دعای شکم، قولنج، زحیر و قرقرهٔ شکم

يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا رَبَّ الاَرْبابِ يا اِلهَ الْآلِهَةِ يا مَلِكَ الْمُلُوكِ يا سَيِّدَ السّادَةِ اشْفِني بِشِفآئِكَ مِنْ كُلِّ دآءٍ وَ سُقْمٍ.۱

[۱. دعایِ دردِ شکم — از رسولِ خدا (ص): شربتِ عسل با آبِ گرم بیاشامد و آن را هفت‌بار به سوره‌ی «حمد» تعویذ کند؛ و از امیرمؤمنان (ع): آبِ گرم بیاشامد و بگوید:] ای خدا، ای خدا، ای خدا، ای بخشنده، ای مهربان، ای پروردگارِ پرورندگان، ای پرستیده‌ی پرستیدگان، ای پادشاهِ پادشاهان، ای سرورِ سروران، مرا از هر درد و بیماری به شفایت شفا ده. [برایِ دردِ شکم و غیرِ آن، دست بر آن بگذارد و هفت‌بار «اَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ وَ جَلالِهِ، مِنْ شَرِّ ما اَجِدُ» بگوید.]

اَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْعَظيمِ وَ بِعِزَّتِهِ الَّتي لا تُرامُ وَ بِقُدْرَتِهِ الَّتي لا يَمْتَنِعُ مِنْها شَئٌ مِنْ شَرِّ هذَا الْوَجَعِ وَ مِنْ شَرِّ ما فيهِ وَ مِنْ شَرِّ ما اَجِدُ مِنْهُ.۲

[۲. دعایِ درمانِ قولنج — بر لوحی یا کتفی (صفحه‌ی فلزی)، سوره‌هایِ «حمد»، «توحید» و دو «قُلْ أَعُوذُ» (فلق و ناس) را می‌نگارند و زیرِ آن‌ها می‌نویسند:] پناه می‌برم به ذاتِ خدایِ بزرگ و به عزّتش که به بدی قصد نشود و به قدرتش که چیزی از آن سر باز نزند، از شرِّ این درد و از شرِّ آنچه در آن است و از شرِّ آنچه از آن می‌یابم. [سپس آن را به آبِ باران بشویند و ناشتا و هنگامِ خواب بیاشامند.]

اللّٰهُمَّ مَا كانَ مِنْ خَيْرٍ فَمِنْكَ، لَاحَمْدَ لِي فِيهِ، وَمَا عَمِلْتُ مِنْ سُوءٍ فَقَدْ حَذَّرْتَنِيهِ، لَاعُذْرَ لِي فِيهِ.۳

[۳. دعایِ درمانِ زحیر (دل‌پیچه) — شخصی به امام موسی‌بن‌جعفر (ع) از زحیری که آرام نمی‌گیرد شکایت کرد؛ فرمود: هرگاه از نمازِ شب فارغ شدی بگو:] خدایا آنچه خیر است از سویِ توست، برایِ من در آن قدرتِ ستایشی نیست؛ و آنچه بد کردم، تو مرا از آن برحذر داشتی، مرا در آن عذری نیست. خدایا به تو پناه می‌آورم از اینکه بر آنچه مرا در آن ستایشی نیست تکیه کنم، یا از آنچه در آن عذری برایم نیست ایمن گردم.

اللّٰهُمَّ مَا عَمِلْتُ مِنْ خَيْرٍ فَهُوَ مِنْكَ لَاحَمْدَ لِي فِيهِ وَمَا عَمِلْتُ مِنْ سُوءٍ فَقَدْ حَذَّرْتَنِيهِ، لَاعُذْرَ لِي فِيهِ.۴

[۴. دعایِ قرقرِ شکم — شخصی به امام موسی‌بن‌جعفر (ع) شکایت کرد که شکمش پیوسته صدا می‌کند و از این بابت شرم دارد؛ حضرت فرمود: هرگاه از نمازِ شب فارغ شدی بگو:] خدایا آنچه خیر انجام دادم از سویِ توست، برایِ من در آن ستایشی نیست؛ و آنچه بد کردم، تو مرا از آن برحذر داشتی، مرا در آن عذری نیست. [و نیز از امام صادق (ع): برایِ صداهایِ شکم، سیاه‌دانه با عسل بخورند.]

۵

[۵. دعایِ دیگرِ دردِ شکم و قولنج — روایت شده: شخصی از دردِ شکمِ برادرش نزدِ رسولِ خدا (ص) شکایت کرد؛ فرمود: شربتِ عسل با آبِ گرم بیاشامد. فردا آمد و گفت اثری نکرد؛ فرمود: «خدا راست گفت و شکمِ برادرت دروغ گفت»؛ برو و آن را هفت‌بار با سوره‌ی «حمد» تعویذ کن. -منبع خود تصریح می‌کند این حکمِ خاص به علمِ پیامبر (ص) درباره‌ی آن فردِ معین مربوط بوده، نه قاعده‌ای کلی برایِ قضاوت درباره‌ی هرکس.]