دعای ثالول، ورم، جرب/دمل/قوباء و برص

وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبٰالِ فَقُلْ يَنْسِفُهٰا رَبِّي نَسْفاً فَيَذَرُهٰا قٰاعاً صَفْصَفاً لاٰ تَريٰ فِيهٰا عِوَجاً وَ لاٰ أَمْتاً۱

[۱. دعایِ درمانِ ثالول (میخچه‌ی دست) — روایت شده: برایِ هر میخچه هفت‌دانه جو بگیر و بر هر دانه از اولِ سوره‌ی «واقعه» تا «هَبٰاءً مُنْبَثًّا» و هفت‌بار این آیه بخوان:] از تو درباره‌ی کوه‌ها می‌پرسند، بگو: پروردگارم آن‌ها را ریشه‌کن می‌کند و کاملاً از هم می‌پاشد، پس همه را به‌صورتِ دشتی صاف و هموار بجا می‌گذارد. [آنگاه دانه‌های جو را به میخچه بمال و در کهنه‌ای ببند. روایتِ دیگر: نمک را به میخچه بمالد و سه‌بار «لَوْ أَنْزَلْنٰا هٰذَا الْقُرْآنَ عَلىٰ جَبَلٍ» تا آخرِ سوره‌ی حشر بخواند.]

لَوْ أَنْزَلْنٰا هٰذَا الْقُرْآنَ عَليٰ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خٰاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ۲

[۲. دعا برایِ درمانِ ورم‌هایِ بدن — روایت شده: چون برایِ نمازِ واجب وضو بسازی، پیش از نماز و بعد از آن، از ابتدایِ این آیه تا آخرِ سوره‌ی «حشر» بر ورم بخوان:] اگر این قرآن را بر کوهی نازل می‌کردیم، هر آینه آن را از ترسِ خدا فروتن و ازهم‌فروپاشیده می‌دیدی؛ [و در هنگامِ خواندن، تدبّر کن.]

وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ مٰا لَهٰا مِنْ قَرٰارٍ۳

[۳. دعایِ درمانِ جرب (گَری)، دمل (جوش) و قوباء (کندگیِ پوست) — روایت شده: این آیه را بخوانند و نوشته‌اش را به فردِ مبتلا بیاویزند:] و کلمه‌ی ناپاک [عقایدِ باطل و آثارِ زشتش] شبیهِ درختِ ناپاک است که از زمین ریشه‌کن شده، هیچ قرار و ثباتی ندارد. [سوره‌ی ابراهیم، آیه‌ی ۲۶؛ همراه با «اللّٰهُ أَكْبَرُ وَأَنْتَ لَاتُكَبَّرُ، اللّٰهُ يَبْقَىٰ وَأَنْتَ لَاتَبْقَىٰ» -خدا بزرگ‌تر است و تو بزرگ نیستی، خدا باقی است و تو بقا نداری.]

يَا اللّٰهُ يَا رَحْمٰنُ يَا رَحِيمُ، يَا سَمِيعَ الدَّعَواتِ، يَا مُعْطِيَ الْخَيْراتِ، أَعْطِنِي خَيْرَ الدُّنْيا وَخَيْرَ الْآخِرَةِ، وَقِنِي شَرَّ الدُّنْيا وَشَرَّ الْآخِرَةِ، وَأَذْهِبْ عَنِّي مَا أَجِدُ فَقَدْ غاظَنِي الْأَمْرُ وَأَحْزَنَنِي.۴

[۴. دعایِ برص (پیسیِ اندام) — یونس (راویِ حدیث) از سپیدیِ میانِ دیدگانش به امام صادق (ع) شکایت کرد؛ فرمود: وضو بگیر، دو رکعت نماز بخوان و بگو:] ای خدا، ای بخشنده، ای مهربان، ای شنوایِ دعاها، ای عطابخشِ خیرات، خیرِ دنیا و آخرت را به من عطا کن و مرا از شرِّ دنیا و آخرت نگاه‌دار، و آنچه از ناراحتی می‌یابم از من دور کن. [یونس گفت: چنین کردم و آن پیسی برطرف شد. روایتِ دیگر: نوشتنِ سوره‌ی «یس» با عسل در جامی، شستن و خوردنِ آن؛ و تربتِ امام حسین (ع) با آبِ باران، برایِ درمانِ پیسی وارد شده.]