فهرست سوره‌ها
۸۹

متن سوره‌ی فجر به‌همراه ترجمه

درباره‌ی سوره‌ی فجر

نام‌ها
فارسیسوره‌ی فجرعربیالفَجرِانگلیسیAl-Fajr · The Dawn
نزول
مکی
تعداد آیات
۳۰ آیه
جایگاه در مصحف
سوره‌ی ۸۹ · جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۳

درباره‌ی این سوره

سوره‌ی فجر ۸۹مین سوره‌ی قرآن کریم است و ۳۰ آیه دارد. این سوره مکی است. خواندن سوره‌ی فجر با ترجمه کمک می‌کند متن آیات را بهتر دنبال کنید. سوره‌ی فجر صوتی هم برای شنیدن تلاوت صحیح کاربرد دارد.

۲۸

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ وَلَيَالٍ عَشْرٍ وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ٱلَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي ٱلْبِلَٰدِ وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ وَفِرْعَوْنَ ذِي ٱلْأَوْتَادِ ٱلَّذِينَ طَغَوْا فِي ٱلْبِلَٰدِ فَأَكْثَرُوا فِيهَا ٱلْفَسَادَ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَيٰهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكْرَمَنِ وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَيٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَيٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا وَجِايٓءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّيٰ لَهُ ٱلذِّكْرَيٰ يَقُولُ يَٰلَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُٓ أَحَدٌ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُٓ أَحَدٌ يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ٱرْجِعِيٓ إِلَيٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً فَٱدْخُلِي فِي عِبَٰدِي وَٱدْخُلِي جَنَّتِي

۱

به سپیده دم سوگند،

۲

و به شبهای دهگانه،

۳

و به زوج و فرد،

۴

و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!

۵

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

۶

آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!

۷

و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،

۸

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

۹

و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)!

۱۰

و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،

۱۱

همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

۱۲

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛

۱۳

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!

۱۴

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!

۱۵

امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

۱۶

و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

۱۷

چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

۱۸

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،

۱۹

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،

۲۰

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)!

۲۱

چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،

۲۲

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،

۲۳

و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!

۲۴

می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

۲۵

در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،

۲۶

و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!

۲۷

تو ای روح آرام‌یافته!

۲۸

به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

۲۹

پس در سلک بندگانم درآی،

۳۰

و در بهشتم وارد شو!