متن سوره یاسین (یس) به‌همراه ترجمه و ترتیل آن

در این مقاله، متن سوره یاسین برای گوشی به شکلی ساده و روان در اختیار شما قرار گرفته تا بدون نیاز به دانلود فایل‌های سنگین، به آسانی به تلاوت قرآن بپردازید. امکان خواندن سوره یاسین همراه با فایل صوتی کم حجم با صدای قاریان مطرح فراهم شده است تا تجربه‌ای معنوی و لذت‌بخش از قرائت این سوره داشته باشید. همچنین برای راحتی بیشتر کاربران، متن و ویدیوی این سوره با متن عربی و فارسی آماده شده تا بتوانید در هر زمان و با کمترین مصرف اینترنت، از فضیلت‌های این سوره مبارک بهره‌مند شوید.

فایل صوتی ترتیل سوره یاسین (یس)

با نوای دلنشین و روح‌افزای استادان نام‌آشنا؛ شهریار پرهیزکار، عبدالباسط، حامد شاکرنژاد، حسام عبادی و تندخوانی دلنواز استاد معتز آقایی، جانتان را مهمان لحظاتی معنوی و آسمانی کنید. گوش بسپارید و در هوای ملکوتی این تلاوت‌ها، آرامشی ژرف و حضوری روحانی را تجربه کنید.

متن سوره یاسین (یس) به‌همراه ترجمه

در این بخش، متن سوره یاسین همراه با ترجمه‌ روان فارسی پیش روی شماست.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به‌نام خداوند رحمتگر مهربان

يس ﴿۱﴾

يس

وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ﴿۲﴾

سوگند به قرآن حكيم

إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿۳﴾

كه تو قطعا از رسولان (خداوند) هستي

عَلَي صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ﴿۴﴾

بر طريقي مستقيم

تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ﴿۵﴾

اين قرآني است كه از سوي خداوند عزيز و رحيم نازل شده. 

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ ﴿۶﴾

تا قومي را انذار كني كه پدران آنها انذار نشدند و لذا آنها غافلند. 

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَي أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿۷﴾

فرمان (الهي) در باره اكثر آنها تحقق يافته، به همين جهت ايمان نمي‏‌آورند. 

إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَي الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ ﴿۸﴾

ما در گردن‌هاي آنها غلهائي قرار داديم كه تا چانه‏‌ها ادامه دارد، و سرهاي آنها را به بالا نگاهداشته است.

وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ﴿۹﴾

و در پيش روي آنها سدي قرار داديم و در پشت سرشان سدي و چشمان آنها را پوشانده‏‌ايم، لذا چيزي را نمي‏بينند!

وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿۱۰﴾

براي آنها يكسان است، چه انذارشان كني يا نكني، ايمان نمي‌‏آورند. 

إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ ﴿۱۱﴾

تو تنها كسي را انذار ميكني كه از اين يادآوري الهي پيروي كند و از خداوند رحمان در پنهان بترسد، چنين كسي را به آمرزش و پاداش پر ارزش بشارت ده! 

إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَي وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ ﴿۱۲﴾

ما مردگان را زنده مي‌كنيم، و آنچه را از پيش فرستاده‏‌اند و تمام آثار آنها را مي‏‌نويسيم و همه چيز را در «كتاب» احصا كرده‏‌ايم. 

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿۱۳﴾

براي آنها «اصحاب قريه» را مثال بزن، هنگامي كه فرستادگان خدا به‌سوي آنها آمدند.

إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ ﴿۱۴﴾

هنگامي كه دو نفر از رسولان را به‌سوي آنها فرستاديم، اما آنها رسولان (ما) را تكذيب كردند، لذا براي تقويت آن دو، شخص سومي فرستاديم، آنها همگي گفتند ما فرستادگان (خدا) به‌سوي شما هستيم.

قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ ﴿۱۵﴾

اما آنها (در جواب) گفتند: شما جز بشري همانند ما نيستيد، و خداوند رحمان چيزي نازل نكرده، شما فقط دروغ ميگوئيد! 

قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ﴿۱۶﴾

آنها گفتند پروردگار ما آگاه است كه ما قطعا فرستادگان (او) به‌سوي شما هستيم. 

وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿۱۷﴾

و بر عهده ما چيزي جز ابلاغ آشكار نيست. 

قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۱۸﴾

آنها گفتند ما شما را به فال بد گرفته‏‌ايم (و وجود شما شوم است) و اگر از اين سخنان دست برنداريد شما را سنگسار خواهيم كرد، و مجازات دردناكي از ما به شما خواهد رسيد. 

قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِنْ ذُكِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ﴿۱۹﴾

گفتند شومي شما از خودتان است اگر درست بينديشيد! بلكه شما گروهي اسرافكاريد.

وَجَاءَ مِنْ أَقْصَي الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَي قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ﴿۲۰﴾

مردي (با ايمان) از نقطه دور دست شهر با شتاب فرا رسيد، گفت: اي قوم من! از فرستادگان خدا پيروي كنيد. 

اتَّبِعُوا مَنْ لَا يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ ﴿۲۱﴾

از كساني پيروي كنيد كه از شما اجري نمي‏‌خواهند و خود هدايت يافته‏ اند. 

وَمَا لِيَ لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿۲۲﴾

من چرا كسي را پرستش نكنم كه مرا آفريده است ؟ و همگي به‌سوي او بازگشت مي‏كنيد. 

أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ ﴿۲۳﴾

آيا غير از او معبوداني را انتخاب كنم كه اگر خداوند رحمان بخواهد زياني به من برساند شفاعت آنها كمترين فايده‏ اي براي من ندارد و مرا (از مجازات او) نجات نخواهند داد. 

إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿۲۴﴾

اگر چنين كنم من در گمراهي آشكاري خواهم بود.

إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ﴿۲۵﴾

(به‌همين‌دليل) من به پروردگارتان ايمان آوردم، به سخنان من گوش فرا دهيد.

قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ﴿۲۶﴾

(سرانجام او را شهيد كردند و) به او گفته شد وارد بهشت شو گفت ايكاش قوم من مي‏‌دانستند.

بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ﴿۲۷﴾

كه پروردگارم مرا آمرزيده و از گرامي داشتگان قرار داده است. 

وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَي قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ﴿۲۸﴾

ما بعد از او بر قوم او هيچ لشكري از آسمان نفرستاديم و هرگز سنت ما بر اين نبود.

إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿۲۹﴾

فقط يك صيحه آسماني بود! ناگهان همگي خاموش شدند!!

يَا حَسْرَةً عَلَي الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿۳۰﴾

افسوس بر اين بندگان كه هيچ پيامبري براي هدايت آنها نيامد مگر اينكه او را استهزاء مي‏كردند.

أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿۳۱﴾

آيا نديدند چقدر از اقوام پيش از آنها (به خاطر گناهانشان) هلاك كرديم، آنها هرگز به‌سوي ايشان باز نمي‏گردند.

وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿۳۲﴾

و همه آنها روز قيامت نزد ما حاضر مي‌‏شوند.

وَآيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿۳۳﴾

زمين مرده براي آنها آيتي است، ما آنرا زنده كرديم و دانه‏‌هائي از آن خارج ساختيم و آنها از آن مي‌‏خورند.

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ﴿۳۴﴾

و در آن باغ‌هائي از نخل‌ها و انگورها قرار داديم و چشمه‏‌هائي از آن بيرون فرستاديم.

لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿۳۵﴾

تا از ميوه آن بخورند در حالي كه دست آنها هيچ دخالتي در ساختن آن نداشته است، آيا شكر خدا را بجا نمي‏آورند؟ 

سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ﴿۳۶﴾

منزه است كسي كه تمام زوجها را آفريد، از آنچه زمين مي‏‌روياند، و از خود و از آنچه نمي‏‌دانند! 

وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ ﴿۳۷﴾

شب براي آنها (نيز) نشانه‏‌اي است (از عظمت خدا) ما روز را از آن بر مي‏‌گيريم، ناگهان تاريكي آنها را فرا مي‏‌گيرد.

وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ﴿۳۸﴾

و خورشيد (نيز براي آنها آيتي است) كه پيوسته به‌سوي قرارگاهش در حركت است، اين تقدير خداوند قادر و دانا است. 

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّي عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ﴿۳۹﴾

و براي ماه منزلگاه‌هائي قرار داديم (و به هنگامي كه اين منازل را طي كرد) سرانجام به‌صورت شاخه كهنه (قوسي شكل و زرد رنگ) خرما در مي‏‌آيد. 

لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ﴿۴۰﴾

نه براي خورشيد سزاوار است كه به ماه رسد و نه شب بر روز پيشي مي‏‌گيرد و هر كدام از آنها در مسير خود شناورند. (۴۰)

وَآيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿۴۱﴾

اين نيز براي آنها نشانه‏‌اي است (از عظمت پروردگار) كه ما فرزندانشان را در كشتي‌هائي كه مملو (از وسائل و بارها است) حمل كرديم.

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ﴿۴۲﴾

و براي آنها مركب‌هاي ديگري همانند آن آفريديم.

وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنْقَذُونَ ﴿۴۳﴾

و اگر بخواهيم آنها را غرق مي‌كنيم، به‌طوري‌كه نه فريادرسي داشته باشند و نه كسي آنها را از دريا بگيرد. 

إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتَاعًا إِلَي حِينٍ ﴿۴۴﴾

مگر باز هم رحمت ما شامل حال آنها شود و تا زمان معيني از اين زندگي بهره گيرند.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿۴۵﴾

هنگامي كه به آنها گفته شود از آنچه پيش رو و پشت سر شما است (از عذاب‌هاي الهي) بترسيد، تا مشمول رحمت الهي شويد (اعتنا نمي‌‏كنند).

وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿۴۶﴾

و هيچ آيه‏ اي از آيات پروردگارشان براي آنها نمي‏آيد مگر اينكه از آن روي گردان مي‌‏شوند.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿۴۷﴾

و هنگامي كه به آنها گفته شود از آنچه خدا به شما روزي كرده انفاق كنيد كافران به مومنان مي‏‌گويند آيا ما كسي را اطعام كنيم كه اگر خدا مي‌‏خواست او را اطعام مي‏كرد (پس خدا خواسته كه او گرسنه باشد) شما فقط در گمراهي آشكاريد. 

وَيَقُولُونَ مَتَي هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿۴۸﴾

آنها مي‏‌گويند اگر راست مي‌گوئيد اين وعده (قيامت) كي خواهد بود؟! 

مَا يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ﴿۴۹﴾

(اما) جز اين انتظار نمي‏كشند كه يك صيحه عظيم (آسماني) آنها را فرو گيرد در حالي كه مشغول جدال (در امور دنيا) هستند!

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَي أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ﴿۵۰﴾

(چنان غافلگير مي‌شوند كه حتي) نمي‏‌توانند وصيتي كنند، يا به‌سوي خانواده خود مراجعت نمايند! 

وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَي رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ ﴿۵۱﴾

(بار ديگر) در صور دميده ميشود ناگهان آنها از قبرها شتابان به‌سوي (دادگاه) پروردگارشان ميروند. (۵۱)

قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ﴿۵۲﴾

مي‌گويند اي واي بر ما! چه كسي ما را از خوابگاهمان برانگيخت ؟ (آري) اين همان است كه خداوند رحمان وعده داده و فرستادگان (او) راست گفتند. 

إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿۵۳﴾

صيحه واحدي بيش نيست (فريادي از اين برمي‌خيزد) ناگهان همگي نزد ما حاضر مي‌شوند. 

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۵۴﴾

امروز به هيچكس ستم نمي‌شود و جز آنچه را عمل مي‌كرديد جزا داده نمي‌شويد.

إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ ﴿۵۵﴾

بهشتيان امروز به نعمت‌هاي خدا مشغول و مسرورند (و از هر انديشه ناراحت‌كننده بركنار). 

هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَي الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ ﴿۵۶﴾

آنها و همسرانشان در سايه‏ هاي (قصرها و درختان بهشتي) بر تختها تكيه كرده‏ اند! 

لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُمْ مَا يَدَّعُونَ ﴿۵۷﴾

براي آنها در بهشت ميوه بسيار لذت‌بخشي است و هر چه بخواهند در اختيار آنها خواهد بود.

سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ﴿۵۸﴾

براي آنها سلام (و درود الهي) است، اين سخني است از ناحيه پروردگار 

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ﴿۵۹﴾

جدا شويد امروز اي گنهكاران!

أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ﴿۶۰﴾

آيا با شما عهد نكردم اي فرزندان آدم! كه شيطان را پرستش نكنيد كه او براي شما دشمن آشكاري است ؟

وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ ﴿۶۱﴾

و اينكه مرا بپرستيد كه راه مستقيم اين است ؟ (۶۱)

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ ﴿۶۲﴾

او افراد زيادي از شما را گمراه كرد، آيا انديشه نكرديد؟

هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ﴿۶۳﴾

اين همان دوزخي است كه به شما وعده داده مي‌شد.

اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿۶۴﴾

امروز وارد آن شويد و به آتش آن بسوزيد به خاطر كفري كه داشتيد! 

الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَي أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿۶۵﴾

امروز بر دهان آنها مهر مينهيم، و دستهايشان با ما سخن مي‏‌گويند و پاهايشان كارهائي را كه انجام مي‌دادند شهادت مي‌دهند.

وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَي أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّي يُبْصِرُونَ ﴿۶۶﴾

و اگر بخواهيم چشمان آنها را محو مي‌كنيم، سپس براي عبور از راه مي‏‌خواهند بر يكديگر پيشي بگيرند اما چگونه مي‌توانند ببينند؟!

وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَي مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ ﴿۶۷﴾

و اگر بخواهيم آنها را در جاي خود مسخ مي‌كنيم (و به مجسمه‏‌هائي بيروح مبدل مي‌سازيم) تا نتوانند راه خود را ادامه دهند يا به عقب برگردند.

وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ﴿۶۸﴾

هر كس را كه طول عمر دهيم در آفرينش واژگونه مي‌كنيم (و به ناتواني كودكي باز مي‌گردانيم) آيا انديشه نمي‏كنند؟ 

وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُبِينٌ ﴿۶۹﴾

ما هرگز شعر به او نياموختيم، و شايسته او نيست، اين (كتاب آسماني) تنها ذكر و قرآن مبين است.

لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَي الْكَافِرِينَ ﴿۷۰﴾

هدف اين است كه افرادي را كه زنده‏ اند انذار كند و بر كافران اتمام حجت شود و فرمان عذاب بر آنها مسلم گردد.

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ ﴿۷۱﴾

آيا آنها نديدند كه از آنچه با قدرت خود به عمل آورده‏‌ايم چهار پاياني براي آنها آفريديم كه آنان مالك آن هستند؟

وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ ﴿۷۲﴾

آنها را رام ايشان ساختيم، هم مركب آنان از آن است و هم از آن تغذيه مي‏‌كنند. 

وَلَهُمْ فِيهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿۷۳﴾

و براي آنان منافع ديگري در آن (حيوانات) است و نوشيدني‌هاي گوارائي، آيا با اين حال شكرگزاري نمي‏‌كنند؟

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ ﴿۷۴﴾

آنها غير از خدا معبوداني براي خويش برگزيدند به اين اميد كه ياري شوند.

لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ ﴿۷۵﴾

ولي آنان قادر به ياري ايشان نيستند و اين (عبادت‌كنندگان در قيامت) لشكر آنها خواهند بود كه در آتش دوزخ حضور مي‏يابند! 

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿۷۶﴾

بنابراين سخنان آنها تو را غمگين نسازد، ما آنچه را پنهان مي‏‌دارند يا آشكار مي‏‌كنند مي‏‌دانيم! 

أَوَلَمْ يَرَ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ ﴿۷۷﴾

آيا انسان نديد (نميداند) كه ما او را از نطفه‏ اي بيارزش آفريديم، و او (چنان صاحب قدرت و شعور و نطق شد) به مخاصمه آشكار برخاست! 

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ ﴿۷۸﴾

و براي ما مثالي زد و آفرينش خود را فراموش كرد، و گفت چه كسي اين استخوان‌ها را زنده مي‌كند در حالي كه پوسيده است؟

قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ﴿۷۹﴾

بگو: همان كسي آنرا زنده مي‌كند كه نخستين بار آنرا آفريد، و او به هر مخلوقي آگاه است!

الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَارًا فَإِذَا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ ﴿۸۰﴾

همان كسي كه براي شما از درخت سبز آتش آفريد، و شما به‌وسيله آن آتش مي‏افروزيد. 

أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَي أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلَي وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ﴿۸۱﴾

آيا كسي كه آسمان‌ها و زمين را آفريد قدرت ندارد همانند آنها (انسان‌هاي خاك‌شده) را بيافريند؟ آري (مي‌تواند) و او آفريدگار دانا است! 

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ﴿۸۲﴾

فرمان او تنها اين است كه هر گاه چيزي را اراده كند به او مي‏‌گويد: موجود باش آن نيز بلافاصله موجود مي‌شود!

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿۸۳﴾

پس منزه است خداوندي كه مالكيت و حاكميت همه چيز در دست او است، و (همگي) به‌سوي او باز مي‌‏گرديد. 

تلاوت سوره باسین (یس) همراه با ترجمه تصویری

در این بخش، تلاوت دلنشین سوره یاسین به همراه ترجمه فارسی به صورت تصویری تقدیم شما شده است. با مشاهده این ویدیو، می‌توانید هم‌زمان با شنیدن آیات، معانی نورانی آن را نیز درک کنید.