دعای پانزدهم صحیفه سجادیه، پناهگاهی است برای دل‌هایی که زیر بار بیماری، اندوه، بلا و ضعف خم شده‌اند. این دعا، با لحنی سرشار از فروتنی و امید، ما را به یاد می‌اندازد که حتی در تاریک‌ترین لحظات، راهی به‌سوی نور هست. امام سجاد (ع) در این دعا با تمام وجود از خداوند طلب نجات می‌کند؛ نجات از بیماری‌ای که جان را می‌فرساید، اندوهی که دل را سنگین می‌کند و بلایی که آدمی را از پا می‌اندازد. متن دعای پانزدهم صحیفه سجادیه سرشار از واژه‌هایی است که نفس انسان را آرام و روحش را تسلیم خداوند می‌کند. گوش‌دادن به دعای پانزدهم صحیفه سجادیه صوتی نیز، این حال معنوی را چند برابر می‌سازد و دل را به‌سوی آرامش و شفا می‌برد. این دعا، در حقیقت زمزمه‌ای صادقانه است برای بازگشت به سلامت، چه در جسم و چه در جان.
دعای پانزدهم صحیفه سجادیه صوتی
دعای پانزدهم صحیفه سجادیه با صدای دلنشین بشیر جزایری، زمزمه‌ای آرام برای لحظه‌های نیاز و دلتنگی است.متن دعای پانزدهم صحیفه سجادیه با معنی روان و خط درشت
وَ كانَ مِنْ دُعَائِهِ علیه‌السلام إِذَا مَرِضَ أَوْ نَزَلَ بِهِ كرْبٌ أَوْ بَلِيةٌ:
از دعاهاى آن حضرت است هنگامى که بیمار مى‌شد یا اندوه و گرفتاریى به او روى مى آورد:
اللَّهُمَّ لَك الْحَمْدُ عَلَي مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرَّفُ فِيهِ مِنْ سَلَامَةِ بَدَنِي، وَ لَك الْحَمْدُ عَلَي مَا أَحْدَثْتَ بی مِنْ عِلَّةٍ فِي جَسَدِي؛
بارخدایا، تو را سپاس بر نعمت تندرستی بدن که همواره و پیوسته از آن برخوردار بودم و سپاس تو را بر آن بیماری که در جسمم پدید آورده‌ای.
فَمَا أَدْرِي، یا إِلَهِي، أيّ الْحَالَينِ أَحَقُّ بِالشُّكرِ لَك، وَ أيّ الْوَقْتَينِ أَوْلَي بِالْحَمْدِ لَك؟ أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيبَاتِ رِزْقِك، وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لِابْتِغَاءِ مَرْضَاتِك وَ فَضْلِك، وَ قَوَّيتَنِي مَعَهَا عَلَي مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِك؟
ای خدای من نمی‌دانم که کدام‌یک از این دو حال برای شکر به درگاهت سزاوارتر است و کدام‌یک از این دو وقت حمد تو را شایسته‌تر؟ آیا زمان سلامت که روزی‌های پاکیزه‌ات را بر من گوارا ساخته‌ای و به‌سبب آن برای به‌دست‌آوردن رضایت و نعمت‌هایت به من نشاط بخشیده‌ای و به‌سبب آن تندرستی به من نیرو داده تا به طاعتت توفیق یابم.
أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا، وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا، تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَي ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ، وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيئَاتِ، وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ، وَ تَذْكيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ؟
یا به هنگام بیماری که مرا به آن پاک می‌سازی و نعمت‌هایی که به من تحفه داده‌ای، تا گناهانی را که از آن گرانبار شده‌ام تخفیف دهی و مرا از سیئاتی که در آن فرو رفته‌ام پاک نمایی و آگاهی‌ام دهی که پلیدی گناه را به توبه از دل بشویم و با یادآوری نعمت قدیم، گناه بزرگم را از پرونده‌ام محو نمایم.
وَ فِي خِلَالِ ذَلِك مَا كتَبَ لِي الْكاتِبَانِ مِنْ زَكيّ الْأَعْمَالِ، مَا لَا قَلْبٌ فَكرَ فِيهِ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكلَّفَتْهُ، بَلْ إِفْضَالًا مِنْك عَلَيّ، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِيعِك إِلَيّ.
و در خلال این بیماری از جمله تحفه‌ها که به من عنایت می‌کنی این است که فرشتگان به حساب من اعمال پاکیزه‌ای نوشته‌اند که فکر آن به خاطری نگذشته و بر زبانی نرفته و هیچ‌یک از اعضا در انجامش رنجی نبرده، بلکه این همه از باب تفضل و احسان تو بر من نوشته شده.
اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ حَبِّبْ إِلَيّ مَا رَضِيتَ لِي، وَ يسِّرْ لِي مَا أَحْلَلْتَ بِي، وَ طَهِّرْنِي مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ، وَ امْحُ عَنِّي شَرَّ مَا قَدَّمْتُ، وَ أَوْجِدْنِي حَلَاوَةَ الْعَافِيةِ، وَ أَذِقْنِي بَرْدَ السَّلَامَةِ.
بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست و آنچه را برایم پسندیده‌ای در نظرم محبوب ساز و تحمل آنچه را بر من وارد نموده‌ای آسان ساز و مرا از آلودگی اعمال گذشته پاک کن و شرّ اعمال گذشته‌ام را از من بزدای و از لذّت عافیت کامیابم فرما و گوارایی تندرستی را به من بچشان.
وَ اجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلَّتِي إِلَي عَفْوِك، وَ مُتَحَوَّلِي عَنْ صَرْعَتِي إِلَي تَجَاوُزِك، وَ خَلَاصِي مِنْ كرْبِي إِلَي رَوْحِك، وَ سَلَامَتِي مِنْ هَذِهِ الشِّدَّةِ إِلَي فَرَجِك.
و لطفی کن که از بستر این مرض به‌سوی عفو و بخشایش تو راه خلاص یابم و از این زمین‌گیری به گذشت تو انتقال یافته و از این اندوه و گرفتاری به راحت تو خلاص یابم و از این دشواری به فَرَج و گشایش تو سلامت یابم.
إِنَّك الْمُتَفَضِّلُ بِالْإِحْسَانِ، الْمُتَطَوِّلُ بِالامْتِنَانِ، الْوَهَّابُ الْكرِيمُ، «ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكرامِ».
که همانا تو بي‌استحقاقِ ما احسان روا می‌داری و نعمت بی‌دریغ نثار می‌کنی و بخشنده‌ای کریمی که عطایت را پایانی نیست و دارای جلال و اکرامی.
نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است.