متن سوره‌ی عبس به‌همراه ترجمه
درباره‌ی سوره‌ی عبس
- نام‌ها
- فارسیسوره‌ی عبسعربیعَبَسَانگلیسیAbasa · He frowned
- نزول
- مکی
- تعداد آیات
- ۴۲ آیه
- جایگاه در مصحف
- سوره‌ی ۸۰ · جزء ۳۰ · صفحه ۵۸۵
درباره‌ی این سوره
سوره عبس ، سی‌امین سوره از جزء سی‌ام قرآن کریم، از سوره‌های مکی به‌شمار می‌رود. این سوره که به داستان برخورد پیامبر اکرم (ص) با فردی نابینا اشاره دارد، بر ارزش‌های والای الهی تاکید می‌کند. در این صفحه
متن سوره عبس به‌همراه ترجمه، فایل صوتی ترتیل و ویدیو
خواندن مطلب کاملترتیل تصویری سوره‌ی عبس
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّيٰٓ أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَيٰ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّيٰٓ أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَيٰٓ أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَيٰ فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّيٰ وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّيٰ وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَيٰ وَهُوَ يَخْشَيٰ فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّيٰ كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُ فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ بِأَيْدِي سَفَرَةٍ كِرَامٍ بَرَرَةٍ قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُ ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُ كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُ فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَيٰ طَعَامِهِٓ أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا وَعِنَبًا وَقَضْبًا وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا وَحَدَآئِقَ غُلْبًا وَفَٰكِهَةً وَأَبًّا مَّتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ وَصَٰحِبَتِهِ وَبَنِيهِ لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ أُولَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ
چهره در هم کشید و روی برتافت...
از اینکه نابینایی به سراغ او آمده بود!
تو چه می‌دانی شاید او پاکی و تقوا پیشه کند،
یا متذکّر گردد و این تذکّر به حال او مفید باشد!
امّا آن کس که توانگر است،
تو به او روی می‌آوری،
در حالی که اگر او خود را پاک نسازد، چیزی بر تو نیست!
امّا کسی که به سراغ تو می‌آید و کوشش می‌کند،
و از خدا ترسان است،
تو از او غافل می‌شوی!
هرگز چنین نیست که آنها می‌پندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است،
و هر کس بخواهد از آن پند می‌گیرد!
در الواح پرارزشی ثبت است،
الواحی والاقدر و پاکیزه،
به دست سفیرانی است
والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!
مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است!
(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟!
او را از نطفه ناچیزی آفرید، سپس اندازه‌گیری کرد و موزون ساخت،
سپس راه را برای او آسان کرد،
بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود،
سپس هرگاه بخواهد او را زنده می‌کند!
چنین نیست که او می‌پندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است!
انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد!
ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم،
سپس زمین را از هم شکافتیم،
و در آن دانه‌های فراوانی رویاندیم،
و انگور و سبزی بسیار،
و زیتون و نخل فراوان،
و باغهای پردرخت،
و میوه و چراگاه،
تا وسیله‌ای برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان باشد!
هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومی‌روند)!
در آن روز که انسان از برادر خود می‌گریزد،
و از مادر و پدرش،
و زن و فرزندانش؛
در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول می‌سازد!
چهره‌هائی در آن روز گشاده و نورانی است،
خندان و مسرور است؛
و صورتهایی در آن روز غبارآلود است،
و دود تاریکی آنها را پوشانده است،
آنان همان کافران فاجرند!
نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است.