زیارت مطلقه هفتم امیرالمومنین علی (ع)

سَلامُ اللّٰهِ وَسَلامُ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ، وَأَنْبِيائِهِ الْمُرْسَلِينَ، وَعِبادِهِ الصَّالِحِينَ، وَجَمِيعِ الشُّهَداءِ وَالصِّدِّيقِينَ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيٰ آدَمَ صَفْوَةِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيٰ نُوحٍ نَبِيِّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيٰ إِبْراهِيمَ خَلِيلِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيٰ مُوسيٰ كَلِيمِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيٰ عِيسيٰ رُوحِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ حَبِيبِ اللّٰهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ، السَّلامُ عَلَي اسْمِ اللّٰهِ الرَّضِيِّ، وَوَجْهِهِ الْعَلِيِّ، وَصِراطِهِ السَّوِيِّ، السَّلامُ عَلَي الْمُهَذَّبِ الصَّفِيِّ، السَّلامُ عَلَيٰ أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ، السَّلامُ عَلَيٰ خالِصِ الْأَخِلَّاءِ، السَّلامُ عَلَي الْمَخْصُوصِ بِسَيِّدَةِ النِّسَاءِ.۱

(به روایتِ سید ابن طاووس در «مصباح الزائر»: «باب السّلام» — درگاهِ روضه‌ی مقدّسه‌ی امیرمؤمنان که ضریحِ مقدّس از آنجا دیده می‌شود — را قصد کن، سی‌وچهار مرتبه «اللّٰه اکبر» بگو، آنگاه چنین ادامه بده:) سلامِ خدا و سلامِ فرشتگانِ مقرّبش و انبیایِ مرسلش و بندگانِ شایسته‌اش و همه‌ی شهیدان و صدّیقان بر تو ای امیرمؤمنان، سلام بر آدمِ برگزیده‌ی خدا، سلام بر نوحِ پیامبرِ خدا، سلام بر ابراهیمِ دوستِ خدا، سلام بر موسیِ هم‌سخنِ خدا، سلام بر عیسیِ روحِ خدا، سلام بر محمّدِ محبوبِ خدا و رحمت و برکاتش بر آنان باد؛ سلام بر نامِ پسندیده‌ی خدا و جمالِ والایش و راهِ مستقیمش، سلام بر پیراسته‌ی برگزیده، سلام بر ابوالحسن علی‌بن‌ابی‌طالب و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد، سلام بر دوستانِ صمیمیِ پاک و بی‌آلایش، سلام بر اختصاص‌یافته به سرورِ زنان.

السَّلامُ عَلَي الْمَوْلُودِ فِي الْكَعْبَةِ الْمُزَوَّجِ فِي السَّماءِ، السَّلامُ عَلَيٰ أَسَدِ اللّٰهِ فِي الْوَغيٰ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ شُرِّفَتْ بِهِ مَكَّةُ وَمِنيٰ، السَّلامُ عَلَيٰ صاحِبِ الْحَوْضِ وَحامِلِ اللِّواءِ، السَّلامُ عَلَيٰ خَامِسِ أَهْلِ الْعَباءِ، السَّلامُ عَلَي الْبائِتِ عَلَيٰ فِراشِ النَّبِيِّ وَمُفْدِيهِ بِنَفْسِهِ مِنَ الْأَعْداءِ، السَّلامُ عَلَيٰ قالِعِ بابِ خَيْبَرَ وَالدَّاحِي بِهِ فِي الْفَضاءِ، السَّلامُ عَلَيٰ مُكَلِّمِ الْفِتْيَةِ فِي كَهْفِهِمْ بِلِسانِ الْأَنْبِياءِ.۲

سلام بر ولادت‌یافته در کعبه و تزویج‌شده در آسمان، سلام بر شیرِ خدا در میدانِ کارزار، سلام بر کسی که مکه و منی به او برتری یافت، سلام بر صاحبِ حوض و حمل‌کننده‌ی پرچمِ توحید، سلام بر پنجمین نفرِ اهلِ عبا، سلام بر صبح‌رساننده‌ی شبِ هجرت در بسترِ پیامبر و فداکننده‌ی جانش برایِ جانِ او در برابرِ دشمنان، سلام بر کننده‌ی درِ خیبر و پرتاب‌کننده‌ی آن به هوا، سلام بر سخنگویِ با اصحابِ کهف در غارشان به زبانِ پیامبران.

السَّلامُ عَلَيٰ مُنْبِعِ الْقَلِيبِ فِي الْفَلَا، السَّلامُ عَلَيٰ قالِعِ الصَّخْرَةِ وَقَدْ عَجَزَ عَنْهَا الرِّجالُ الْأَشِدَّاءُ، السَّلامُ عَلَيٰ مُخاطِبِ الثُّعْبانِ عَلَيٰ مِنْبَرِ الْكُوْفَةِ بِلِسانِ الْفُصَحاءِ؛ السَّلامُ عَلَيٰ مُخاطِبِ الذِّئْبِ وَمُكَلِّمِ الْجُمْجُمَةِ بِالنَّهْرَوانِ وَقَدْ نَخِرَتِ الْعِظامُ بِالْبِلَيٰ، السَّلامُ عَلَيٰ صاحِبِ الشَّفاعَةِ فِي يَوْمِ الْوَرَيٰ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.۳

سلام بر جوشاننده‌ی آبِ چاه در بیابانِ بی‌آب‌وگیاه، سلام بر کننده‌ی سنگِ سخت که مردانِ تنومند از کندنش عاجز شدند، سلام بر سخنگویِ با اژدها بالای منبرِ کوفه با زبانِ سخن‌وران؛ سلام بر خطاب‌کننده به گرگ و گفتگوکننده با جمجمه‌ی مرده در نهروان، درحالی‌که استخوان‌ها از رویِ کهنگی تکه‌تکه شده بود، سلام بر صاحبِ شفاعت در روزِ قیامت و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد.

السَّلامُ عَلَي الْإِمامِ الزَّكِيِّ حَلِيفِ الْمِحْرابِ، السَّلامُ عَلَيٰ صاحِبِ الْمُعْجِزِ الْباهِرِ وَالنَّاطِقِ بِالْحِكْمَةِ وَالصَّوابِ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ عِنْدَهُ تَأْوِيلُ الْمُحْكَمِ والْمُتَشابِهِ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ رُدَّتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ حِينَ تَوارَتْ بِالْحِجابِ، السَّلامُ عَلَيٰ مُحْيِي اللَّيْلِ الْبَهِيمِ بِالتَّهَجُّدِ وَالاكْتِئابِ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ خاطَبَهُ جَبْرَئِيلُ بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنِينَ بِغَيْرِ ارْتِيابٍ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.۴

سلام بر امامِ پاکیزه، هم‌پیمانِ با محرابِ عبادت، سلام بر صاحبِ معجزه‌ی روشن و گویایِ به حکمت و سخنِ درست، سلام بر کسی که تأویلِ محکم و متشابه نزدِ اوست و اصلِ کتاب پیشِ اوست، سلام بر کسی که خورشید برایِ او بازگشت، هنگامی‌که غروب کرده بود، سلام بر زنده‌دارنده‌ی شبِ تاریک به عبادت و اندوه، سلام بر کسی که بدونِ شک جبرئیل او را به لقبِ امیرالمؤمنین خطاب کرد و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد.

السَّلامُ عَلَيٰ سَيِّدِ السَّاداتِ، السَّلامُ عَلَيٰ صاحِبِ الْمُعْجِزاتِ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ عَجِبَ مِنْ حَمَلاتِهِ فِي الْحُرُوبِ مَلائِكَةُ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ ناجَي الرَّسُولَ فَقَدَّمَ بَيْنَ يَدَيْ نَجْواهُ صَدَقَاتٍ، السَّلامُ عَلَيٰ أَمِيرِ الْجُيُوشِ وَصَاحِبِ الْغَزَواتِ، السَّلامُ عَلَيٰ مُخاطِبِ ذِئْبِ الْفَلَواتِ، السَّلامُ عَلَيٰ نُورِ اللّٰهِ فِي الظُّلُمَاتِ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ رُدَّتْ لَهُ الشَّمْسُ فَقَضيٰ مَا فَاتَهُ مِنَ الصَّلاةِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ.۵

سلام بر امیرمؤمنان، سلام بر سرورِ جانشینان، سلام بر آقایِ آقایان، سلام بر صاحبِ معجزات، سلام بر کسی که فرشتگانِ هفت آسمان از حملاتش در جنگ‌ها شگفت‌زده شدند، سلام بر کسی که با پیامبر گفتگویِ پنهانی کرد و پیشاپیشِ گفتارِ پنهانش صدقه‌ها داد، سلام بر فرمانده‌ی لشگرها و صاحبِ جنگ‌ها، سلام بر خطاب‌کننده به گرگِ بیابان‌ها، سلام بر نورِ خدا در تاریکی‌ها، سلام بر کسی که خورشید برایش بازگشت، در نتیجه نمازِ ازدست‌رفته‌اش را ادا کرد، و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد.

السَّلامُ عَلَيٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيٰ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، السَّلامُ عَلَيٰ إِمامِ الْمُتَّقِينَ، السَّلامُ عَلَيٰ وَارِثِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ، السَّلامُ عَلَيٰ يَعْسُوبِ الدِّينِ، السَّلامُ عَلَيٰ عِصْمَةِ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيٰ قُدْوَةِ الصَّادِقِينَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ؛ السَّلامُ عَلَيٰ حُجَّةِ الْأَبْرارِ، السَّلامُ عَلَيٰ أَبِي الْأَئِمَّةِ الْأَطْهارِ، السَّلامُ عَلَي الْمَخْصُوصِ بِذِي الْفَقارِ، السَّلامُ عَلَيٰ ساقِي أَوْلِيائِهِ مِنْ حَوْضِ النَّبِيِّ الْمُخْتارِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مَا اطَّرَدَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ، السَّلامُ عَلَي النَّبَإِ الْعَظِيمِ، السَّلامُ عَلَيٰ مَنْ أَنْزَلَ اللّٰهُ فِيهِ: ﴿وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتٰابِ لَدَيْنٰا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ﴾، السَّلامُ عَلَيٰ صِراطِ اللّٰهِ الْمُسْتَقِيمِ، السَّلامُ عَلَي الْمَنْعُوتِ فِي التَّوْراةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.۶

سلام بر امیرمؤمنان، سلام بر سرورِ جانشینان، سلام بر پیشوایِ پرهیزگاران، سلام بر وارثِ دانشِ انبیا، سلام بر رئیسِ دین، سلام بر نگهدارِ مؤمنان، سلام بر مقتدایِ راستگویان و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد؛ سلام بر حجّتِ نیکان، سلام بر پدرِ امامانِ پاک، سلام بر اختصاص‌یافته به شمشیرِ ذوالفقار، سلام بر ساقیِ دوستانش از حوضِ پیامبرِ مختار (درودِ خدا بر او و خاندانش باد) تا شب و روز از پی‌هم درآید، سلام بر خبرِ بزرگ، سلام بر کسی که خدا در حقّش این آیه را نازل کرد: «به‌راستی این [قرآنِ روشنگر] در امّ‌الکتاب نزدِ ما بلندمرتبه و حکیم است»، سلام بر راهِ راستِ خدا، سلام بر وصف‌شده در تورات و انجیل و قرآنِ حکیم، و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد.

يَا أَمِينَ اللّٰهِ، يَا حُجَّةَ اللّٰهِ، يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، يَا صِرَاطَ اللّٰهِ، زَارَكَ عَبْدُكَ وَوَلِيُّكَ اللَّائِذُ بِقَبْرِكَ، وَالْمُنِيخُ رَحْلَهُ بِفِنَائِكَ، الْمُتَقَرِّبُ إِلَي اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ، وَالْمُسْتَشْفِعُ بِكَ إِلَي اللّٰهِ زِيارَةَ مَنْ هَجَرَ فِيكَ صَحْبَهُ، وَجَعَلَكَ بَعْدَ اللّٰهِ حَسْبَهُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ الطُّورُ، وَالْكِتابُ الْمَسْطُورُ، وَالرِّقُّ الْمَنْشُورُ، وَبَحْرُ الْعِلْمِ الْمَسْجُورُ.۷

(پس خود را به ضریح می‌چسبانی، آن را می‌بوسی و می‌گویی:) ای امینِ خدا، ای حجّتِ خدا، ای ولیِّ خدا، ای راهِ خدا، زیارت کرد تو را بنده و دوستت، آن‌که به قبرت پناه آورده و بارِ حاجاتش را به درگاهت افکنده، به‌وسیله‌ی تو تقرّب‌جوی و شفیع‌خواه به درگاهِ خداست، زیارتش زیارتِ کسی است که به‌خاطرِ تو دست از رفیقان شسته و تو را پس از خدا برایِ خویش کافی دانسته؛ شهادت می‌دهم که تو طور و کتابِ مسطور و صفحه‌ی بازوگشوده و دریایِ جوشانِ دانشی.

يَا وَلِيَّ اللّٰهِ إِنَّ لِكُلِّ مَزُورٍ عِنايَةً فِي مَنْ زارَهُ وَقَصَدَهُ وَأَتاهُ، وَأَنَا وَلِيُّكَ وَقَدْ حَطَطْتُ رَحْلِي بِفِنائِكَ، وَلَجَأْتُ إِليٰ حَرَمِكَ، وَلُذْتُ بِضَرِيحِكَ لِعِلْمِي بِعَظِيمِ مَنْزِلَتِكَ وَشَرَفِ حَضْرَتِكَ، وَقَدْ أثْقَلَتِ الذُّنُوبُ ظَهْرِي وَمَنَعَتْنِي رُقادِي، فَما أَجِدُ حِرْزاً وَلَا مَعْقِلاً وَلَا مَلْجَأً أَلْجَأُ إِلَيْهِ إِلّا اللّٰهُ تَعاليٰ وَتَوَسُّلِي بِكَ إِلَيْهِ، وَاسْتِشْفاعِي بِكَ لَدَيْهِ، فَها أَنَا نازِلٌ بِفِنائِكَ وَلَكَ عِنْدَ اللّٰهِ جاهٌ عَظِيمٌ، وَمَقامٌ كَرِيمٌ، فَاشْفَعْ لِي عِنْدَ اللّٰهِ رَبِّكَ يَا مَوْلايَ.۸

ای ولیِّ خدا، برای هر زیارت‌شده‌ای نسبت به کسی که او را زیارت کرده و قصدِ او را نموده و به زیارتش آمده توجّهی است؛ و من دوستِ توأم و بارم را به درگاهت فرودآورده‌ام و به حرمت پناهنده شده‌ام و به پناهِ ضریحت آمده‌ام، به‌خاطرِ آگاهی‌ام به بزرگیِ مقامت و شرافتِ پیشگاهت؛ درحالی‌که گناهان پشتم را سنگین کرده و خوابم را ربوده، در نتیجه پناهگاه و جایِ امن و ملجأیی نمی‌یابم که به آن پناه برم جز به خدایِ تعالی و توسّلم به‌وسیله‌ی تو به درگاهش و شفاعت‌خواهی‌ام به تو در پیشگاهش؛ اینک همانم که به درگاهت فرود آمده‌ام و تو را نزدِ خدا منزلتِ بزرگ و مقامِ باارزش است، پس نزدِ خدا شفیعِ من باش ای مولای من.

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ، وَيَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ، وَيَا أَسْرَعَ الْحاسِبِينَ، وَيَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِينَ، بِمُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيِّينَ، رَسُولِكَ إِلَي الْعالَمِينَ، وَبِأَخِيهِ وَابْنِ عَمِّهِ الْأَنْزَعِ الْبَطِينِ، الْعالِمِ الْمُبِينِ، عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَالْحَسَنَ وَالْحُسَيْنِ الْإِمامَيْنِ الشَّهِيدَيْنِ، وَبِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعابِدِينَ، وَبِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ باقِرِ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ، وَبِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ زَكِيِّ الصِّدِّيقِينَ، وَبِمُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ الْكاظِمِ الْمُبِينِ، وَحَبِيسِ الظَّالِمِينَ، وَبِعَلِيِّ بْنِ مُوسَي الرِّضَا الْأَمِينِ، وَبِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوادِ عَلَمِ الْمُهْتَدِينَ، وَبِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرِّ الصَّادِقِ سَيِّدِ الْعابِدِينَ، وَبِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَسْكَرِيِّ وَلِيِّ الْمُؤْمِنِينَ، وَبِالْخَلَفِ الْحُجَّةِ صاحِبِ الْأَمْرِ مُظْهِرِ الْبَراهِينِ، أَنْ تَكْشِفَ مَا بِي مِنَ الْهُمُومِ، وَتَكْفِيَنِي شَرَّ الْبَلاءِ الْمَحْتُومِ، وَتُجِيرَنِي مِنَ النَّارِ ذاتِ السَّمُومِ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.۹

(پس ضریح را ببوس و رو به قبله کن و بگو:) خدایا به پیشگاهت تقرّب می‌جویم، ای شنواترینِ شنوایان، ای بیناترینِ بینایان، ای سریع‌ترینِ حسابرسان، ای بخشنده‌ترینِ بخشندگان، به محمّدِ خاتمِ پیامبران، فرستاده‌ات به سویِ جهانیان، و به برادر و پسرعمویش، آن فراخ‌سینه و عالمِ آشکارکننده، علی امیرمؤمنان، و حسن و حسینِ دو امامِ شهید، و به علی‌بن‌الحسین زین‌العابدین، و به محمّدبن‌علی شکافنده‌ی دانشِ پیشینیان، و به جعفربن‌محمّد آن پاکیزه‌ی گروهِ صدّیقان، و به موسی‌بن‌جعفر فرونشاننده‌ی خشم و نمایان‌کننده‌ی حق و زندانیِ ستمکاران، و به علی‌بن‌موسی‌الرّضایِ امین، و به محمّدبن‌علیِ جواد، پرچمِ راه‌یافتگان، و علی‌بن‌محمّد آن نیکوکارِ صادق، سرورِ عبادت‌کنندگان، و به حسن‌بن‌علیِ عسکری، زمامدارِ مؤمنان، و به یادگارِ بزرگوار، آن حجّتِ صاحبِ امر و آشکارکننده‌ی دلایلِ روشن، که اندوه‌های مرا برطرف کنی و بلایِ حتمی را از من بازداری و از آتشی که دارایِ بادهایِ پرحرارتِ زهرآگین است مرا پناه دهی، به مهربانی‌ات ای مهربان‌ترین مهربانان. (سپس برای هرچه بخواهی دعا کن، آن حضرت را وداع کن و بازگرد.)