زیارت مطلقه دوم امام حسین (ع)

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ وَشَاهِدَهُ عَليٰ خَلْقِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ عَلِيٍّ الْمُرْتَضيٰ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَآتَيْتَ الزَّكاةَ، وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَجاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ حَتّيٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، فَصَلَّي اللّٰهُ عَلَيْكَ حَيّاً وَمَيِّتاً.۱

(به روایتِ شیخ کلینی از امام علی‌النقی (ع): نزدِ امام حسین (ع) بگو:) سلام بر تو ای اباعبدالله، سلام بر تو ای حجّتِ خدا بر رویِ زمین و گواهِ او بر مخلوقات، سلام بر تو ای فرزندِ رسولِ خدا، سلام بر تو ای فرزندِ علیِ مرتضی، سلام بر تو ای فرزندِ فاطمه‌ی زهرا؛ گواهی می‌دهم که تو نماز را برپا داشتی و زکات را پرداختی و امر به معروف و نهی از منکر کردی و در راهِ خدا جهاد کردی تا آن‌که مرگ به سویت آمد، پس درودِ خدا بر تو در زندگی و پس از مرگ.

أَشْهَدُ أَنَّكَ عَلَيٰ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ، جِئْتُ مُقِرّاً بِالذُّنُوبِ لِتَشْفَعَ لِي عِنْدَ رَبِّكَ يَابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ. أَشْهَدُ أَنَّكُمْ حُجَجُ اللّٰهِ.۲

(آنگاه گونه‌ی راستِ صورت را بر قبر بگذار و بگو:) گواهی می‌دهم که تو در همه‌ی کارهایت بر برهانی از پروردگارت هستی؛ به درگاهت با اقرار به گناهان آمدم تا نزدِ پروردگارت ای فرزندِ رسولِ خدا برایم شفاعت کنی. (سپس یک‌یکِ امامان را به نامشان یاد کن و بگو:) گواهی می‌دهم که شما حجّت‌های خدایید.

اكْتُبْ لِي عِنْدَكَ مِيثاقاً وَعَهْداً إِنِّي أَتَيْتُكَ مُجَدِّداً الْمِيثاقَ فَاشْهَدْ لِي عِنْدَ رَبِّكَ إِنَّكَ أَنْتَ الشَّاهِدُ.۳

نزدِ خود برایم پیمانِ محکم و عهدی بنویس که من برایِ تجدیدِ پیمان نزدِ تو آمدم، پس گواهی ده برایم نزدِ پروردگارت، زیرا که تو نیکو شاهد و گواهی هستی.