دعای پس از نماز امام حسین (ع)

اَللّٰهُمَّ اَنْتَ الَّذِي اسْتَجَبْتَ لِآدَمَ وَحَوّاءَ، اِذْ قالا رَبَّنا ظَلَمْنا اَنْفُسَنا وَاِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ، وَناداكَ نُوحٌ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ، وَنَجَّيْتَهُ وَاَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظيمِ، وَاَطْفَاْتَ نارَ نُمْرُودَ عَنْ خَليلِكَ اِبْراهيمَ، فَجَعَلْتَها بَرْداً وَسَلاماً.۱

خدایا تویى که دعاى آدم و حوّا را به اجابت رساندى آن‌گاه که گفتند پروردگارا ما به خود ستم کردیم و اگر ما را نیامرزى و به ما رحم نکنى حتماً از زیانکاران خواهیم بود، و نوح تو را ندا کرد و تو اجابتش کردى و او و کسانش را از گرفتارى بزرگ نجات دادى و خاموش کردى آتش نمرود را از خلیلت ابراهیم و آن را سرد و سلامت کردى.

وَاَنْتَ الَّذِي اسْتَجَبْتَ لاَِيُّوبَ، اِذْ نادي رَبِّ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّاحِمينَ، فَكَشَفْتَ ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ، وَآتَيْتَهُ اَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَذِكْري لاُِولِي الاَْلْبابِ، وَاَنْتَ الَّذِي اسْتَجَبْتَ لِذِي النُّونِ، حينَ نادي فِي الظُّلُماتِ اَنْ لا اِلـهَ اِلاّ اَنْتَ، سُبْحانَكَ اِنّي كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ، فَنَجَّيْتَهُ مِنَ الْغَمِّ.۲

و تویى که دعاى ایوب را به اجابت رساندى آن‌گاه که ندا کرد پروردگارا من به محنت دچارم و تو مهربان‌ترین مهربانانى، و تو محنتش را برطرف کردى و کسانش را و مانندشان را همراه آنها به او دادى از روى مرحمتى از خودت و اندرزى براى خردمندان، و تویى که به اجابت رساندى دعاى ذوالنون (یونس) را هنگامى که ندا کرد تو را در تاریکی‌ها که معبودى جز تو نیست، منزهى تو و من از ستمکارانم، و از اندوه نجاتش دادى.

وَاَنْتَ الَّذِي اسْتَجَبْتَ لِمُوسي وَهارُونَ دَعْوَتَهُما، حينَ قُلْتَ: قَدْ اُجيبَتْ دَعْوَتُكُما فَاسْتَقيما. وَاَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَقَوْمَهُ، وَغَفَرْتَ لِداوُدَ ذَنْبَهُ، وَتُبْتَ عَلَيْهِ رَحْمَةً مِنْكَ وَذِكْري، وَفَدَيْتَ اِسْماعيلَ بِذِبْحٍ عَظيمٍ بَعْدَما اَسْلَمَ، وَتَلَّهُ لِلْجَبينِ، فَنادَيْتَهُ بِالْفَرَجِ وَالرَّوْحِ.۳

و تویى که دعاى موسى و هارون را اجابت کردى هنگامى که فرمودى دعایتان به اجابت رسید پس استقامت ورزید. و غرق کردى فرعون و قومش را و آمرزیدى براى داود گناهش را و توبه‌اش را از روى مرحمتى که داشتى پذیرفتى، و فدا کردى براى اسماعیل قربانى بزرگى پس از آن‌که تسلیم شد و پدرش پیشانى او را بر خاک نهاد، و تو او را به گشایش و رحمت ندا کردى.

وَاَنْتَ الَّذي ناداكَ زَكَرِيّا نِدآءً خَفِيّاً، فَقالَ رَبِّ اِنّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنّي، وَاشْتَعَلَ الرَّاْسُ شَيْباً، وَلَمْ اَكُنْ بِدُعآئِكَ رَبِّ شَقِيّاً، وَقُلْتَ: يَدْعُونَنا رَغَباً وَرَهَباً وَكانُوا لَنا خاشِعينَ، وَاَنْتَ الَّذِي اسْتَجَبْتَ لِلَّذينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ، لِتَزيدَهُمْ مِنْ فَضْلِكَ، فَلا تَجْعَلْني مِنْ اَهْوَنِ الدّاعينَ لَكَ، وَالرّاغِبينَ اِلَيْكَ، وَاسْتَجِبْ لي كَمَا اسْتَجَبْتَ لَهُمْ بِحَقِّهِمْ عَلَيْكَ.۴

و تویى آن خدایى که زکریا در پنهانى تو را ندا کرده گفت: پروردگارا من استخوانم سست شده و موى سرم سپید گشته و نبوده‌ام پروردگارا در زمینه دعاى تو محروم، و تو فرمودى «مى‌خوانند ما را از روى شوق و ترس و براى ما خاشع بودند»، و تویى که اجابت کردى براى آنان که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام دادند تا بیفزایى بر آنها از فضل خود، پس قرارم مده از خوارترین و پست‌ترین دعاکنندگانت و مشتاقان درگاهت، و دعایم را به اجابت رسان چنانچه دعاى آنان را به اجابت رساندى به حق ایشان بر تو.

فَطَهِّرْني بِتَطْهيرِكَ، وَتَقَبَّلْ صَلاتي وَدُعآئي بِقَبُول حَسَن، وَطَيِّبْ بَقِيَّةَ حَياتي، وَطَيِّبْ وَفاتي، وَاخْلُفْني فيمَنْ اَخْلُفُ، وَاحْفَظْني يا رَبِّ بِدُعآئي، وَاجْعَلْ ذُرِّيَّتي ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً، تَحُوطُها بِحِياطَتِكَ، بِكُلِّ ما حُطْتَ بِهِ ذُرِّيَّةَ اَحَدٍ مِنْ اَوْلِيآئِكَ وَاَهْلِ طاعَتِكَ، بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.۵

و به حق ایشان، مرا پاک گردان به پاک کردن خودت و بپذیر نماز و دعایم را بپذیرش خوبى، و خوش و خرم کن باقیمانده زندگیم را و خوش گردان وفاتم را و جانشین من باش در میان آنان که به‌جاى گذارم، و با دعایم پروردگارا مرا نگهدارى کن و فرزندانم را فرزندانى پاکیزه قرار ده و در برگیر آنها را به دربرگرفتن خودت به همه آنچه دربرگیرى بدانها فرزندان یکى از دوستان خود و فرمانبردارانت را، به رحمتت اى مهربان‌ترین مهربانان.

يا مَنْ هُوَ عَلي كُلِّ شَيْء رَقيبٌ، وَلِكُلِّ داع مِنْ خَلْقِكَ مُجيبٌ، وَمِنْ كُلِّ سآئِل قَريبٌ، اَسْئَلُكَ يا لا اِلـهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَلْحَيُّ الْقَيُّومُ، اَلاَْحَدُ الصَّمَدُ الَّذي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً اَحَدٌ، وَبِكُلِّ اسْم رَفَعْتَ بِهِ سَمآئَكَ، وَفَرَشْتَ بِهِ اَرْضَكَ، وَاَرْسَيْتَ بِهِ الْجِبالَ، وَاَجْرَيْتَ بِهِ الْمآءَ، وَسَخَّرْتَ بِهِ السَّحابَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ وَاللَّيْلَ وَالنَّهارَ، وَخَلَقْتَ الْخَلائِقَ كُلَّها.۶

اى که بر هر چیز نگهبانى و بر هر که از آفریدگانت که تو را بخواند اجابت‌کننده‌اى و به هر خواستارى نزدیکى، از تو خواهم اى که معبودى جز تو نیست، زنده پاینده، یکتاى بى‌خللى که نزاید و نه زاییده شده و نیست برایش همتایى هیچ‌کس، و به حق هر نامى که بلند کردى بدان آسمانت را و فرش کردى بدان زمینت را و محکم و پابرجا کردى بدان کوه‌ها را و روان کردى بدان آب را و تسخیر کردى بدان ابرها و خورشید و ماه و ستاره‌ها و شب و روز را و آفریدى همه آفریدگان را.

اَسْئَلُكَ بِعَظَمَةِ وَجْهِكَ الْعَظيمِ، اَلَّذي اَشْرَقَتْ لَهُ السَّمواتُ وَالاَْرْضُ، فَاَضائَتْ بِهِ الظُّلُماتُ، اِلاّ صَلَّيْتَ عَلي مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَكَفَيْتَني اَمْرَ مَعاشي وَمَعادي، وَاَصْلَحْتَ لي شَاْني كُلَّهُ، وَلَمْ تَكِلْني اِلي نَفْسي طَرْفَةَ عَيْن، وَاَصْلَحْتَ اَمْري وَاَمْرَ عِيالي، وَكَفَيْتَني هَمَّهُمْ، وَاَغْنَيْتَني وَاِيّاهُمْ مِنْ كَنْزِكَ وَخَزآئِنِكَ، وَسَعَةِ فَضْلِكَ الَّذي لا يَنْفَدُ اَبَداً، وَاَثْبِتْ في قَلْبي يَنابيعَ الْحِكْمَةِ الَّتي تَنْفَعُني بِها، وَتَنْفَعُ بِها مَنِ ارْتَضَيْتَ مِنْ عِبادِكَ.۷

از تو خواهم به بزرگى ذات بزرگت که تابناک شد برایش آسمان‌ها و زمین و روشنى گرفت بدان تاریکی‌ها، که (اوّلاً) درود فرستى بر محمّد و آل محمّد و (پس از آن) کفایت کنى کار معاش و معاد مرا و اصلاح کنى همه کارهایم را و مرا به خودم وامگذارى چشم برهم‌زدنى و اصلاح کنى کار من و کار خانواده‌ام را و کفایت کنى از من اندوه ایشان را و بى‌نیاز کنى من و ایشان را از گنج خود و خزینه‌هایت و فراخى فضلت که هرگز پایان نپذیرد و پابرجا کن در دلم چشمه‌هاى حکمتى را که سود دهى مرا بدان و سود دهى بدان هر که را که پسندیده‌اى از بندگانت.

وَاجْعَلْ لي مِنَ الْمُتَّقينَ في آخِرِ الزَّمانِ اِماماً، كَما جَعَلْتَ اِبْراهيمَ الْخَليلَ اِماماً، فَاِنَّ بِتَوْفيقِكَ يَفُوزُ الْفآئِزُونَ، وَيَتُوبُ التّآئِبُونَ، وَيَعْبُدُكَ الْعابِدُونَ، وَبِتَسْديدِكَ يَصْلُحُ الصّالِحُونَ الْمُحْسِنُونَ الْمُخْبِتُونَ، اَلْعابِدُونَ لَكَ، اَلْخائِفُونَ مِنْكَ، وَبِاِرْشادِكَ نَجَا النّاجُونَ مِنْ نارِكَ، وَاَشْفَقَ مِنْهَا الْمُشْفِقُونَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ بِخِذْلانِكَ خَسِرَ الْمُبْطِلُونَ، وَهَلَكَ الظّالِمُونَ، وَغَفَلَ الْغافِلُونَ.۸

و قرار ده برایم از مردمان با تقوا در آخرالزمان امامى چنانچه ابراهیم خلیل را امام گردانیدى؛ زیرا مردمان رستگار به توفیق تو رستگار شوند و توبه‌کنندگان نیز به توفیق تو توبه کنند و عبادت‌کنندگان نیز به توفیق تو عبادتت کنند و به تأیید و یارى تو شایسته گردند مردمان شایسته نیکوکار و فروتن و آنان که تو را عبادت کنند و از تو ترسانند، و با ارشاد و راهنمایى تو نجات یابند نجات‌یافتگان از آتش دوزخت و بهراسند از آن هراسناکان از آفریدگانت، و به‌وسیله خوارکردن تو زیانکار شوند اهل باطل و هلاک شدند ستمکاران و غافل شدند بی‌خبران.

اَللّٰهُمَّ آتِ نَفْسي تَقْويها، فَاَنْتَ وَلِيُّها وَمَوْليها، وَاَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكّيها، اَللّٰهُمَّ بَيِّنْ لَها هُداها، وَاَلْهِمْها تَقْويها، وَبَشِّرْها بِرَحْمَتِكَ حينَ تَتَوَفّاها، وَنَزِّلْها مِنَ الْجِنانِ عُلْياها، وَطَيِّبْ وَفاتَها وَمَحْياها، وَاَكْرِمْ مُنْقَلَبَها وَمَثْويها، وَمُسْتَقَرَّها وَمَاْويها، فَاَنْتَ وَلِيُّها وَمَوْليها.۹

خدایا بده به نفس من پرهیزکاریش را که تویى اختیاردار و سرپرستش و تویى بهترین کسى که پاکیزه‌اش کردى، خدایا راهنماییش را برایش آشکار کن و پرهیزکاریش را به او الهام کن و به رحمت خود نویدش ده آن‌گاه که او را از این جهان ببرى و در بلندترین جاهاى بهشت منزلش ده و گوارا کن وفات و زندگیش را و گرامى کن جاى بازگشت و منزلگاه و قرارگاه و مأوایش را، که براستى تویى اختیاردار و سرپرستش.