نماز شب جمعهٔ امام زمان (ع)، امان از ظالم، تقویت حافظه و آمرزش

إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ۱

[۱. نماز امام زمان (ع) در شب جمعه — از توقیعِ ناحیه‌ی مقدسه‌ی حضرت صاحب‌الزمان (ع)، به‌نقلِ کنوز‌النجاح شیخ طبرسی، در «نجم ثاقب»: هرکس را حاجتی باشد، پس از نیمه‌ی شبِ جمعه غسل کند و دو رکعت نماز بخواند؛ در رکعتِ اول چون به این آیه رسید:] پروردگارا! تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم. [صد مرتبه آن را بگوید، سپس سوره‌ی «حمد» را به پایان برساند و یک‌بار «توحید» بخواند؛ رکوع و دو سجده را با «سُبْحانَ رَبِّیَ الْعَظیمِ وَ بِحَمْدِهِ» (رکوع، هفت‌بار) و «سُبْحانَ رَبِّیَ الْأَعْلیٰ وَ بِحَمْدِهِ» (هر سجده، هفت‌بار) به‌جا آورد؛ رکعتِ دوم را نیز به همین شیوه انجام دهد. پس از نماز، این دعا خوانده می‌شود؛ حق‌تعالی حاجتِ او را برآورده می‌سازد -جز حاجتی که در قطعِ پیوندِ خویشاوندی باشد:] اللّٰهُمَّ إِنْ أَطَعْتُكَ فَالْمَحْمَدَةُ لَكَ، وَإِنْ عَصَيْتُكَ فَالْحُجَّةُ لَكَ، مِنْكَ الرَّوْحُ وَمِنْكَ الْفَرَجُ. [خدایا اگر اطاعتت کردم، ستایش تو راست؛ و اگر نافرمانی‌ات کردم، حجت بر من توست؛ نسیمِ رحمت و گشایش از سوی توست.]

يَا حَيُّ يَا قَيُّوْمُ يَا حَيّاً لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ فَصَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَغِثْنِي، السَّاعَةَ السَّاعَةَ.۲

[۲. نماز ترسِ از ظالم و ستمکار — به‌نقل از «مکارم‌الاخلاق»: غسل می‌کنی، دو رکعت نماز می‌خوانی و زانوهایت را نزدِ جانمازت برهنه می‌کنی و صد مرتبه می‌گویی:] ای زنده، ای پاینده، ای زنده‌ای که معبودی جز تو نیست، به رحمتت یاری می‌طلبم، پس درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و به فریادم برس، هم‌اینک، هم‌اینک. [سپس بگوید: «أَسْأَلُكَ اللّٰهُمَّ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَلْطُفَ لِي، وَأَنْ تَكْفِيَنِي مَؤونَةَ فلانِ ابنِ فلان» (به‌جای «فلان‌بن‌فلان»، نامِ ظالم و پدرش را بگوید) — این دعای رسول خدا (ص) در روزِ اُحد است.]

قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ۳

[۳. نماز تقویتِ ذهن و حافظه — به‌نقل از «مکارم‌الاخلاق»: سوره‌ی «حمد»، «آیت‌الکرسی»، «إِنّا أَنْزَلْناهُ»، «یس»، «واقعه»، «حشر»، «تبارک»، «توحید» و دو «قُل اَعوذُ» (فلق و ناس) را با زعفران بر ظرفی پاکیزه می‌نویسند و با آبِ زمزم یا باران می‌شویند، با کندر و شکر و عسل می‌آمیزند و شب زیرِ آسمان می‌گذارند؛ آخرِ شب دو رکعت نماز می‌خواند و در هر رکعت، سوره‌ی «حمد» و پنجاه‌بار] «قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ» [را می‌خواند و پس از نماز آن آب را می‌آشامد -برای حافظه نیکو و آزموده‌شده، به‌گفته‌ی منبع.]

۴

[۴. نماز برایِ آمرزشِ گناهان — دو رکعت که در هر رکعت شصت‌بار «قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ» خوانده شود؛ چون از نماز فارغ شود، گناهانش آمرزیده شود. روایتِ دیگر (شیخ طوسی، «مصباح»، از عبدالله‌بن‌مسعود): هرکه روزِ جمعه پس از نمازِ عصر دو رکعت نماز بخواند -رکعتِ اول: «فاتحه»+«آیت‌الکرسی»+۲۵بار «فلق»؛ رکعتِ دوم: «فاتحه»+«توحید»+۲۵بار «ناس»- و پس از نماز ۲۵بار «لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ» بگوید، از دنیا نرود تا بهشت را در خواب ببیند.]

۵

[۵. نمازی که رسول خدا (ص) به آن وصیت فرمود — دو رکعت، بینِ مغرب و عشا: رکعتِ اول سوره‌ی «حمد» و سیزده‌بار «إذا زُلزِلَت»؛ رکعتِ دوم سوره‌ی «حمد» و پانزده‌بار «توحید». اگر هر شب خوانده شود، ثوابش را جز خدا کسی نمی‌تواند بشمارد.]

رَبِّ عَفْوَكَ عَفْوَكَ۶

[۶. نماز عفو و استغفار — دو رکعت که در هر رکعت سوره‌ی «حمد» و یک‌بار «إِنّا أَنْزَلْناهُ» خوانده می‌شود و پس از قرائت، پانزده‌بار] پروردگارا، بخشش‌ات را، بخشش‌ات را [-و در رکوع ده‌بار- گفته می‌شود؛ مانندِ نمازِ جعفر تمام می‌شود. نمازِ استغفار همانندِ همین است، جز آن‌که به‌جایِ آن، «أَسْتَغْفِرُ اللّٰه» گفته شود؛ برای فراوانیِ روزی سودمند دانسته شده است.]