دعای تب، درد زانو و اندامهای حساس
سه دعای تب و دردهای بدنی — باب سوم باقیاتالصالحات
دربارهی این دعا
دعاهایِ سنتیِ باب سومِ باقیاتالصالحات برایِ تب، دردِ اندامهایِ حساس و دردِ زانو -بخشی از سنتِ دینیِ دعا برایِ شفا، نه جایگزینِ تشخیص و درمانِ پزشکی؛ بهویژه تبِ مداوم یا شدید نیازمندِ مراجعهٔ فوری به پزشک است.
ترجمه: استاد حسین انصاریان
صوت این دعا بهزودی اضافه میشود.
اَللّهُمَّ ارْحَمْ جِلْدِيَ الرَّقيقَ، وَ عَظْمِيَ الدَّقيقَ، وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ فَوْرَةِ الْحَريقِ، يا اُمَّ مِلْدَمٍ، اِنْ كُنْتِ آمَنْتِ بِاللَّهِ فَلا تَاْكُليِ اللَّحْمَ، وَلاتَشْرَبيِ الدَّمَ.
[۱. تعویذ و دعایِ تب — دعایی که رسولِ خدا (ص) به امیرمؤمنان (ع) آموخت:] خدایا بر پوستِ نازکم و استخوانِ باریکم رحم کن، و از فَورانِ آتش به تو پناه میبرم؛ ای تب، اگر ایمان به خدا آوردهای، پس گوشت را مخور و خون را منوش. [روشهایِ دیگرِ همین منبع: مواظبتِ دائم بر «دعایِ نور»؛ معالجهی ائمه (ع) با آبِ سرد؛ نوشتنِ سهآیه بر سه قطعه کاغذ و بلعیدن هرکدام در یک روز؛ گفتنِ اذان و اقامه و هفتبار «حمد» با سر در پیراهن؛ و دعایِ دیگری که بر پوست نوشته و به بازوی راستِ تبدار بسته میشود.]
بِسْمِ اللّٰهِ وَبِالله، بَليٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّٰهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ. اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ.
[۲. دعایِ دردِ عورت و اندامِ جنسی — یکی از اصحابِ ائمه (ع) از دردی در این ناحیه نزدِ امام صادق (ع) شکایت کرد؛ حضرت این دعا را آموخت و فرمود: دستِ چپ را بر آن بگذار و سهبار بگو:] بهنامِ خدا و به خدا، «آری، کسانی که وجودشان را تسلیمِ خدا کنند درحالیکه نیکوکارند، برایِ آنان نزدِ پروردگارشان پاداشی است، نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین میشوند»؛ خدایا من وجودم را به سویت تسلیم کردم و کارم را به تو واگذاردم، پناه و نجاتی از تو نیست جز به تو.
يَا أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَيٰ، يَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ، وَيَا أَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ، ارْحَمْ ضَعْفِي وَقِلَّةَ حِيلَتِي، وَأَعْفِنِي مِنْ وَجَعِي.
[۳. دعایِ دردِ زانو — از کتابِ «طبّالائمه»، جابرِ جعفی از امام باقر (ع): مردی از دردِ پا نزدِ امام حسین (ع) شکایت کرد و حضرت او را به «دعایِ امام حسن (ع)» راهنمایی کرد (از «إِنّٰا فَتَحْنٰا لَکَ فَتْحاً مُبِیناً» تا «کٰانَ اللّٰهُ عَزِیزاً حَکِیماً»)، که پس از خواندنش دیگر دردی احساس نکرد. روایتِ دیگر: پس از نماز بگو:] ای سخیترینِ کسی که عطا کردی، ای بهترینِ کسی که درخواست شد، ای مهربانترینِ کسی که از او مهربانی خواسته شد، به ناتوانیام و کمیِ چارهام رحم کن و از این درد مرا عافیت ده.