زیارت امیرالمومنین علی (ع) در روز عید غدیر

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ وَلِيِّكَ وَأَخِي نَبِيِّكَ وَوَزِيرِهِ وَحَبِيبِهِ وَخَلِيلِهِ، وَمَوْضِعِ سِرِّهِ، وَخِيَرَتِهِ مِنْ أُسْرَتِهِ، وَوَصِيِّهِ وَصَفْوَتِهِ وَخالِصَتِهِ وَأَمِينِهِ وَوَلِيِّهِ وَأَشْرَفِ عِتْرَتِهِ الَّذِينَ آمَنُوا بِهِ، وَأَبِي ذُرِّيَّتِهِ، وَبابِ حِكْمَتِهِ، وَالنَّاطِقِ بِحُجَّتِهِ، وَالدَّاعِي إِلَيٰ شَرِيعَتِهِ، وَالْماضِي عَلَيٰ سُنَّتِهِ، وَخَلِيفَتِهِ عَلَيٰ أُمَّتِهِ، سَيِّدِ الْمُسْلِمِينَ، وَأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَقائِدِ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ، أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَيٰ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ وَأَصْفِيائِكَ وَأَوْصِياءِ أَنْبِيائِكَ.۱

(به روایتِ کتابِ «اقبال» از امام صادق (ع): هرگاه در روزِ عید غدیر کنارِ قبرِ شریفِ امیرمؤمنان باشی، نزدیکِ قبر برو و پس از نماز و دعا بگو — و اگر در شهرهای دیگری، پس از نماز رو به سویِ آن حضرت اشاره کن و بگو:) خدایا درود فرست بر ولی‌ات و برادرِ پیامبرت و وزیر و حبیب و دوستش و جایگاهِ رازش و برگزیده از خانواده‌اش و جانشین و پاک و خالصش و امینِ ولی‌اش و شریف‌ترینِ عترتش (آنان‌که به او ایمان آوردند) و پدرِ نسلش و درگاهِ حکمتش و گویایِ به حجّتش و دعوت‌کننده به شریعتش و رهروِ روشش و جانشینِ او بر ملّتش، سرورِ مسلمانان و امیرمؤمنان و پیشرویِ سپیدرویان، برترین درودی که بر یکی از خلقِ خود و برگزیدگان و جانشینانِ پیامبرانت فرستادی.

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنْ نَبِيِّكَ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مَا حُمِّلَ، وَرَعيٰ مَا اسْتُحْفِظَ، وَحَفِظَ مَا اسْتُودِعَ، وَحَلَّلَ حَلالَكَ، وَحَرَّمَ حَرامَكَ، وَأَقامَ أَحْكامَكَ، وَدَعا إِليٰ سَبِيلِكَ، وَوَاليٰ أَوْلِياءَكَ، وَعَادَيٰ أَعْداءَكَ، وَجَاهَدَ النَّاكِثِينَ عَنْ سَبِيلِكَ، وَالْقاسِطِينَ وَالْمارِقِينَ عَنْ أَمْرِكَ، صابِراً مُحْتَسِباً مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ لَاتَأْخُذُهُ فِي اللّٰهِ لَوْمَةُ لائِمٍ حَتَّيٰ بَلَغَ فِي ذٰلِكَ الرِّضا، وَسَلَّمَ إِلَيْكَ الْقَضاءَ، وَعَبَدَكَ مُخْلِصاً، وَنَصَحَ لَكَ مُجْتَهِداً حَتَّيٰ أَتاهُ الْيَقِينُ، فَقَبَضْتَهُ إِلَيْكَ شَهِيداً سَعِيداً وَلِيّاً تَقِيّاً رَضِيّاً زَكِيّاً هادِياً مَهْدِيّاً. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَيٰ أَحَدٍ مِنْ أَنْبِيائِكَ وَأَصْفِيائِكَ يَا رَبَّ الْعالَمِينَ.۲

خدایا من گواهی می‌دهم که او از سویِ پیامبرت (درودِ خدا بر او و خاندانش) آنچه را بر عهده داشت رساند و آنچه نگهداری‌اش از او خواسته شده بود سروسامان داد و آنچه به او سپرده شده بود حفظ کرد، حلالِ تو را حلال و حرامت را حرام کرد و احکامت را بپا داشت و به راهت فرا خواند و دوستانت را دوست داشت و دشمنانت را دشمن داشت و با پیمان‌شکنان از راهت و ستمکاران و خارج‌شدگان از فرمانت نبرد کرد، درحالی‌که شکیبایی به خرج داد و به حسابِ خدا گذاشت، روی‌کنان نه روی‌گردان، و از سرزنش‌کنندگان در راهِ خدا باکی به خود راه نداد تا در این زمینه به مقامِ رضا رسید و قضا را تسلیمِ تو کرد و خالصانه تو را پرستید و با کوششی سخت خیرخواهی نمود تا مرگش فرا رسید؛ پس به سویِ خود شهید و خوشبخت، ولیِّ پرهیزگار و پسندیده و پاک و هدایتگر و هدایت‌شده قبض‌روحش نمودی. خدایا بر محمّد و او درود فرست، برترین درودی که بر یکی از پیامبران و برگزیدگانت فرستادی، ای پروردگارِ جهانیان.