سوره ذاریات، پنجاهویکمین سوره از قرآن کریم و از سورههای مکی است که با سوگندهای پیدرپی آغاز میشود و با لحنی هشداردهنده، اندیشهی انسان را متوجه نشانههای قدرت الهی و سرنوشت اقوام پیشین میسازد. این سوره که در جزء بیستوهفتم قرآن قرار دارد، با آیهای آغاز میشود که به «بادهای پراکندهکننده» قسم یاد میکند: «وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا»؛ و از همین عبارت، نام سوره گرفته شده است.
در سوره الذاریات، خداوند متعال با بیانی بلیغ، به جلوههایی از قدرت، ربوبیت، تدبیر هستی و نیز عاقبت انسانها میپردازد. از نکات برجستهی این سوره، اشاره به سرگذشت اقوامی چون قوم نوح، عاد، ثمود، قوم لوط و فرعون است که همگی در برابر پیامبران مقاومت کردند و سرانجام به عذاب الهی گرفتار شدند. این یادآوری، هشداری است برای غافلان و تسلیبخشی برای اهل ایمان.
همچنین یکی از مهمترین آیات این سوره، آیه ۵۶ است که فلسفه آفرینش انسان و جن را به زیبایی تبیین میکند: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ»؛ بیانی روشن از هدف والای خلقت که همهی سوره را بهسوی معنویت، بندگی و بصیرت سوق میدهد.
سوره الذاریات با نثری آهنگین، مفاهیمی ژرف و ساختاری هدفمند، دلهای بیدار را به تفکر، تذکر و بازگشت بهسوی خداوند رحمان فرامیخواند.
سوره الذاریات صوتی
فایل صوتی سوره مبارکه الذاریات با تلاوت دلنشین جمعی از برترین قاریان جهان اسلام گردآوری شده و در اختیار علاقهمندان به قرآن کریم قرار گرفته است. در این مجموعه، ترتیل روحنواز استادانی چون شهریار پرهیزکار، عبدالباسط عبدالصمد، سعد الغامدی، حامد شاکرنژاد و محمد صدیق منشاوی شنیده میشود که هر یک با سبک خاص و تاثیرگذار خود، فضای معنوی ویژهای را خلق میکنند. همچنین تلاوتهای سریعتر و دقیق در سبک تحدیر و تندخوانی توسط قاری روشندل احمد دباغ و استاد معتز آقایی نیز در این مجموعه گنجانده شده است. این فایل صوتی، فرصت مناسبی برای انس بیشتر با کلام الهی، تدبر در آیات و بهرهگیری از زیباییهای صوتی قرآن فراهم میسازد.
پرهیزکار
سوره الذاریات
پرهیزکار سوره الذاریات
عبدالباسط
سوره الذاریات
عبدالباسطسوره الذاریات
منشاوی
سوره الذاریات
منشاوی سوره الذاریات
شاکرنژاد
سوره الذاریات
شاکرنژاد سوره الذاریات
الغامدی
سوره الذاریات
الغامدیسوره الذاریات
آقایی
سوره الذاریات
آقایی سوره الذاریات
دباغ
سوره الذاریات
دباغ سوره الذاریات
متن سوره ذاریات با خط درشت و ترجمه روان
متن کامل سوره الذاریات فصلت همراه با ترجمهای روان و قابلفهم، با خطی خوانا و درشت در اختیار شما قرار گرفته است تا بتوانید با سهولت و تمرکز بیشتری به تلاوت، تدبر و بهرهگیری از مفاهیم بلند این سوره نورانی بپردازید. این تنظیم ویژه بهگونهای طراحی شده که هم برای مطالعه فردی و هم برای آموزش و استفاده در جمعهای قرآنی مناسب باشد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بهنام خداوند رحمتگر مهربان
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا ﴿۱﴾
سوگند به بادهاى ذرهافشان
فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا ﴿۲﴾
و ابرهاى گرانبار
فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا ﴿۳﴾
و سبك سيران
فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا ﴿۴﴾
و تقسيمكنندگان كار[ها]
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ﴿۵﴾
كه آنچه وعده داده شدهايد راست است
وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ ﴿۶﴾
و [روز] پاداش واقعيت دارد
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ﴿۷﴾
سوگند به آسمان مشبك
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ﴿۸﴾
كه شما [درباره قرآن] در سخنى گوناگونيد
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿۹﴾
[بگوى] تا هر كه از آن برگشته برگشته باشد
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ﴿۱۰﴾
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ﴿۱۱﴾
همانان كه در ورطه نادانى بىخبرند
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ﴿۱۲﴾
پرسند روز پاداش كى است
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿۱۳﴾
همان روز كه آنان بر آتش عقوبت [و آزموده] شوند
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿۱۴﴾
عذاب [موعود] خود را بچشيد اين است همان [بلايى] كه با شتاب خواستار آن بوديد
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿۱۵﴾
پرهيزگاران در باغها و چشمه سارانند
آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿۱۶﴾
آنچه را پروردگارشان عطا فرموده مىگيرند زيرا كه آنها پيش از اين نيكوكار بودند
كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿۱۷﴾
و از شب اندكى را مىغنودند
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿۱۸﴾
و در سحرگاهان [از خدا] طلب آمرزش میکردند
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿۱۹﴾
و در اموالشان براى سائل و محروم حقى [معين] بود
وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ ﴿۲۰﴾
و روى زمين براى اهل يقين نشانههايى [متقاعدكننده] است
وَفِي أَنْفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿۲۱﴾
و در خود شما پس مگر نمىبينيد
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿۲۲﴾
و روزى شما و آنچه وعده داده شدهايد در آسمان است
فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ﴿۲۳﴾
پس سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه واقعا او حق است همانگونهكه خود شما سخن مىگوييد
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ﴿۲۴﴾
آيا خبر مهمانان ارجمند ابراهيم به تو رسيد
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ﴿۲۵﴾
چون بر او درآمدند پس سلام گفتند گفت سلام مردمى ناشناسيد
فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ﴿۲۶﴾
پس آهسته بهسوى زنش رفت و گوسالهاى فربه [و بريان] آورد
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿۲۷﴾
آن را به نزديكشان برد [و] گفت مگر نمىخوريد
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ﴿۲۸﴾
و [در دلش] از آنان احساس ترسى كرد گفتند مترس و او را به پسرى دانا مژده دادند
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ﴿۲۹﴾
و زنش با فريادى [از شگفتى] سر رسيد و بر چهره خود زد و گفت زنى پير نازا [چگونه بزايد]
قَالُوا كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ﴿۳۰﴾
گفتند پروردگارت چنين فرموده است او خود حكيم داناست
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿۳۱﴾
[ابراهيم] گفت اى فرستادگان ماموريت شما چيست
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ ﴿۳۲﴾
گفتند ما بهسوى مردمى پليدكار فرستاده شدهايم
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ ﴿۳۳﴾
تا سنگهايى از گل رس بر [سر] آنان فرو فرستيم
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿۳۴﴾
[كه] نزد پروردگارت براى مسرفان نشانهگذارى شده است
فَأَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۳۵﴾
پس هر كه از مؤمنان در آن [شهرها] بود بيرون برديم
فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿۳۶﴾
و[لى] در آنجا جز يك خانه از فرمانبران [خدا بيشتر] نيافتيم
وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ﴿۳۷﴾
و در آنجا براى آنها كه از عذاب پر درد مىترسند عبرتى بهجاى گذاشتيم
وَفِي مُوسَى إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ﴿۳۸﴾
و [نيز] در [ماجراى] موسى چون او را با حجتى آشكار بهسوى فرعون گسيل داشتيم
فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿۳۹﴾
پس [فرعون] با اركان [دولت] خود روى برتافت و گفت [اين شخص] ساحر يا ديوانهاى است
فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿۴۰﴾
[تا] او و سپاهيانش را گرفتيم و آنان را در دريا افكنديم درحالىكه او [در آخرين لحظه] نكوهشگر [خود] بود
وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ ﴿۴۱﴾
و در [ماجراى] عاد [نيز] چون بر [سر] آنها آن باد مهلك را فرستاديم
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ ﴿۴۲﴾
به هر چه مىوزيد آن را چون خاكستر استخوان مرده مىگردانيد
وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ ﴿۴۳﴾
و در [ماجراى] ثمود [نيز عبرتى بود] آنگاه كه به ايشان گفته شد تا چندى برخوردار شويد
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ ﴿۴۴﴾
تا [آنكه] از فرمان پروردگار خود سر برتافتند و درحالىكه آنها مىنگريستند آذرخش آنان را فرو گرفت
فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ ﴿۴۵﴾
در نتيجه نه توانستند به پاى خيزند و نه طلب يارى كنند
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ ﴿۴۶﴾
و قوم نوح [نيز] پيش از آن [اقوام نامبرده همين گونه هلاك شدند] زيرا آنها مردمى نافرمان بودند
وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿۴۷﴾
و آسمان را به قدرت خود برافراشتيم و بىگمان ما [آسمان]گستريم
وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ ﴿۴۸﴾
و زمين را گسترانيدهايم و چه نيكو گسترندگانيم
وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿۴۹﴾
و از هر چيزى دو گونه [يعنى نروماده] آفريديم اميد كه شما عبرت گيريد
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ﴿۵۰﴾
پس بهسوى خدا بگريزيد كه من شما را از طرف او بيمدهندهاى آشكارم
وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ﴿۵۱﴾
و با خدا معبودى ديگر قرار مدهيد كه من از جانب او هشداردهندهاى آشكارم
كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿۵۲﴾
بدينسان بر كسانى كه پيش از آنها بودند هيچ پيامبرى نيامد جز اينكه گفتند ساحر يا ديوانهاى است
أَتَوَاصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿۵۳﴾
آيا همديگر را به اين [سخن] سفارش كرده بودند [نه] بلكه آنان مردمى سركش بودند
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ ﴿۵۴﴾
پس از آنان روى بگردان كه تو در خور نكوهش نيستى
وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۵۵﴾
و پند ده كه مؤمنان را پند سود بخشد
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿۵۶﴾
و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند
مَا أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ ﴿۵۷﴾
از آنان هيچ روزيى نمىخواهم و نمىخواهم كه مرا خوراك دهند
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ ﴿۵۸﴾
خداست كه خود روزى بخش نيرومند استوار است
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿۵۹﴾
پس براى كسانى كه ستم كردند بهرهاى است از عذاب همانند بهره عذاب ياران [قبلى]شان پس [بگو] در خواستن عذاب از من شتابزدگى نكنند
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ﴿۶۰﴾
پس واى بر كسانى كه كافر شدهاند از آن روزى كه وعده يافتهاند.
تلاوت تصویری سوره الذاریات با زیرنویس فارسی و صدای استاد پرهیزکار
