سوره‌های قرآن کریم

متن سوره نبا با ترجمه فارسی

20 بهمن 1404
0 7,121 زمان تقریبی مطالعه 3 دقیقه
متن سوره نبا با ترجمه فارسی و فایل صوتی

سوره نبا، با آغازی پرطنین و پرسش‌برانگیز، ذهن و دل انسان را به سفری درون‌نگرانه و عمیق می‌برد؛ سفری از دل شگفتی‌های آفرینش تا آستانه‌ی روزی که «خبر بزرگ» در آن تحقق می‌یابد: روز قیامت. این سوره‌ی مبارکه، اولین سوره از جزء سی‌ام قرآن کریم است و با لحنی هشداردهنده؛ اما آمیخته به حکمت و نظم، انسان را از خواب غفلت بیدار می‌کند.

نوشته های مشابه

آیات سوره نبا، هم‌زمان که ما را به تأمل در نعمت‌های آشکار الهی مانند زمین، خواب، شب، کوه‌ها و باران فرا می‌خوانند، در ادامه تصویری هولناک اما واقعی از روز حساب و مجازات کافران ارائه می‌دهند؛ روزی که در آن، هیچ‌کس راه گریزی ندارد. در این میان، مؤمنان نیز با وعده‌هایی از آرامش، بهشت و رحمت، در دل این سوره جایگاه ویژه‌ای دارند.

در این مقاله، به بررسی کامل معنای سوره نبا، شأن نزول، ساختار آیات، مفاهیم محوری و آثار خواندن آن در زندگی فردی و اجتماعی می‌پردازیم. اگر می‌خواهید بفهمید چرا این سوره با واژه‌ای مانند «عمّ» (از چه می‌پرسند؟) آغاز می‌شود و چه پیامی در پس آن نهفته است، تا پایان با ما همراه باشید.

متن سوره نبا با ترجمه فارسی روان و خط درشت

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به‌نام خداوند رحمتگر مهربان

عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ ﴿۱﴾

درباره چه چيز از يكديگر مى‌پرسند

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿۲﴾

از آن خبر بزرگ 

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿۳﴾

كه در باره آن با هم اختلاف دارند

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿۴﴾

نه چنان است به‌زودى خواهند دانست

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿۵﴾

باز هم نه چنان است به‌زودى خواهند دانست

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿۶﴾

آيا زمين را گهواره‏ اى نگردانيديم

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿۷﴾

و كوه‌ها را [چون] ميخ‌هايى [نگذاشتيم] 

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿۸﴾

و شما را جفت آفريديم

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿۹﴾

و خواب شما را [مايه] آسايش گردانيديم

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿۱۰﴾

و شب را [براى شما] پوششى قرار داديم 

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿۱۱﴾

و روز را [براى] معاش [شما] نهاديم 

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿۱۲﴾

و بر فراز شما هفت [آسمان] استوار بنا كرديم

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿۱۳﴾

و چراغى فروزان گذارديم 

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا ﴿۱۴﴾

و از ابرهاى متراكم آبى ريزان فرود آورديم 

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿۱۵﴾

تا بدان دانه و گياه برويانيم

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿۱۶﴾

و باغ‌هاى در هم پيچيده و انبوه 

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿۱۷﴾

قطعا وعدگاه [ما با شما] روز داورى است 

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿۱۸﴾

روزى كه در صور دميده شود و گروه‌گروه بياييد 

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿۱۹﴾

و آسمان گشوده و درهايى [پديد] شود 

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿۲۰﴾

و كوه‌ها را روان كنند و [چون] سرابى گردند

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿۲۱﴾

[آرى] جهنم [از دير باز] كمين‌گاهى بوده

لِلطَّاغِينَ مَآبًا ﴿۲۲﴾

[كه] براى سركشان بازگشتگاهى است 

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿۲۳﴾

روزگارى دراز در آن درنگ كنند

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿۲۴﴾

در آنجا نه خنكى چشند و نه شربتى 

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ﴿۲۵﴾

جز آب جوشان و چرك‌آبه‏‌اى 

جَزَاءً وِفَاقًا ﴿۲۶﴾

كيفرى مناسب [با جرم آنها] 

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿۲۷﴾

آنان بودند كه به [روز] حساب اميد نداشتند 

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿۲۸﴾

و آيات ما را سخت تكذيب می‌کردند

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿۲۹﴾

و حال آنكه هر چيزى را برشمرده [به صورت] كتابى در آورده‏‌ايم

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿۳۰﴾

پس بچشيد كه جز عذاب هرگز [چيزى] بر شما نمى‏‌افزاييم 

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿۳۱﴾

مسلما پرهيزگاران را رستگارى است

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿۳۲﴾

باغچه‌‏ها و تاكستان‌ها

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿۳۳﴾

و دخترانى هم‌سال با سينه‏‌هاى برجسته

وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿۳۴﴾

و پياله‌هاى لبالب 

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿۳۵﴾

در آنجا نه بيهوده‏‌اى شنوند و نه [يكديگر را] تكذيب [كنند] 

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿۳۶﴾

[اين است] پاداشى از پروردگار تو عطايى از روى حساب 

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿۳۷﴾

پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است بخشايش‌گرى كه كس را ياراى خطاب با او نيست 

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿۳۸﴾

روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‏‌ايستند و [مردم] سخن نگويند مگر كسى كه [خداى] رحمان به او رخصت دهد و سخن راست گويد 

ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا ﴿۳۹﴾

آن [روز] روز حق است پس هر كه خواهد راه بازگشتى به‌سوى پروردگار خود بجويد 

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا ﴿۴۰﴾

ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم روزى كه آدمى آنچه را با دست ‏خويش پيش فرستاده است بنگرد و كافر گويد كاش من خاك بودم 

تلاوت تصویری ترتیل سوره نبا با صدای استاد شهریار پرهیزکار

20 بهمن 1404
0 7,121 زمان تقریبی مطالعه 3 دقیقه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
{{svg_share_icon}}