تسبیح مفصّل روز عرفه

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ للَّهِ يَبْقي رَبُّنا وَيَفْني كُلُّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ للَّهِ حَمْداً يَفْضُلُ حَمْدَ الْحامِدينَ حَمْداً كَثيراً قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ للَّهِ حَمْداً يَفْضُلُ حَمْدَ الْحامِدينَ حَمْداً كَثيراً بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ للَّهِ حَمْداً يَفْضُلُ حَمْدَ الْحامِدينَ حَمْداً كَثيراً مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ للَّهِ حَمْداً يَفْضُلُ حَمْدَ الْحامِدينَ حَمْداً كَثيراً لِرَبِّنَا الْباقي وَيَفْني كُلُّ اَحَدٍ.۱

و ستایش خدای را پیش از هر کس و ستایش خدای را بعد از هرکس و ستایش خدای را با هر کس و ستایش خدای را که باقی است پروردگار ما و فانی شود هرکس، و ستایش خدای را ستایشی که فزونی جوید بر ستایشِ ستایش‌کنندگان، ستایشی بسیار، پیش از هرکس؛ و ستایش خدای را ستایشی که فزونی جوید بر ستایشِ ستایش‌کنندگان، ستایشی بسیار، پس از هرکس؛ و ستایش خدای را ستایشی که فزونی جوید بر ستایشِ ستایش‌کنندگان، ستایشی بسیار، با هرکس؛ و ستایش خدای را ستایشی که فزونی جوید بر ستایشِ ستایش‌کنندگان، ستایشی بسیار، برای پروردگار ما که باقی است و فانی شود هرکس.

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْداً لا يُحْصي وَلا يُدْري وَلا يُنْسي وَلا يَبْلي وَلا يَفْني وَلَيْسَ لَهُ مُنْتَهي وَالْحَمْدُ للَّهِ حَمْداً يَدُومُ بِدَوامِهِ وَيَبْقي بِبَقائِهِ في سِنيِ الْعالَمينَ وَشُهُورِ الدُّهُورِ وَاَيّامِ الدُّنْيا وَساعاتِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَالْحَمْدُ للَّهِ اَبَدَ الاَبَدِ وَمَعَ الاَبَدِ مِمّا لا يُحْصيهِ الْعَدَدُ وَلا يُفْنيهِ الاَمَدُ وَلا يَقْطَعُهُ الاَبَدُ وَتَبارَكَ اللَّهُ اَحْسَنُ الْخالِقينَ.۲

و ستایش خدای را ستایشی که به‌شماره درنیاید و مقدارش دانسته نشود و فراموش نگردد و کهنه نشود و فنا نپذیرد و نهایت نداشته باشد، و ستایش خدای را ستایشی که دوام یابد به دوامِ او و باقی بماند به بقایِ او در طولِ سالیانِ جهانیان و ماه‌های روزگاران و روزهای این جهان و ساعت‌های شب و روز؛ و ستایش خدای را، به‌همیشگیِ همیشه و تا ابد، بدان حد که شماره‌اش نکند شماره و عدد و تمامش نکند زمان و مدت و قطع نکند دنباله‌اش را ابد؛ و بزرگ است خدا که بهترینِ آفرینندگان است. [پس بگو:]

لا اِلهَ اِلا اللَّهُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ يَبْقي رَبُّنا وَيَفْني كُلُّ اَحَدٍ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ تَهْليلاً يَفْضُلُ تَهْليلَ الْمُهَلِّلينَ فَضْلاً كَثيراً قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ تَهْليلاً يَفْضُلُ تَهْليلَ الْمُهَلِّلينَ فَضْلاً كَثيراً بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ تَهْليلاً يَفْضُلُ تَهْليلَ الْمُهَلِّلينَ فَضْلاً كَثيراً مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ تَهْليلاً يَفْضُلُ تَهْليلَ الْمُهَلِّلينَ فَضْلاً كَثيراً لِرَبِّنَا الْباقي وَيَفْني كُلُّ اَحَدٍ.۳

معبودی نیست جز خدا پیش از هرکس و معبودی نیست جز خدا پس از هرکس و معبودی نیست جز خدا با هر کس و معبودی نیست جز خدا که باقی است پروردگار ما و فانی شود هر کس؛ و «معبودی نیست جز خدا» به یکتاخوانیِ آن‌چنانی که فزونی جوید یکتاخوانیِ یکتاخوانان را فزونیِ بسیاری پیش از هرکس... و برای پروردگار ما که باقی است و فانی شود هرکس.

وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ تَهْليلاً لا يُحْصي وَلا يُدْري وَلا يُنْسي وَلا يَبْلي وَلا يَفْني وَلَيْسَ لَهُ مُنْتَهي وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ تَهْليلاً يَدُومُ بِدَوامِهِ وَيَبْقي بِبَقآئِهِ في سِنيِ الْعالَمينَ وَشُهُورِ الدُّهُورِ وَاَيّامِ الدُّنْيا وَساعاتِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ اَبَدَ الاَبَدِ وَمَعَ الاَبَدِ مَمّا لا يُحْصيهِ الْعَدَدُ وَلا يُفْنيهِ الاَمَدُ وَلا يَقْطَعُهُ الاَبَدُ وَتَبارَكَ اللَّهُ اَحْسَنُ الْخالِقينَ.۴

و «معبودی نیست جز خدا» به یکتاخوانیِ آن‌چنانی که شماره نشود مقدارش و دانسته نشود و فراموش نگردد و کهنه نشود و فنا نپذیرد و انتها نداشته باشد، و «معبودی نیست جز خدا» به یکتاخوانیِ آن‌چنانی که ادامه یابد به دوامِ او و باقی ماند به بقایِ او در طولِ سالیانِ جهانیان و ماه‌های روزگاران و روزهای این جهان و ساعت‌های شب و روز، و «معبودی نیست جز خدا» به‌همیشگیِ همیشه و تا ابد بدان حد که شماره‌اش نکند عدد و فانیش نکند مدت و قطع نکند دنباله‌اش را ابد؛ و بزرگ است خدا که بهترینِ آفرینندگان است. پس بگو:

وَاللَّهُ اَكْبَرُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَاللَّهُ اَكْبَرُ بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَاللَّهُ اَكْبَرُ مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَاللَّهُ اَكْبَرُ يَبْقي رَبُّنا وَيَفْني كُلُّ اَحَدٍ وَاللَّهُ اَكْبَرُ تَكْبيراً يَفْضُلُ تَكْبيرَ الْمُكَبِّرينَ فَضْلاً كَثيراً قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَاللَّهُ اَكْبَرُ تَكْبيراً يَفْضُلُ تَكْبيرَ الْمُكَبِّرينَ فَضْلاً كَثيراً بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَاللَّهُ اَكْبَرُ تَكْبيراً يَفْضُلُ تَكْبيرَ الْمُكَبِّرينَ فَضْلاً كَثيراً مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَاللَّهُ اَكْبَرُ تَكْبيراً يَفْضُلُ تَكْبيرَ الْمُكَبِّرينَ فَضْلاً كَثيراً لِرَبِّنَا الْباقي وَيَفْني كُلُّ اَحَدٍ.۵

و خدا بزرگ‌تر است پیش از هر کس و خدا بزرگ‌تر است بعد از هر کس و خدا بزرگ‌تر است با هرکس و خدا بزرگ‌تر است که باقی ماند پروردگار ما و فانی شود هرکس؛ و خدا بزرگ‌تر است، بزرگیِ آن‌چنانی که فزونی جوید بر تکبیرِ تکبیرگویان، فزونیِ بسیاری، پیش از هر کس... و برای پروردگار ما که باقی است و فانی شود هرکس.

وَاللَّهُ اَكْبَرُ تَكْبيراً لا يُحْصي وَلا يُدْري وَلا يُنْسي وَلا يَبْلي وَلا يَفْني وَلَيْسَ لَهُ مُنْتَهي وَاللَّهُ اَكْبَرُ تَكْبيراً يَدُومُ بِدَوامِهِ وَيَبْقي بِبَقآئِهِ في سِنيِ الْعالَمينَ وَشُهُورِ الدُّهُورِ وَاَيّامِ الدُّنْيا وَساعاتِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَاللَّهُ اَكْبَرُ اَبَدَ الاَبَدِ وَمَعَ الاَبَدِ مَمّا لايُحْصيهِ الْعَدَدُ وَلا يُفْنيهِ الاَمَدُ وَلا يَقْطَعُهُ الاَبَدُ وَتَبارَكَ اللَّهُ اَحْسَنُ الْخالِقينَ.۶

و خدا بزرگ‌تر است به تکبیری که به‌شماره درنیاید و مقدارش دانسته نشود و فراموش نگردد و کهنه نشود و فنا نپذیرد و نهایت نداشته باشد، و خدا بزرگ‌تر است تکبیری که دوام یابد به دوامِ او و باقی ماند به بقایِ او در طولِ سال‌های جهانیان و ماه‌های روزگاران و روزهای دنیا و ساعت‌های شب و روز، و خدا بزرگ‌تر است به‌همیشگیِ همیشه و تا ابد بدان حد که شماره‌اش نکند هیچ عددی و فانیش نکند مدت و قطع نکند دنباله‌اش را ابد؛ و بزرگ است خدا بهترینِ آفرینندگان.