زیارت مطلقه پنجم امیرالمومنین علی (ع)

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، أَنْتَ أَوَّلُ مَظْلُومٍ، وَأَوَّلُ مَنْ غُصِبَ حَقُّهُ، صَبَرْتَ وَاحْتَسَبْتَ حَتَّيٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، فَأَشْهَدُ أَنَّكَ لَقِيتَ اللّٰهَ وَأَنْتَ شَهِيدٌ، عَذَّبَ اللّٰهُ قاتِلَكَ بِأَنْواعِ الْعَذابِ وَجَدَّدَ عَلَيْهِ الْعَذابَ، جِئْتُكَ عارِفاً بِحَقِّكَ، مُسْتَبْصِراً بِشَأْنِكَ، مُعادِياً لِأَعْدائِكَ وَمَنْ ظَلَمَكَ، أَلْقيٰ عَلَيٰ ذٰلِكَ رَبِّي إِنْ شَاءَ اللّٰهُ، يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، إِنَّ لِي ذُنُوباً كَثِيرَةً فَاشْفَعْ لِي إِليٰ رَبِّكَ فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللّٰهِ مَقَاماً مَعْلُوماً، وَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللّٰهِ جَاهاً وَشَفاعَةً وَقَدْ قالَ اللّٰهُ تَعاليٰ: ﴿وَلاٰ يَشْفَعُونَ إِلاّٰ لِمَنِ ارْتَضيٰ﴾.۱

(به روایتِ شیخ کلینی از امام علی‌النقی الهادی (ع): نزدِ قبرِ امیرمؤمنان بگو:) سلام بر تو ای ولیِّ خدا، تو نخستین ستمدیده‌ای و نخستین کسی که حقّش غصب شد، صبر کردی و به حسابِ خدا گذاشتی تا مرگت رسید، شهادت می‌دهم که تو خدا را ملاقات کردی درحالی‌که شهید بودی، عذاب کند خدا کشنده‌ات را به انواعِ عذاب و بر او عذاب را تازه کند؛ به سویت آمدم، شناسا به حقّت و بینا به شأنت، دشمن با دشمنانت و آن‌که به تو ستم کرد، ان‌شاءالله بر همین عقیده پروردگارم را ملاقات کنم؛ ای ولیِّ خدا، مرا گناهانِ زیادی است، از من نزدِ پروردگارت شفاعت کن که تو را پیشِ خدا جایگاهِ معلومی است و تو را به درگاهِ خدا آبرو و حقِّ شفاعت است، و خدایِ تعالی فرموده است: «و جز برایِ کسی که [خدا] رضایت دهد شفاعت نمی‌کنند».