زیارت‌نامه
۲۷

زیارت مطلقه اول امیرالمومنین علی (ع)

نخستین زیارتِ مطلقه از هفت‌گانه‌ی زیارات مطلقه‌ی امام علی (ع)

درباره‌ی این دعا

این زیارت، نخستین زیارتِ مطلقه (بدونِ اختصاص به روز/زمانِ خاص) از هفت‌گانه‌ی معروفِ زیارات مطلقه‌ی امیرالمومنین علی (ع) است، شاملِ آدابِ کاملِ ورود به حرم، زیارتِ حضرت، و زیارتِ آدم و نوح (ع) که در کنارِ ایشان مدفون‌اند.

ترجمه: استاد حسین انصاریان

زیارت مطلقه اول امیرالمومنین علی (ع)

۰:۰۰۰:۰۰
۲۸

اللّٰهُمَّ إِنِّي خَرَجْتُ مِنْ مَنْزِلِي أَبْغِي فَضْلَكَ وَأَزُورُ وَصِيَّ نَبِيِّكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِما. اللّٰهُمَّ فَيَسِّرْ ذٰلِكَ لِي وَسَبِّبِ الْمَزارَ لَهُ، وَاخْلُفْنِي فِي عاقِبَتِي وَحُزانَتِي بِأَحْسَنِ الْخِلافَةِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

(به روایتِ شیخ مفید و شهید و سید ابن طاووس: هرگاه اراده‌ی زیارت کنی غسل کن، دو جامه‌ی پاک بپوش، خود را خوشبو کن و چون از خانه بیرون آمدی بگو:) خدایا از خانه‌ام بیرون آمدم، جویای احسان تو هستم، جانشین پیامبرت (درود تو بر آن دو) را زیارت می‌کنم. خدایا این زیارت را برایم آسان کن و سببش را برایم فراهم آر و مرا نسبت به سرانجامم و غمخوارانم جانشین باش به نیکوترین جانشینی، ای مهربان‌ترین مهربانان.

اللّٰهُ أَكْبَرُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ أَهْلَ الْكِبْرِياءِ وَالْمَجْدِ وَالْعَظَمَةِ، اللّٰهُ أَكْبَرُ أَهْلَ التَّكْبِيرِ وَالتَّقْدِيسِ وَالتَّسْبِيحِ وَالْآلاءِ، اللّٰهُ أَكْبَرُ مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ عِمَادِي وَعَلَيْهِ أَتَوَكَّلُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ رَجَائِي وَإِلَيْهِ أُنِيبُ.

(سپس روانه شو درحالی‌که زبانت به «الحمدلله»، «سبحان‌الله» و «لا اله الا الله» گویا باشد و چون به حدود کوفه رسیدی بایست و بگو:) خدا بزرگ‌تر است، خدا بزرگ‌تر است، شایسته‌ی کبریایی و بزرگواری و عظمت است، خدا بزرگ‌تر است، شایسته‌ی بزرگ‌شمردن و پاکی و تسبیح و نعمت‌هاست، خدا بزرگ‌تر است از آنچه می‌ترسم و پرهیز می‌کنم، خدا بزرگ‌تر است، تکیه‌گاه من است و بر او توکل می‌کنم، خدا بزرگ‌تر است، امید من است و به سوی او باز می‌گردم.

اللّٰهُمَّ أَنْتَ وَلِيُّ نِعْمَتِي، وَالْقادِرُ عَلَيٰ طَلِبَتِي، تَعْلَمُ حاجَتِي وَمَا تُضْمِرُهُ هَواجِسُ الصُّدُورِ وَخَواطِرُ النُّفُوسِ، فَأَسْأَلُكَ بِمُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَي الَّذِي قَطَعْتَ بِهِ حُجَجَ الْمُحْتَجِّينَ وَعُذْرَ الْمُعْتَذِرِينَ وَجَعَلْتَهُ رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ أَنْ لَاتَحْرِمَنِي ثَوابَ زِيارَةِ وَلِيِّكَ وَأَخِي نَبِيِّكَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَقَصْدَهُ، وَتَجْعَلَنِي مِنْ وَفْدِهِ الصَّالِحِينَ، وَشِيعَتِهِ الْمُتَّقِينَ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

خدایا تو ولی‌نعمت منی و بر انجام خواسته‌ام توانایی، حاجتم و آنچه را دغدغه‌های سینه‌ها و خاطراتِ نفوس پنهان می‌کند می‌دانی، از تو می‌خواهم به حق محمّدِ مصطفی که به وسیله‌ی او حجّت‌های حجّت‌تراشان و عذرِ عذرخواهان را بریدی و او را رحمت برای جهانیان قرار دادی که محرومم نکنی از ثوابِ زیارتِ ولی‌ات و برادرِ پیامبرت امیرالمؤمنین و توجه به سویش و مرا از واردانِ شایسته و شیعیانِ پرهیزگارش قرار دهی، به مهربانی‌ات، ای مهربان‌ترین مهربانان.

الْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَيٰ مَا اخْتَصَّنِي بِهِ مِنْ طِيبِ الْمَوْلِدِ، وَاسْتَخْلَصَنِي إِكْراماً بِهِ مِنْ مُوَالاةِ الْأَبْرارِ السَّفَرَةِ الْأَطْهارِ، وَالْخِيَرَةِ الْأَعْلامِ. اللّٰهُمَّ فَتَقَبَّلْ سَعْيِي إِلَيْكَ، وَتَضَرُّعِي بَيْنَ يَدَيْكَ، وَاغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي لَاتَخْفَيٰ عَلَيْكَ، إِنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ الْمَلِكُ الْغَفّارُ.

(چون قبرِ شریفِ آن حضرت برایت آشکار شود بگو:) خدا را سپاس که مرا به پاکیِ ولادت اختصاص داد و مرا از رویِ بزرگ‌منشی و بخشندگی، به دوستیِ نیکان و سفیرانِ پاک و بهترینِ نشانه‌های حق برگزید. خدایا کوششم را به درگاهت و زاری‌ام را به پیشگاهت بپذیر و گناهانم را که بر تو پوشیده نیست بیامرز، که تویی خدایِ فرمانروا و بسیار آمرزش‌پیشه.

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي هَدٰانٰا لِهٰذٰا وَمٰا كُنّٰا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاٰ أَنْ هَدٰانَا اللّٰهُ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي سَيَّرَنِي فِي بِلادِهِ، وَحَمَلَنِي عَلَيٰ دَوابِّهِ، وَطَويٰ لِيَ الْبَعِيدَ، وَصَرَفَ عَنِّي الْمَحْذُورَ، وَدَفَعَ عَنِّي الْمَكْرُوهَ، حَتَّيٰ أَقْدَمَنِي حَرَمَ أَخِي رَسُولِهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ.

(چون به دروازه‌ی نجف برسی بگو:) همه‌ی ستایش‌ها ویژه‌ی خداست که ما را به این [سعادتِ ابدی] هدایت کرد و اگر خداوند ما را هدایت نمی‌کرد راه را نمی‌یافتیم؛ خدای را سپاس که مرا در شهرهای خود حرکت داد و بر مرکب‌هایش سوار کرد و دور را برایم نزدیک ساخت و خطر را از من برگرداند و ناخوشایند را از من دور کرد تا مرا در حرمِ برادرِ رسولش (درود خدا بر او و خاندانش) وارد نمود.

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَدْخَلَنِي هٰذِهِ الْبُقْعَةَ الْمُبارَكَةَ الَّتِي بارَكَ اللّٰهُ فِيها وَاخْتارَها لِوَصِيِّ نَبِيِّهِ، اللّٰهُمَّ فَاجْعَلْها شاهِدَةً لِي.

(پس داخلِ شهر شو و بگو:) خدا را سپاس که مرا وارد کرد به این بقعه‌ی مبارکه‌ای که خدا در آن برکت قرار داد و آنجا را برای جانشینِ پیامبرش اختیار نمود؛ خدایا آن را گواهِ من قرار ده.

اللّٰهُمَّ لِبابِكَ وَقَفْتُ، وَبِفِنائِكَ نَزَلْتُ، وَبِحَبْلِكَ اعْتَصَمْتُ، وَلِرَحْمَتِكَ تَعَرَّضْتُ، وَبِوَلِيِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ تَوَسَّلْتُ، فَاجْعَلْها زِيارَةً مَقْبُولَةً، وَدُعَاءً مُسْتَجاباً.

(چون به درگاهِ اول برسی بگو:) خدایا به درِ خانه‌ات ایستادم و به درگاهت فرود آمدم و به رشته‌ات چنگ زدم و متعرّضِ رحمتت شدم و به ولی‌ات توسّل جستم؛ آن را زیارتی پذیرفته و دعایی مستجاب قرار ده.

اللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذَا الْحَرَمَ حَرَمُكَ، وَالْمَقامَ مَقامُكَ، وَأَنَا أَدْخُلُ إِلَيْهِ أُناجِيكَ بِمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي وَمِنْ سِرِّي وَنَجْوايَ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الْحَنَّانِ الْمَنَّانِ الْمُتَطَوِّلِ الَّذِي مِنْ تَطَوُّلِهِ سَهَّلَ لِي زِيارَةَ مَوْلايَ بِإِحْسانِهِ، وَلَمْ يَجْعَلْنِي عَنْ زِيارَتِهِ مَمْنُوعاً، وَلَا عَنْ وِلايَتِهِ مَدْفُوعاً، بَلْ تَطَوَّلَ وَمَنَحَ. اللّٰهُمَّ كَمَا مَنَنْتَ عَلَيَّ بِمَعْرِفَتِهِ فَاجْعَلْنِي مِنْ شِيعَتِهِ، وَأَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِشَفاعَتِهِ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

(چون به درِ صحن رسیدی بگو:) خدایا این حرم، حرمِ توست و مقام، مقامِ توست و من وارد آن می‌شوم و با تو مناجات می‌کنم به آنچه تو به آن از من داناتری و از نهان و رازِ من آگاه‌تری؛ خدای را سپاس، خدایِ مهرورز و نعمت‌بخش و کرم‌کننده که از کرمِ اوست که زیارتِ مولایم را به احسانش برایم هموار ساخت و از زیارتش مرا ممنوع نکرد و از ولایتش برکنار ننمود، بلکه کرم و احسان کرد. خدایا چنان‌که به معرفتش بر من منّت نهادی، مرا از پیروانش قرار ده و به شفاعتش وارد بهشتم کن، ای مهربان‌ترین مهربانان.

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِهِ وَمَعْرِفَةِ رَسُولِهِ وَمَنْ فَرَضَ عَلَيَّ طاعَتَهُ رَحْمَةً مِنْهُ لِي، وَتَطَوُّلاً مِنْهُ عَلَيَّ، وَمَنَّ عَلَيَّ بِالْإِيْمانِ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَدْخَلَنِي حَرَمَ أَخِي رَسُولِهِ وَأَرانِيهِ فِي عافِيَةٍ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي جَعَلَنِي مِنْ زُوّارِ قَبْرِ وَصِيِّ رَسُولِهِ، أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ جاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ، وَأَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً عَبْدُ اللّٰهِ وَأَخُو رَسُولِ اللّٰهِ، اللّٰهُ أَكْبَرُ اللّٰهُ أَكْبَرُ اللّٰهُ أَكْبَرُ، لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَاللّٰهُ أَكْبَرُ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَيٰ هِدايَتِهِ وَتَوْفِيقِهِ لِما دَعا إِلَيْهِ مِنْ سَبِيلِهِ. اللّٰهُمَّ إِنَّكَ أَفْضَلُ مَقْصُودٍ، وَأَكْرَمُ مَأْتِيٍّ، وَقَدْ أَتَيْتُكَ مُتَقَرِّباً إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، وَبِأَخِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ عَلَيْهِمَا السَّلامُ، فَصَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَلَا تُخَيِّبْ سَعْيِي، وَانْظُرْ إِلَيَّ نَظْرَةً رَحِيمَةً تَنْعَشُنِي بِها، وَاجْعَلْنِي عِنْدَكَ وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ.

(آنگاه داخلِ صحن شو و بگو:) خدای را سپاس که مرا به معرفتش و معرفتِ رسولش و آنکه طاعتش را بر من واجب کرد گرامی داشت، و این از بابِ رحمت و بخششِ او به من بود و به ایمان بر من منّت نهاد؛ خدای را سپاس که مرا به حرمِ برادرِ رسولش وارد کرد و آن را در حالِ سلامتِ کامل به من نشان داد؛ خدای را سپاس که مرا از زیارت‌کنندگانِ قبرِ جانشینِ رسولش قرار داد؛ گواهی می‌دهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه و بی‌شریک است و گواهی می‌دهم که محمّد بنده و فرستاده‌ی اوست که حق را از نزدِ خدا آورده و گواهی می‌دهم که علی بنده‌ی خدا و برادرِ رسولِ خداست؛ خدا بزرگ‌تر است، خدا بزرگ‌تر است، خدا بزرگ‌تر است، معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگ‌تر است و سپاسِ خدای را بر راهنمایی‌اش و توفیقش به آنچه از راهش به سوی آن فرا خوانده. خدایا تو برترین مقصود و مهمان‌نوازترین کسی هستی که به نزدت آمده‌اند؛ من اینک به سویت آمده‌ام، به‌وسیله‌ی پیامبرت، پیامبرِ رحمت، و برادرش امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب (درود خدا بر آن دو باد) به سوی تو تقرّب می‌جویم؛ پس بر محمّد و خاندانِ محمّد درود فرست و کوششم را نومید مکن و به من نظری رحیمانه کن که به‌وسیله‌ی آن مرا از هلاکت نجات دهی و مرا نزدِ خود در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان قرار ده.

السَّلامُ عَلَيٰ رَسُولِ اللّٰهِ أَمِينِ اللّٰهِ عَلَيٰ وَحْيِهِ وَعَزائِمِ أَمْرِهِ، الْخاتِمِ لِمَا سَبَقَ، وَالْفاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ، وَالْمُهَيْمِنِ عَلَيٰ ذٰلِكَ كُلِّهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ، السَّلامُ عَلَيٰ صاحِبِ السَّكِينَةِ، السَّلامُ عَلَي الْمَدْفُونِ بِالْمَدِينَةِ، السَّلامُ عَلَي الْمَنْصُورِ الْمُؤَيَّدِ، السَّلامُ عَلَيٰ أَبِي الْقاسِمِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.

(چون به رواق برسی بایست و بگو:) سلام بر رسولِ خدا، امینِ خدا بر وحی‌اش و هدف‌های استوارِ دستورش، ختم‌کننده‌ی آنچه گذشته و فتح‌کننده‌ی آنچه خواهد آمد و نگهبان بر آنچه گذشت و می‌آید و بر او باد رحمتِ خدا و برکاتش؛ سلام بر دارنده‌ی آرامش، سلام بر دفن‌شده در مدینه، سلام بر یاری‌شده‌ی حمایت‌گشته، سلام بر ابوالقاسم محمّد بن عبدالله و رحمتِ خدا و برکاتش.

أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ جاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِهِ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ وَخِيَرَتَهُ مِنْ خَلْقِهِ، السَّلامُ عَلَيٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدِاللّٰهِ وَأَخِي رَسُولِ اللّٰهِ، يَا مَوْلايَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ جَاءَكَ مُسْتَجِيراً بِذِمَّتِكَ، قاصِداً إِليٰ حَرَمِكَ، مُتَوَجِّهاً إِليٰ مَقَامِكَ، مُتَوَسِّلاً إِلَي اللّٰهِ تَعَاليٰ بِكَ، أَأَدْخُلُ يَا مَوْلايَ؟ أَأَدْخُلُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ أَأَدْخُلُ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ؟ أَأَدْخُلُ يَا أَمِينَ اللّٰهِ؟ أَأَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللّٰهِ الْمُقِيمِينَ فِي هٰذَا الْمَشْهَدِ؟ يَا مَوْلايَ، أَتَأْذَنُ لِي بِالدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِيائِكَ؟ فَإِنْ لَمْ أَكُنْ لَهُ أَهْلاً فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذٰلِكَ.

(پس وارد رواق شو، وقتِ ورود پای راست را مقدّم بدار و بر درِ حرم بایست و بگو:) گواهی می‌دهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریک ندارد و گواهی می‌دهم که محمّد بنده و رسولِ اوست، از نزدِ او حق را آورده و رسولان را تصدیق کرده؛ سلام بر تو ای رسولِ خدا، سلام بر تو ای محبوبِ خدا و برگزیده از خلقش، سلام بر امیرمؤمنان بنده‌ی خدا و برادرِ رسولِ خدا؛ ای مولایم ای امیرمؤمنان، بنده‌ی تو و فرزندِ بنده‌ی تو و فرزندِ کنیزِ تو به نزدت آمده، پناه می‌جویم به ضمانتت، قصد می‌کنم به سویِ حرمت، روی می‌نمایم به مقامت، به وجودت متوسّل به خدایِ تعالی هستم؛ آیا وارد شوم ای مولایم؟ آیا وارد شوم ای امیرمؤمنان؟ آیا وارد شوم ای حجّتِ خدا؟ آیا وارد شوم ای امینِ خدا؟ آیا وارد شوم ای فرشتگانِ خدا که ماندگار در این زیارتگاهید؟ ای مولای من، آیا اجازه‌ی ورودم می‌دهی، برترین اجازه‌ای که به یکی از دوستانت داده‌ای؟ اگر من شایسته‌ی آن نیستم، تو شایسته‌ی آنی.

بِسْمِ اللّٰهِ، وَبِاللّٰهِ، وَفِي سَبِيلِ اللّٰهِ، وَعَلَيٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ. اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَتُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوّابُ الرَّحِيمُ.

(پس عتبه را ببوس و پایِ راست را برای وارد شدن مقدّم بدار و در حالِ ورود بگو:) به نامِ خدا و با خدا و در راهِ خدا و بر کیشِ رسولِ خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد)، خدایا مرا بیامرز و به من رحم کن و توبه‌ام را بپذیر، تویی بسیار توبه‌پذیرِ مهربان.

السَّلامُ مِنَ اللّٰهِ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّٰهِ أَمِينِ اللّٰهِ عَلَيٰ وَحْيِهِ وَرِسالاتِهِ وَعَزائِمِ أَمْرِهِ وَمَعْدِنِ الْوَحْيِ وَالتَّنْزِيلِ، الْخاتِمِ لِما سَبَقَ، وَالْفاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ، وَالْمُهَيْمِنِ عَلَيٰ ذٰلِكَ كُلِّهِ، الشَّاهِدِ عَلَي الْخَلْقِ، السِّراجِ الْمُنِيرِ، وَالسَّلامُ عَلَيْهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ الْمَظْلُومِينَ أَفْضَلَ وَأَكْمَلَ وَأَرْفَعَ وَأَشْرَفَ مَا صَلَّيْتَ عَلَيٰ أَحَدٍ مِنْ أَنْبِيائِكَ وَرُسُلِكَ وَأَصْفِيائِكَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدِكَ وَخَيْرِ خَلْقِكَ بَعْدَ نَبِيِّكَ، وَأَخِي رَسُولِكَ، وَوَصِيِّ حَبِيبِكَ الَّذِي انْتَجَبْتَهُ مِنْ خَلْقِكَ، وَالدَّلِيلِ عَلَيٰ مَنْ بَعَثْتَهُ بِرِسالاتِكَ، وَدَيَّانِ الدِّينِ بِعَدْلِكَ، وَفَصْلِ قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ، وَالسَّلامُ عَلَيْهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ؛ اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَي الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ الْقَوَّامِينَ بِأَمْرِكَ مِنْ بَعْدِهِ، الْمُطَهَّرِينَ الَّذِينَ ارْتَضَيْتَهُمْ أَنْصاراً لِدِينِكَ، وَحَفَظَةً لِسِرِّكَ، وَشُهَداءَ عَلَيٰ خَلْقِكَ، وَأَعْلاماً لِعِبادِكَ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ، السَّلامُ عَلَيٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ وَصِيِّ رَسُولِ اللّٰهِ وَخَلِيفَتِهِ وَالْقَائِمِ بِأَمْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ؛ السَّلامُ عَلَيٰ فاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، السَّلامُ عَلَي الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ، السَّلامُ عَلَي الْأَئِمَّةِ الرَّاشِدِينَ، السَّلامُ عَلَي الْأَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلِينَ، السَّلامُ عَلَي الْأَئِمَّةِ الْمُسْتَوْدَعِينَ، السَّلامُ عَلَيٰ خاصَّةِ اللّٰهِ مِنْ خَلْقِهِ، السَّلامُ عَلَي الْمُتَوَسِّمِينَ، السَّلامُ عَلَي الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ قامُوا بِأَمْرِهِ وَوازَرُوا أَوْلِياءَ اللّٰهِ وَخافُوا بِخَوْفِهِمْ، السَّلامُ عَلَي الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ، السَّلامُ عَلَيْنا وَعَلَيٰ عِبَادِ اللّٰهِ الصَّالِحِينَ.

(سپس حرکت کن تا در برابرِ قبرِ مطّهر قرار گیری و پیش از رسیدن به قبر بایست، رو به قبر کن و بگو:) سلام از خدا بر محمّد رسولِ خدا، امینِ خدا بر وحی و پیام‌هایش و فرمان‌های حتمی‌اش و معدنِ وحی و تنزیل، ختم‌کننده‌ی آنچه گذشته و فتح‌کننده‌ی آنچه می‌آید و نگهبان بر تمامِ گذشته و آینده، گواه بر آفریده‌ها، چراغِ تابنده، و سلام و رحمت و برکاتِ خدا بر او. خدایا بر محمّد و اهل‌بیتِ مظلومش درود فرست، برترین و کامل‌ترین و بالاترین و برجسته‌ترین درودی که بر یکی از انبیا و رسولان و برگزیدگانت فرستادی؛ خدایا درود فرست بر امیرمؤمنان بنده‌ات و بهترینِ آفریده‌ات پس از پیامبرت و برادرِ رسولت و جانشینِ محبوبت که او را از میانِ آفریده‌هایت برگزیدی و راهنما بر کسی که به پیام‌هایت برانگیختی، حاکمِ دین به عدلت و تفکیک‌کننده‌ی داوری‌ات میانِ آفریده‌هایت، و سلام و رحمت و برکاتِ خدا بر او؛ خدایا درود فرست بر امامان از فرزندانش، قیام‌کنندگان به فرمانت پس از او، آن پاکانی که آنان را پسندیدی برای یاریِ دینت و نگهبانیِ رازت و گواهان بر آفریدگانت و نشانه‌هایی برای بندگانت (درودِ تو بر همه‌ی ایشان)، سلام بر امیرمؤمنان علی بن ابی‌طالب، جانشین و خلیفه‌ی رسولِ خدا، قیام‌کننده به فرمانِ خدا پس از پیامبر، سرورِ جانشینان، و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد؛ سلام بر فاطمه دخترِ رسولِ خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد)، سرورِ زنانِ جهانیان، سلام بر حسن و حسین دو آقایِ جوانانِ اهلِ بهشت از میانِ همه‌ی آفریدگان، سلام بر امامانِ راه‌یافته، سلام بر انبیا و رسولان، سلام بر امامانی که عهدِ خدا به آنان سپرده شده، سلام بر گوهرِ ممتازِ خدا از میانِ آفریده‌هایش، سلام بر هوشمندانِ کنجکاو، سلام بر مؤمنانی که به فرمانِ او قیام کردند و از اولیایِ خدا پشتیبانی نمودند و با ترسِ آنان ترسیدند، سلام بر فرشتگانِ مقرّب، سلام بر ما و بر بندگانِ شایسته‌ی خدا.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمامَ الْهُديٰ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلَمَ التُّقيٰ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَصِيُّ الْبَرُّ التَّقِيُّ النَّقِيُّ الْوَفِيُّ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَمُودَ الدِّينِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ، وَأَمِينَ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَدَيَّانَ يَوْمِ الدِّينِ، وَخَيْرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَسَيِّدَ الصِّدِّيقِينَ، وَالصَّفْوَةَ مِنْ سُلالَةِ النَّبِيِّينَ، وَبابَ حِكْمَةِ رَبِّ الْعالَمِينَ، وَخازِنَ وَحْيِهِ، وَعَيْبَةَ عِلْمِهِ، وَالنَّاصِحَ لِأُمَّةِ نَبِيِّهِ، وَالتَّالِيَ لِرَسُولِهِ، وَالْمُواسِيَ لَهُ بِنَفْسِهِ، وَالنَّاطِقَ بِحُجَّتِهِ، وَالدَّاعِيَ إِليٰ شَرِيعَتِهِ، وَالْماضِيَ عَلَيٰ سُنَّتِهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنْ رَسُولِكَ مَا حُمِّلَ، وَرَعيٰ مَا اسْتُحْفِظَ، وَحَفِظَ مَا اسْتُودِعَ، وَحَلَّلَ حَلالَكَ، وَحَرَّمَ حَرامَكَ، وَأَقامَ أَحْكامَكَ، وَجاهَدَ النَّاكِثِينَ فِي سَبِيلِكَ، وَالْقاسِطِينَ فِي حُكْمِكَ، وَالْمَارِقِينَ عَنْ أَمْرِكَ، صابِراً مُحْتَسِباً لَاتَأْخُذُهُ فِيكَ لَوْمَةُ لائِمٍ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَيٰ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيائِكَ وَأَصْفِيائِكَ وَأَوْصِياءِ أَنْبِيائِكَ.

(پس نزدیکِ قبر بایست، رو به قبر و پشت به قبله کن و بگو:) سلام بر تو ای امیرمؤمنان، سلام بر تو ای محبوبِ خدا، سلام بر تو ای برگزیده‌ی خدا، سلام بر تو ای ولیِّ خدا، سلام بر تو ای حجّتِ خدا، سلام بر تو ای امامِ هدایت، سلام بر تو ای نشانه‌ی تقوا، سلام بر تو ای جانشینِ نیکوکارِ پرهیزگارِ پاکیزه‌ی وفادار، سلام بر تو ای پدرِ حسن و حسین، سلام بر تو ای ستونِ دین، سلام بر تو ای سرورِ جانشینان و امینِ پروردگارِ جهانیان و داورِ روزِ جزا و بهترینِ مؤمنان و سرورِ صدّیقانِ برگزیده از نژادِ انبیا و بابِ حکمتِ پروردگارِ جهانیان و خزانه‌دارِ وحی‌اش و مخزنِ علمش و خیرخواهِ امّتِ پیامبرش و پیروِ رسولش و همدردی‌کننده با او با جانش و گویای به حجّتش و دعوت‌کننده به شریعتش و درگذشته بر آئینش؛ خدایا من گواهی می‌دهم که آنچه را از رسولت بر عهده داشت به مردم رساند و نگهداری کرد آنچه نگهداری‌اش از او خواسته شده بود، حلالت را حلال کرد و حرامت را حرام نمود و احکامت را برپا داشت و با پیمان‌شکنان در راهت و ستمکاران در حکومتت و بیرون‌رفتگان از فرمانت جهاد کرد، شکیبا و جوینده‌ی مقامِ قربِ تو بود و در راهِ تو سرزنشِ سرزنش‌کنندگان را به چیزی نگرفت؛ خدایا بر او درود فرست، بهترین درودی که بر یکی از دوستانت و برگزیدگانت و جانشینانِ پیامبرانت فرستادی.

اللّٰهُمَّ هٰذَا قَبْرُ وَلِيِّكَ الَّذِي فَرَضْتَ طاعَتَهُ، وَجَعَلْتَ فِي أَعْناقِ عِبادِكَ مُبايَعَتَهُ، وَخَلِيفَتِكَ الَّذِي بِهِ تَأْخُذُ وَتُعْطِي، وَبِهِ تُثِيبُ وَتُعاقِبُ، وَقَدْ قَصَدْتُهُ طَمَعاً لِما أَعْدَدْتَهُ لِأَوْلِيائِكَ، فَبِعَظِيمِ قَدْرِهِ عِنْدَكَ، وَجَلِيلِ خَطَرِهِ لَدَيْكَ، وَقُرْبِ مَنْزِلَتِهِ مِنْكَ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ فَإِنَّكَ أَهْلُ الْكَرَمِ وَالْجُودِ، وَالسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ وَعَلَيٰ ضَجِيعَيْكَ آدَمَ وَنُوحٍ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ.

خدایا این قبرِ ولیِّ توست که اطاعتش را واجب کردی و بیعتش را بر عهده‌ی بندگانت قرار دادی و خلیفه‌ات که به خاطرِ او مؤاخذه می‌کنی و می‌بخشی و به سببِ او پاداش می‌دهی و کیفر می‌کنی؛ من به طمعِ آنچه برای اولیایت مهیا کرده‌ای آهنگِ زیارتِ او کرده‌ام؛ پس به حقِّ بزرگیِ مرتبه‌اش نزدِ تو و موقعیتِ فوق‌العاده‌اش به پیشگاهت و نزدیکیِ جایگاهش از تو، بر محمّد و خاندانِ محمّد درود فرست و با من چنان کن که تو شایسته‌ی آنی، که تو شایسته‌ی بزرگواری و بخششی؛ و سلام و رحمت و برکاتِ خدا بر تو ای مولایم و بر دو آرمیده در کنارت، آدم و نوح (درود خدا بر آنان باد).

يَا مَوْلايَ إِلَيْكَ وُفُودِي، وَبِكَ أَتَوَسَّلُ إِلَيٰ رَبِّي فِي بُلُوغِ مَقْصُودِي، وَأَشْهَدُ أَنَّ الْمُتَوَسِّلَ بِكَ غَيْرُ خَائِبٍ، وَالطَّالِبَ بِكَ عَنْ مَعْرِفَةٍ غَيْرُ مَرْدُودٍ إِلّا بِقَضَاءِ حَوَائِجِهِ، فَكُنْ لِي شَفِيعاً إِلَي اللّٰهِ رَبِّكَ وَرَبِّي فِي قَضاءِ حَوائِجِي، وَتَيْسِيرِ أُمُورِي، وَكَشْفِ شِدَّتِي، وَغُفْرانِ ذَنْبِي، وَسَعَةِ رِزْقِي، وَتَطْوِيلِ عُمْرِي، وَإِعْطَاءِ سُؤْلِي فِي آخِرَتِي وَدُنْيايَ.

(پس ضریح را ببوس، در کنارِ سر بایست و بگو:) ای مولایم، درودم بر توست و به‌وسیله‌ی تو به پروردگارم، در رسیدن به مقصودم متوسّل می‌شوم؛ گواهی می‌دهم که متوسّل به تو محروم نیست و خواستارِ به‌وسیله‌ی تو از رویِ معرفت مردود نمی‌شود مگر آنکه حاجاتش برآورده گردد؛ پس نزدِ خدا، پروردگارت و پروردگارم، شفیعِ من باش در برآمدنِ حاجاتم و آسان‌شدنِ کارهایم و برطرف‌شدنِ سختی‌ام و آمرزشِ گناهم و وسعتِ روزی‌ام و طولِ عمرم و عطاکردنِ خواسته‌ام، در آخرت و دنیایم.

اللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ. اللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ. اللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الْأَئِمَّةِ، وَعَذِّبْهُمْ عَذَاباً أَلِيماً لَاتُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعَالَمِينَ، عَذاباً كَثِيراً لَا انْقِطاعَ لَهُ وَلَا أَجَلَ وَلَا أَمَدَ بِما شاقُّوا وُلاةَ أَمْرِكَ، وَأَعِدَّ لَهُمْ عَذاباً لَمْ تُحِلَّهُ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ. اللّٰهُمَّ وَأَدْخِلْ عَلَيٰ قَتَلَةِ أَنْصارِ رَسُولِكَ، وَعَلَيٰ قَتَلَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَعَلَيٰ قَتَلَةِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ، وَعَلَيٰ قَتَلَةِ أَنْصارِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ، وَقَتَلَةِ مَنْ قُتِلَ فِي وِلايَةِ آلِ مُحَمَّدٍ أَجْمَعِينَ عَذاباً أَلِيماً مُضاعَفاً فِي أَسْفَلِ دَرَكٍ مِنَ الْجَحِيمِ لَايُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ مَلْعُونُونَ ناكِسُو رُؤُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَدْ عَايَنُوا النَّدامَةَ وَالْخِزْيَ الطَّوِيلَ لِقَتْلِهِمْ عِتْرَةَ أَنْبِيائِكَ وَرُسُلِكَ وَأَتْباعَهُمْ مِنْ عِبادِكَ الصَّالِحِينَ. اللّٰهُمَّ الْعَنْهُمْ فِي مُسْتَسِرِّ السِّرِّ، وَظاهِرِ الْعَلانِيَةِ فِي أَرْضِكَ وَسَمَائِكَ. اللّٰهُمَّ اجْعَلْ لِي قَدَمَ صِدْقٍ فِي أَوْلِيائِكَ، وَحَبِّبْ إِلَيَّ مَشَاهِدَهُمْ وَمُسْتَقَرَّهُمْ حَتَّيٰ تُلْحِقَنِي بِهِمْ وَتَجْعَلَنِي لَهُمْ تَبَعاً فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

خدایا قاتلانِ امیرمؤمنان را لعنت کن. خدایا قاتلانِ حسن و حسین را لعنت کن. خدایا قاتلانِ امامان را لعنت کن و آنان را عذاب کن، عذابی دردناک که به‌گونه‌اش احدی از جهانیان را عذاب نکنی، عذابی بسیار که قطع‌شدن و مدّت و اندازه برایش نباشد، به‌خاطرِ دشمنی‌هایی که با والیانِ حکومتت کردند، و برای آنان عذابی آماده کن که آن را به احدی از بندگانت فرود نیاورده باشی. خدایا وارد کن بر قاتلانِ یاورانِ رسولت و بر قاتلانِ امیرمؤمنان و بر قاتلانِ حسن و حسین و بر قاتلانِ یاورانِ حسن و حسین و بر قاتلانِ کسانی که در راهِ ولایتِ خاندانِ محمّد کشته شده‌اند، عذابی دردناکِ دوچندان، در پست‌ترین طبقه‌ی دوزخ، که عذاب از آن‌ها سبک نشود درحالی‌که در آنجا ناامید و طردشده و در پیشگاهِ پروردگارشان سرافکنده باشند و ببینند پشیمانی و رسواییِ طولانی را به‌خاطرِ قتلِ عترتِ انبیا و رسولانت و پیروانِ آنان از بندگانِ شایسته‌ات. خدایا آنان را در پنهانیِ پنهان و آشکارِ آشکار، در زمین و آسمانت لعنت کن. خدایا درباره‌ی اولیایت برای من قدمِ صدق قرار ده و زیارتگاه‌ها و قرارگاهشان را محبوبِ من گردان تا به آنان متّصلم کنی و پیروِ آنانم گردانی در دنیا و آخرت، ای مهربان‌ترین مهربانان.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْأَئِمَّةِ الْهادِينَ الْمَهْدِيِّينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَرِيعَ الدَّمْعَةِ السَّاكِبَةِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صاحِبَ الْمُصِيبَةِ الرَّاتِبَةِ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَيٰ جَدِّكَ وَأَبِيكَ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَيٰ أُمِّكَ وَأَخِيكَ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَي الْأَئِمَّةِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ وَبَنِيكَ، أَشْهَدُ لَقَدْ طَيَّبَ اللّٰهُ بِكَ التُّرابَ، وَأَوْضَحَ بِكَ الْكِتابَ، وَجَعَلَكَ وَأَبَاكَ وَجَدَّكَ وَأَخاكَ وَبَنِيكَ عِبْرَةً لِأُولِي الْأَلْبَابِ، يَا ابْنَ الْمَيَامِينَ الْأَطْيَابِ التَّالِينَ الْكِتابَ، وَجَّهْتُ سَلامِي إِلَيْكَ، صَلَواتُ اللّٰهِ وَسَلامُهُ عَلَيْكَ، وَجَعَلَ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْكَ، مَا خابَ مَنْ تَمَسَّكَ بِكَ وَلَجَأَ إِلَيْكَ.

(پس ضریح را ببوس و پشت به قبله و رو به جانبِ قبرِ امام حسین (ع) بایست و بگو:) سلام بر تو ای اباعبدالله، سلام بر تو ای پسرِ رسولِ خدا، سلام بر تو ای پسرِ امیرمؤمنان، سلام بر تو ای پسرِ فاطمه‌ی زهرا سرورِ زنانِ جهانیان، سلام بر تو ای پدرِ امامانِ هدایت‌گر و هدایت‌شده، سلام بر تو ای کشته‌ی اشکِ جاری، سلام بر تو ای صاحبِ مصیبتِ پی‌درپی، سلام بر تو و بر جدّ و پدرت، سلام بر تو و بر مادر و برادرت، سلام بر تو و بر امامان از نسل و فرزندانت؛ شهادت می‌دهم که خدا خاک را به‌وسیله‌ی تو پاک کرد و قرآن را با تو واضح و روشن ساخت و تو را و پدر و جدّ و برادر و فرزندانت را عبرتی برای صاحبانِ خرد قرار داد؛ ای فرزندِ پدرانِ باعزّت و پاک و تلاوت‌کننده‌ی کتاب، سلامم را متوجّهِ تو می‌نمایم؛ درودهایِ خدا و سلامش بر تو، و دل‌های مردم را هواخواهِ تو قرار دهد؛ آنکه متمسّک به تو شد و پناه به تو آورد، هرگز ناامید نشد.

السَّلامُ عَلَيٰ أَبِي الْأَئِمَّةِ وَخَلِيلِ النُّبُوَّةِ وَالْمَخْصُوصِ بِالْأُخُوَّةِ، السَّلامُ عَلَيٰ يَعْسُوبِ الدِّينِ وَالْإِيمانِ وَكَلِمَةِ الرَّحْمٰنِ، السَّلامُ عَلَيٰ مِيزانِ الْأَعْمالِ وَمُقَلِّبِ الْأَحْوالِ وَسَيْفِ ذِي الْجَلالِ وَساقِي السَّلْسَبِيلِ الزُّلالِ، السَّلامُ عَلَيٰ صالِحِ الْمُؤْمِنِينَ وَوارِثِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ وَالْحاكِمِ يَوْمَ الدِّينِ، السَّلامُ عَلَيٰ شَجَرَةِ التَّقْويٰ وَسامِعِ السِّرِّ وَالنَّجْويٰ، السَّلامُ عَلَيٰ حُجَّةِ اللّٰهِ الْبالِغَةِ وَنِعْمَتِهِ السَّابِغَةِ وَنِقْمَتِهِ الدَّامِغَةِ، السَّلامُ عَلَي الصِّراطِ الْواضِحِ وَالنَّجْمِ اللَّائِحِ وَالْإِمَامِ النَّاصِحِ وَالزِّنادِ الْقَادِحِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ أَخِي نَبِيِّكَ وَوَلِيِّهِ وَناصِرِهِ وَوَصِّيِهِ وَوَزِيرِهِ، وَمُسْتَوْدَعِ عِلْمِهِ، وَمَوْضِعِ سِرِّهِ، وَبابِ حِكْمَتِهِ، وَالنَّاطِقِ بِحُجَّتِهِ، وَالدَّاعِي إِليٰ شَرِيعَتِهِ، وَخَلِيفَتِهِ فِي أُمَّتِهِ، وَمُفَرِّجِ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ، قَاصِمِ الْكَفَرَةِ، وَمُرْغِمِ الْفَجَرَةِ، الَّذِي جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِيِّكَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسيٰ. اللّٰهُمَّ والِ مَنْ والاهُ، وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ، وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ، وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ، وَالْعَنْ مَنْ نَصَبَ لَهُ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ، وَصَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَيٰ أَحَدٍ مِنْ أَوْصِياءِ أَنْبِيائِكَ، يَا رَبَّ الْعالَمِينَ.

(پس پایینِ پا بایست و بگو، سپس ادامه بده:) سلام بر پدرِ امامان و همراهِ نبوّت و اختصاص‌یافته به برادری، سلام بر رئیسِ دین و ایمان و کلمه‌ی رحمان، سلام بر ترازویِ اعمال و زیرورو‌کننده‌ی احوال و شمشیرِ خدایِ دارایِ عظمت و ساقیِ چشمه‌ی گوارایِ زلال، سلام بر شایسته‌ی مؤمنان، وارثِ دانشِ پیامبران و حاکمِ روزِ جزا، سلام بر درختِ تقوا و شنونده‌ی راز و نهان، سلام بر حجّتِ رسایِ خدا و نعمتِ کاملش و انتقامِ کوبنده‌اش، سلام بر راهِ روشن و ستاره‌ی فروزان و رهبرِ خیرخواه و مایه‌ی آتش‌زا بر ضدِّ کفر و شرک، رحمت و برکاتِ خدا بر او باد. خدایا درود فرست بر امیرمؤمنان علی‌بن‌ابی‌طالب، برادرِ پیامبرت و ولی و یاور و جانشین و وزیرش، و سپردگاهِ دانشش و جایگاهِ رازش و دروازه‌ی حکمتش و گویایِ به برهانش و دعوت‌کننده به دینش و جانشینِ او در امّتش و زداینده‌ی اندوه از چهره‌اش، شکننده‌ی کافران و به خاک‌مالنده‌ی دماغِ بدکاران، آن‌که او را از پیامبرت به منزله‌ی هارون از موسی قرار دادی. خدایا دوست بدار دوستدارش را و دشمن بدار دشمنش را و یاری کن یاری‌دهنده‌اش را و خوار کن خوارکننده‌اش را و از پیشینیان و پسینیان لعنت کن هرکه در برابرش بایستد، و بر او درود فرست، برترین درودی که بر کسی از جانشینانِ پیامبرانت فرستادی، ای پروردگارِ جهانیان.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْبَشَرِ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَيٰ رُوحِكَ وَبَدَنِكَ، وَعَلَي الطَّاهِرِينَ مِنْ وُلْدِكَ وَذُرِّيَّتِكَ، وَصَلَّي اللّٰهُ عَلَيْكَ صَلاةً لَايُحْصِيها إِلّا هُوَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ.

(پس به جانبِ سر برگرد برای زیارتِ حضرت آدم (ع) و حضرت نوح (ع) و در زیارتِ آدم بگو:) سلام بر تو ای برگزیده‌ی خدا، سلام بر تو ای محبوبِ خدا، سلام بر تو ای پیامبرِ خدا، سلام بر تو ای امینِ خدا، سلام بر تو ای خلیفه‌ی خدا در زمینش، سلام بر تو ای پدرِ بشر، سلام بر تو و بر روان و تنت و بر پاکان از فرزندان و نسلت، و درودِ خدا بر تو، درودی که جز خدا آن را شماره نکند، و رحمت و برکاتِ خدا بر تو باد.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا شَيْخَ الْمُرْسَلِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، صَلَوَاتُ اللّٰهِ وَسَلامُهُ عَلَيْكَ وَعَلَيٰ رُوحِكَ وَبَدَنِكَ وَعَلَي الطَّاهِرِينَ مِنْ وُلْدِكَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.

(و در زیارتِ نوح (ع) نیز بگو:) سلام بر تو ای پیامبرِ خدا، سلام بر تو ای برگزیده‌ی خدا، سلام بر تو ای ولیِّ خدا، سلام بر تو ای محبوبِ خدا، سلام بر تو ای بزرگِ رسولان، سلام بر تو ای امینِ خدا در زمینش، درود و سلامِ خدا بر تو و بر روان و تنت و بر پاکان از فرزندانت و رحمت و برکاتِ خدا بر تو باد. (آنگاه شش رکعت نماز بخوان: دو رکعت برای امیرمؤمنان — در رکعتِ اول پس از حمد، سوره‌ی الرحمن، و در رکعتِ دوم پس از حمد، سوره‌ی یس — و پس از نماز تسبیح حضرت فاطمه (س) را بگو، سپس استغفار و دعا کن.)

اللّٰهُمَّ إِنِّي صَلَّيْتُ هاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ هَدِيَّةً مِنِّي إِليٰ سَيِّدِي وَمَوْلايَ وَلِيِّكَ وَأَخِي رَسُولِكَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَسَيِّدِ الْوَصِيِّينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَعَلَيٰ آلِهِ. اللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وَتَقَبَّلْها مِنِّي وَاجْزِنِي عَلَيٰ ذٰلِكَ جَزَاءَ الْمُحْسِنِينَ. اللّٰهُمَّ لَكَ صَلَّيْتُ وَلَكَ رَكَعْتُ وَلَكَ سَجَدْتُ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لِأَنَّهُ لَاتَكُونُ الصَّلاةُ وَالرُّكُوعُ وَالسُّجُودُ إِلّا لَكَ لِأَنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدِ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَتَقَبَّلْ مِنِّي زِيَارَتِي، وَأَعْطِنِي سُؤْلِي بِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ.

خدایا من این دو رکعت نماز را خواندم، به عنوانِ هدیه‌ای از من به آقا و مولایم، ولیِّ تو و برادرِ رسولت، امیرمؤمنان و سرورِ جانشینان، علی‌بن‌ابی‌طالب (درودِ خدا بر او و خاندانش)؛ خدایا بر محمّد و خاندانِ محمّد درود فرست و آن را از من قبول کن و بر آن پاداشم ده، پاداشِ نیکوکاران. خدایا برای تو نماز خواندم و رکوع و سجده کردم، یگانه‌ای و شریکی نداری، چراکه نماز و رکوع و سجود جز برای تو نیست، تویی خدا، معبودی جز تو وجود ندارد. خدایا بر محمّد و خاندانِ محمّد درود فرست و زیارتم را بپذیر و خواسته‌ام را عطا کن، به حقِّ محمّد و خاندانِ پاکش. (و چهار رکعتِ دیگر را هدیه‌ی آدم و نوح قرار بده، سپس سجده‌ی شکر بجا آور و در سجده بگو:)

اللّٰهُمَّ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ، وَبِكَ اعْتَصَمْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ. اللّٰهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَرَجائِي فَاكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَمَا لَايُهِمُّنِي وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، عَزَّ جارُكَ، وَجَلَّ ثَناؤُكَ، وَلَا إِلٰهَ غَيْرُكَ، صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَقَرِّبْ فَرَجَهُمْ.

خدایا به تو روی آوردم و به تو پناه آوردم و بر تو توکل کردم. خدایا تو موردِ اطمینان و امیدِ منی؛ پس آنچه فکرِ مرا مشغول کرده و آنچه مشغول نمی‌کند و آنچه را تو از من به آن‌ها داناتری، از من بازدار؛ پناهنده به تو عزیز است و ثنایت بس عظیم است و معبودی جز تو نیست؛ بر محمّد و خاندانِ محمّد درود فرست و گشایشِ کارشان را نزدیک کن.

منابع متن و ترجمه