكر روزيهائي كه به شما داده شده آن را تكذيب ميكنيد؟
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾
پس چرا هنگامي كه جان به گلوگاه ميرسد (توانائي بازگرداندن آن را نداريد)؟!
وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿۸۴﴾
و شما در اين حال نظاره ميكنيد (و كاري از دستتان ساخته نيست).
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَكِنْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾
و ما به او نزديكتريم از شما ولي نميبينيد.
فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿۸۶﴾
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نميشويد،
تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿۸۷﴾
پس او را بازگردانيد اگر راست ميگوئيد.
فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿۸۸﴾
اما اگر او از مقربان باشد،
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ﴿۸۹﴾
در روح و ريحان و بهشت پرنعمت است.
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۰﴾
و اما اگر از اصحاب يمين باشد،
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۱﴾
به او گفته ميشود: سلام بر تو از سوي دوستانت كه از اصحاب اليمين هستند.
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿۹۲﴾
اما اگر او از تكذيبكنندگان گمراه باشد،
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ ﴿۹۳﴾
با آب جوشان دوزخ از او پذيرائي ميشود!
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿۹۴﴾
سپس سرنوشت او ورود در آتش جهنم است.
إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿۹۵﴾
اين همان حق و يقين است.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۹۶﴾
حال كه چنين است نام پروردگار بزرگت را منزه بهشمار.





نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است.