دعای چهل و یکم صحیفه سجادیه

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَفْرِشْنِي مِهَادَ كَرَامَتِكَ ، وَ أَوْرِدْنِي مَشَارِعَ رَحْمَتِكَ ، وَ أَحْلِلْنِي بُحْبُوحَةَ جَنَّتِكَ ، وَ لَا تَسُمْنِي بِالرَّدِّ عَنْكَ ، وَ لَا تَحْرِمْنِي بِالْخَيْبَةِ مِنْكَ .۱

خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و بستر کرامتت را برایم بگستران و به آبشخورهای رحمتت درآور و در وسط بهشتت جایم ده و داغ مردود شدن از درگاهت را بر پیشانی‌ام مگذار و به نومیدی از درگاهت محرومم مکن؛

وَ لَا تُقَاصَّنِي بِمَا اجْتَرَحْتُ وَ لَا تُنَاقِشْنِي بِمَا اكْتَسَبْتُ ، وَ لَا تُبْرِزْ مَكْتُومِي ، وَ لَا تَكْشِفْ مَسْتُورِي ، وَ لَا تَحْمِلْ عَلَي مِيزَانِ الْإِنْصَافِ عَمَلِي ، وَ لَا تُعْلِنْ عَلَي عُيُونِ الْمَلَإِ خَبَرِي۲

و به گناهانی که مرتکب شدم، مرا به عرصه‌ی انتقام و عقوبت مینداز؛ و به خاطر اعمال زشتی که انجام داده‌ام، حسابم را مورد دقّت قرار مده؛ و رازم را آشکار مکن و سرّم را فاش مساز و عملم را در ترازوی عدالت مگذار و امور پنهانم را در برابر چشم بزرگان و پیشوایان برملا مکن.

أَخْفِ عَنْهُمْ مَا يَكونُ نَشْرُهُ عَلَيَّ عَاراً ، وَ اطْوِ عَنْهُمْ مَا يُلْحِقُنِي عِنْدَكَ شَنَاراً۳

و آنچه که آشکار شدنش مایه‌ی ننگ من است، از آنان پنهان دار و آنچه مرا در حضورت بدنام و رسوا کند، از دیدگان آن‌ها بپوشان.

شَرِّفْ دَرَجَتِي بِرِضْوَانِكَ ، وَ أَكْمِلْ كَرَامَتِي بِغُفْرَانِكَ ، وَ انْظِمْنِي فِي أَصْحَابِ الَْيمِينِ ، وَ وَجِّهْنِي فِي مَسَالِكِ الآْمِنِينَ ، وَ اجْعَلْنِي فِي فَوْجِ الْفَائِزِينَ ، وَ اعْمُرْ بِي مَجَالِسَ الصَّالِحِينَ ، آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ .۴

مرتبه‌ام را به خشنودی‌ات بالا بر و حرمت و اعتبارم را به آمرزشت کامل کن و مرا در زمره‌ی سعادتمندان درآور و به سوی راه‌های ایمن یافتگان هدایتم کن و در گروه رستگاران قرار ده و انجمن شایستگان را به وجود من آباد کن؛ ای پروردگار جهانیان! دعایم را مستجاب فرما.