زیارت مخصوص امام حسن عسکری (ع)

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ يَا أَبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ بْنَ عَلِيٍّ الْهادِي الْمُهْتَدِي وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ وَابْنَ أَوْلِيَائِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ وَابْنَ حُجَجِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللّٰهِ وَابْنَ أَصْفِيَائِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ اللّٰهِ وَابْنَ خُلَفائِهِ وَأَبا خَلِيفَتِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ خاتَمِ النَّبِيِّينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ.۱

سلام بر تو ای مولایم، ای ابا محمّد حسن بن علی، راهنمای راه‌یافته، و رحمت و برکات خدا بر تو باد؛ سلام بر تو ای ولیّ خدا و فرزند اولیای خدا؛ سلام بر تو ای حجّت خدا و فرزند حجّت‌هایش؛ سلام بر تو ای برگزیده‌ی خدا و فرزند برگزیدگانش؛ سلام بر تو ای خلیفه‌ی خدا و فرزند خلیفه‌های خدا و پدر خلیفه‌ی خدا؛ سلام بر تو ای فرزند خاتم پیامبران؛ سلام بر تو ای فرزند آقای جانشینان؛ سلام بر تو ای فرزند امیرمؤمنان.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعالَمِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الْأَئِمَّةِ الْهَادِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الْأَوْصِيَاءِ الرَّاشِدِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عِصْمَةَ الْمُتَّقِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمامَ الْفائِزِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رُكْنَ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا فَرَجَ الْمَلْهُوفِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ الْأَنْبِياءِ الْمُنْتَجَبِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَازِنَ عِلْمِ وَصِيِّ رَسُولِ اللّٰهِ.۲

سلام بر تو ای فرزند سرور بانوان جهانیان؛ سلام بر تو ای فرزند امامان هدایتگر؛ سلام بر تو ای فرزند جانشینان هدایت‌کننده؛ سلام بر تو ای امانِ پرهیزگاران؛ سلام بر تو ای پیشوای رستگاران؛ سلام بر تو ای پایه‌ی اهل ایمان؛ سلام بر تو ای گشایشِ اندوهناکان؛ سلام بر تو ای وارثِ پیامبرانِ برگزیده؛ سلام بر تو ای خزانه‌دارِ دانشِ جانشینِ رسول خدا.

السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الدَّاعِي بِحُكْمِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّاطِقُ بِكِتَابِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ الْحُجَجِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا هَادِيَ الْأُمَمِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ النِّعَمِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْبَةَ الْعِلْمِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَفِينَةَ الْحِلْمِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْإِمامِ الْمُنْتَظَرِ، الظَّاهِرَةِ لِلْعاقِلِ حُجَّتُهُ، وَالثَّابِتَةِ فِي الْيَقِينِ مَعْرِفَتُهُ، الْمُحْتَجَبِ عَنْ أَعْيُنِ الظَّالِمِينَ، وَالْمُغَيَّبِ عَنْ دَوْلَةِ الْفَاسِقِينَ، وَالْمُعِيدِ رَبُّنا بِهِ الْإِسْلامَ جَدِيداً بَعْدَ الانْطِماسِ، وَالْقُرْآنَ غَضّاً بَعْدَ الانْدِرَاسِ.۳

سلام بر تو ای دعوت‌کننده به حکم خدا؛ سلام بر تو ای گویای به کتاب خدا؛ سلام بر تو ای حجّتِ حجّت‌ها؛ سلام بر تو ای هدایتگرِ امت‌ها؛ سلام بر تو ای صاحبِ نعمت‌ها؛ سلام بر تو ای گنجینه‌ی دانش؛ سلام بر تو ای کشتیِ بردباری؛ سلام بر تو ای پدرِ امامِ مورد انتظار، آن امامی که برهانش برای خردمند آشکار و شناختش در عرصه‌ی یقین ثابت است، آن که از دیدِ ستمکاران پوشیده و از دسترسِ دولتِ بدکاران پنهان است؛ بزرگواری که پروردگارمان دینِ اسلام را به‌وسیله‌ی او پس از نابودی دوباره تازه می‌گرداند و قرآن را پس از کهنگی بازمی‌آورد.

أَشْهَدُ يَا مَوْلايَ أَنَّكَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَآتَيْتَ الزَّكَاةَ، وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَدَعَوْتَ إِلَيٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَعَبَدْتَ اللّٰهَ مُخْلِصاً حَتَّيٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، أَسْأَلُ اللّٰهَ بِالشَّأْنِ الَّذِي لَكُمْ عِنْدَهُ أَنْ يَتَقَبَّلَ زِيَارَتِي لَكُمْ، وَيَشْكُرَ سَعْيِي إِلَيْكُمْ، وَيَسْتَجِيبَ دُعَائِي بِكُمْ، وَيَجْعَلَنِي مِنْ أَنْصَارِ الْحَقِّ وَأَتْباعِهِ وَأَشْياعِهِ وَمَوالِيهِ وَمُحِبِّيهِ، وَالسَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.۴

گواهی می‌دهم ای مولایم که تو نماز را بر پا داشتی و زکات پرداختی و امر به معروف و نهی از منکر نمودی و مردم را به راه خدا، با حکمت و موعظه‌ی پسندیده، دعوت کردی و خدا را خالصانه پرستیدی تا مرگ به سویت آمد؛ از خدا درخواست می‌کنم به‌حق آن مقامی که نزد او دارید، زیارتم را نسبت به شما بپذیرد و کوششم را در راهِ شما قدر بداند و دعایم را به شما مستجاب کند و مرا از یاران و پیروان و شیعیان و دوستدارانِ حق قرار دهد، و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ، وَصَلِّ عَلَي الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْهادِي إِلَيٰ دِينِكَ، وَالدَّاعِي إِليٰ سَبِيلِكَ، عَلَمِ الْهُديٰ، وَمَنارِ التُّقيٰ، وَمَعْدِنِ الْحِجيٰ، وَمَأْوَي النُّهَيٰ، وَغَيْثِ الْوَرَيٰ، وَسَحَابِ الْحِكْمَةِ، وَبَحْرِ الْمَوْعِظَةِ، وَوَارِثِ الْأَئِمَّةِ، وَالشَّهِيدِ عَلَي الْأُمَّةِ، الْمَعْصُومِ الْمُهَذَّبِ، وَالْفاضِلِ الْمُقَرَّبِ، وَالْمُطَهَّرِ مِنَ الرِّجْسِ، الَّذِي وَرَّثْتَهُ عِلْمَ الْكِتابِ، وَأَلْهَمْتَهُ فَصْلَ الْخِطابِ، وَنَصَبْتَهُ عَلَماً لِأَهْلِ قِبْلَتِكَ، وَقَرَنْتَ طاعَتَهُ بِطاعَتِكَ، وَفَرَضْتَ مَوَدَّتَهُ عَلَيٰ جَمِيعِ خَلِيقَتِكَ.۵

خدایا، درود فرست بر آقای ما محمّد و اهل‌بیتش، و درود فرست بر حسن بن علی، هدایت‌کننده به سوی دینت و دعوت‌کننده به راهت، آن پرچمِ هدایت و نشانه‌ی تقوا و سرچشمه‌ی خرد و جایگاهِ عقول و بارانِ رحمتِ آفریدگان و ابرِ حکمت و دریای پند و وارثِ امامان و گواهِ بر امت، معصومِ پیراسته، فاضلِ مقرّب، پاک از پلیدی، آن که دانشِ کتاب را به او ارث دادی و جداسازیِ حق از باطل را به او الهام کردی و او را پرچمِ اهلِ قبله‌ات قرار دادی و طاعتش را با طاعتِ خودت پیوند زدی و دوستی‌اش را بر همه‌ی آفریدگانت واجب کردی.

اللَّهُمَّ فَكَما أَنابَ بِحُسْنِ الْإِخْلاصِ فِي تَوْحِيدِكَ، وَأَرْدَيٰ مَنْ خَاضَ فِي تَشْبِيهِكَ، وَحاميٰ عَنْ أَهْلِ الْإِيمانِ بِكَ، فَصَلِّ يَا رَبَّ عَلَيْهِ صَلاةً يَلْحَقُ بِها مَحَلَّ الْخاشِعِينَ، وَيَعْلُو فِي الْجَنَّةِ بِدَرَجَةِ جَدِّهِ خاتَمِ النَّبِيِّينَ، وَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَسَلاماً، وَآتِنا مِنْ لَدُنْكَ فِي مُوالاتِهِ فَضْلاً وَإِحْساناً وَمَغْفِرَةً وَرِضْواناً، إِنَّكَ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ، وَمَنٍّ جَسِيمٍ.۶

خدایا، چنان‌که او با نیکیِ اخلاص در یکتاپرستیِ تو باز آمد و کسانی را که در گردابِ تشبیهِ تو به مخلوقات فرو رفته بودند مغلوب کرد و از اهلِ ایمان به تو حمایت نمود، پس تو ای پروردگارم بر او درود فرست، درودی که او را به جایگاهِ فروتنان ملحق گرداند و در بهشت به درجه‌ی جدّش خاتم پیامبران بالا برد؛ و از سوی ما به او تحیّت و سلام برسان و به ما، در دوستی‌اش، از سوی خودت فضل و احسان و آمرزش و خشنودی عطا کن، که تو صاحبِ فضلِ بزرگ و نعمتِ سترگی.

يَا دائِمُ يَا دَيْمُومُ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، يَا كاشِفَ الْكَرْبِ وَالْهَمِّ، وَيَا فارِجَ الْغَمِّ، وَيَا باعِثَ الرُّسُلِ، وَيَا صادِقَ الْوَعْدِ، وَيَا حَيُّ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِحَبِيبِكَ مُحَمَّدٍ وَوَصِيِّهِ عَلِيٍّ ابْنِ عَمِّهِ وَصِهْرِهِ عَلَي ابْنَتِهِ الَّذِي خَتَمْتَ بِهِمَا الشَّرائِعَ، وَفَتَحْتَ بِهِمَا التَّأْوِيلَ وَالطَّلائِعَ، فَصَلِّ عَلَيْهِما صَلاةً يَشْهَدُ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ، وَيَنْجُو بِهَا الْأَوْلِياءُ وَالصَّالِحُونَ.۷

ای همیشگی، ای ابدی، ای زنده، ای پاینده، ای برطرف‌کننده‌ی رنج و اندوه، ای زداینده‌ی غم، ای برانگیزنده‌ی رسولان، ای راست‌وعده، ای زنده‌ای که جز تو معبودی نیست؛ به درگاهت توسل می‌جویم به حبیبت محمّد و جانشینش علی، پسرعمو و دامادش بر دخترش، که شریعت‌ها را به آن دو ختم کردی و تأویل و آغازِ هر چیز را به آن دو گشودی؛ پس بر آن دو بزرگوار درود فرست، درودی که پیشینیان و پسینیان بر آن گواهی دهند و دوستان و شایستگان به آن نجات یابند.

وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِفَاطِمَةَ الزَّهْراءِ والِدَةِ الْأَئِمَّةِ الْمَهْدِيِّينَ، وَسَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِينَ، الْمُشَفَّعَةِ فِي شِيعَةِ أَوْلادِهَا الطَّيِّبِينَ، فَصَلِّ عَلَيْها صَلاةً دَائِمَةً أَبَدَ الْآبِدِينَ، وَدَهْرَ الدَّاهِرِينَ، وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِالْحَسَنِ الرَّضِيِّ الطَّاهِرِ الزَّكِيِّ، وَالْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الْمَرْضِيِّ الْبَرِّ التَّقِيِّ، سَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ الْإِمامَيْنِ الْخَيِّرَيْنِ الطَّيِّبَيْنِ التَّقِيَّيْنِ النَّقِيَّيْنِ الطَّاهِرَيْنِ الشَّهِيدَيْنِ الْمَظْلُومَيْنِ الْمَقْتُولَيْنِ.۸

و به درگاهت توسل می‌جویم به فاطمه‌ی زهرا، مادرِ امامانِ هدایت‌یافته و سرورِ بانوانِ جهانیان، شفاعت‌شونده درباره‌ی شیعیانِ فرزندانِ پاکش؛ پس بر او درودی همیشگی، تا ابدِ ابدیت و روزگارِ روزگاران بفرست؛ و به درگاهت توسل می‌جویم به حسنِ پسندیده، پاک و پاکیزه، و حسینِ مظلومِ خشنودشده، نیکوکارِ پرهیزگار، دو سرورِ جوانانِ اهلِ بهشت، دو امامِ نیکوکارِ پاک و باتقوا و پاکیزه و پاکدامن، دو شهیدِ مظلومِ کشته‌شده.

فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا طَلَعَتْ شَمْسٌ وَمَا غَرَبَتْ صَلاةً مُتَوالِيَةً مُتَتالِيَةً، وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ سَيِّدِ الْعابِدِينَ، الْمَحْجُوبِ مِنْ خَوْفِ الظَّالِمِينَ، وَبِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْباقِرِ الطَّاهِرِ النُّورِ الزَّاهِرِ الْإِمامَيْنِ السَّيِّدَيْنِ، مِفْتاحَيِ الْبَرَكاتِ، وَمِصْباحَيِ الظُّلُماتِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا سَريٰ لَيْلٌ وَمَا أَضاءَ نَهارٌ صَلاةً تَغْدُو وَتَرُوحُ.۹

پس بر آن دو بزرگوار درود فرست، تا خورشیدی طلوع کند و غروب نماید، درودی پیوسته و پی‌درپی؛ و به درگاهت توسل می‌جویم به علیِ بن الحسین، سرورِ عبادت‌کنندگان، پوشیده‌شده از بیمِ ستمکاران، و به محمّدِ بن علیِ باقر، آن پاک و نورِ درخشان، دو امامِ سرور، دو کلیدِ برکات و دو چراغِ تاریکی‌ها؛ پس بر آن دو درود فرست تا شبی تاریک شود و روزی روشن گردد، درودی که صبح و شام برقرار باشد.

وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ عَنِ اللّٰهِ، وَالنَّاطِقِ فِي عِلْمِ اللّٰهِ، وَبِمُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ الْعَبْدِ الصَّالِحِ فِي نَفْسِهِ، وَالْوَصِيِّ النَّاصِحِ، الْإِمامَيْنِ الْهادِيَيْنِ الْمَهْدِيَّيْنِ الْوافِيَيْنِ الْكافِيَيْنِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا سَبَّحَ لَكَ مَلَكٌ، وَتَحَرَّكَ لَكَ فَلَكٌ، صَلاةً تُنْميٰ وَتَزِيدُ، وَلَا تَفْنيٰ وَلَا تَبِيدُ.۱۰

و به درگاهت توسل می‌جویم به جعفرِ بن محمّدِ صادق از سوی خدا و گویای به دانشِ خدا، و به موسیِ بن جعفر، آن بنده‌ی شایسته در نهاد خود و جانشینِ خیرخواه، دو امامِ هدایتگرِ هدایت‌یافته، وفادار و کفایت‌کننده؛ پس بر آن دو درود فرست، تا فرشته‌ای تو را تسبیح گوید و فلکی برایت به حرکت درآید، درودی که رشد کند و افزون شود و نه فانی گردد و نه از میان برود.

وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَيٰ الرِّضا، وَبِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْمُرْتَضَي الْإِمامَيْنِ الْمُطَهَّرَيْنِ الْمُنْتَجَبَيْنِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما مَا أَضاءَ صُبْحٌ وَدامَ صَلاةً تُرَقِّيهِما إِلَيٰ رِضْوانِكَ فِي الْعِلِّيِّينَ مِنْ جِنانِكَ، وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَليِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الرَّاشِدِ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْهادِي الْقائِمَيْنِ بِأَمْرِ عِبادِكَ، الْمُخْتَبَرَيْنِ بِالْمِحَنِ الْهائِلَةِ، وَالصَّابِرَيْنِ فِي الْإِحَنِ الْمائِلَةِ، فَصَلِّ عَلَيْهِما كِفاءَ أَجْرِ الصَّابِرِينَ، وَإِزاءَ ثَوابِ الْفائِزِينَ صَلاةً تُمَهِّدُ لَهُما الرِّفْعَةَ.۱۱

و به درگاهت توسل می‌جویم به علیِ بن موسی الرضا و محمّدِ بن علیِ مرتضی، دو امامِ پاک و برگزیده؛ پس بر آن دو درود فرست، تا صبحی روشن شود و ادامه یابد، درودی که آن دو را به سوی خشنودیِ تو، در بلندترین جایگاهِ بهشتت، بالا برد؛ و به درگاهت توسل می‌جویم به علیِ بن محمّدِ راهنما و حسنِ بن علیِ هدایتگر، دو قیام‌کننده به کارِ بندگانت، آزموده‌شده به رنج‌های هولناک و شکیبا در دشمنی‌های ناگوار؛ پس بر آن دو درود فرست، همتای پاداشِ صابران و برابرِ ثوابِ رستگاران، درودی که بلندیِ مقام را برایشان فراهم کند.

وَأَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ يَا رَبَّ بِإِمامِنا، وَمُحَقِّقِ زَمانِنَا، الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ، وَالشَّاهِدِ الْمَشْهُودِ، وَالنُّورِ الْأَزْهَرِ، وَالضِّياءِ الْأَنْوَرِ، الْمَنْصُورِ بِالرُّعْبِ، وَالْمُظَفَّرِ بِالسَّعادَةِ، فَصَلِّ عَلَيْهِ عَدَدَ الثَّمَرِ، وَأَوْراقِ الشَّجَرِ، وَأَجْزاءِ الْمَدَرِ، وَعَدَدَ الشَّعْرِ وَالْوَبَرِ، وَعَدَدَ مَا أَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ، وَأَحْصاهُ كِتابُكَ، صَلاةً يَغْبِطُهُ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ.۱۲

و به درگاهت توسل می‌جویم ای پروردگار، به امامِ ما و برپاکننده‌ی حقِ زمانِ ما، روزِ موعود، شاهد و مشهود، آن نورِ درخشان و روشناییِ تابان، یاری‌شده به هراسِ دلِ دشمنان و پیروز به خوشبختی؛ پس بر او درود فرست به عددِ میوه‌ها و برگ‌های درختان و ذرّاتِ خاک و شمارِ موها، و به عددِ آنچه دانشت بر آن احاطه دارد و کتابت آن را برشمرده، درودی که پیشینیان و پسینیان بر آن غبطه خورند.

اللّٰهُمَّ وَاحْشُرْنا فِي زُمْرَتِهِ، وَاحْفَظْنا عَلَيٰ طاعَتِهِ، وَاحْرُسْنا بِدَوْلَتِهِ، وَأَتْحِفْنا بِوِلايَتِهِ، وَانْصُرْنا عَلَيٰ أَعْدائِنا بِعِزَّتِهِ، وَاجْعَلْنا يَا رَبِّ مِنَ التَّوابِينَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.۱۳

خدایا، ما را در گروهِ او محشور کن و بر طاعتش نگاه‌دار و به دولتش محافظت فرما و به ولایتش گرامی بدار و به عزّتش بر دشمنانمان یاری‌مان کن، و ای پروردگار، ما را از توبه‌کنندگان قرار ده، ای مهربان‌ترینِ مهربانان.

اللّٰهُمَّ وَإِنَّ إِبْلِيسَ الْمُتَمَرِّدَ اللَّعِينَ قَدِ اسْتَنْظَرَكَ لِإِغْواءِ خَلْقِكَ فَأَنْظَرْتَهُ، وَاسْتَمْهَلَكَ لِإِضْلالِ عَبِيدِكَ فَأَمْهَلْتَهُ بِسابِقِ عِلْمِكَ فِيهِ وَقَدْ عَشَّشَ، وَكَثُرَتْ جُنُودُهُ، وَازْدَحَمَتْ جُيُوشُهُ، وَانْتَشَرَتْ دُعاتُهُ فِي أَقْطارِ الْأَرْضِ، فَأَضَلُّوا عِبادَكَ، وَأَفْسَدُوا دِينَكَ، وَحَرَّفُوا الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ، وَجَعَلُوا عِبادَكَ شِيَعاً مُتَفَرِّقِينَ، وَأَحْزاباً مُتَمَرِّدِينَ، وَقَدْ وَعَدْتَ نَقْضَ بُنْيانِهِ، وَتَمْزِيقَ شَأْنِهِ، فَأَهْلِكْ أَوْلادَهُ وَجُيُوشَهُ، وَطَهِّرْ بِلادَكَ مِنِ اخْتِراعاتِهِ وَاخْتِلافاتِهِ، وَأَرِحْ عِبادَكَ مِنْ مَذاهِبِهِ وَقِياساتِهِ.۱۴

خدایا، همانا ابلیسِ سرکشِ ملعون از تو مهلت خواست تا آفریدگانت را بفریبد و تو مهلتش دادی، و درخواستِ فرصت کرد تا بندگانت را گمراه کند و تو، از رویِ دانشِ پیشینت درباره‌ی او، مهلتش دادی؛ اکنون او رخنه کرده و سپاهش فزونی یافته و لشکریانش انبوه گشته و دعوت‌کنندگانش در اطرافِ زمین پراکنده شده‌اند؛ در نتیجه بندگانت را گمراه کردند و دینت را تباه ساختند و سخن را از جایگاهش تحریف کردند و بندگانت را گروه‌گروهِ پراکنده و دسته‌های سرکش گرداندند؛ و تو وعده داده‌ای که بنیانش را درهم بشکنی و کارش را تار و مار کنی، پس فرزندان و سپاهیانش را نابود کن و سرزمین‌هایت را از بدعت‌ها و اختلاف‌هایش پاک‌ گردان و بندگانت را از مذهب‌ها و قیاس‌های او آسوده ساز.

وَاجْعَلْ دائِرَةَ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ، وَابْسُطْ عَدْلَكَ، وَأَظْهِرْ دِينَكَ، وَقَوِّ أَوْلِياءَكَ، وَأَوْهِنْ أَعْداءَكَ، وَأَوْرِثْ دِيارَ إِبْلِيسَ وَدِيارَ أَوْلِيائِهِ أَوْلِياءَكَ، وَخَلِّدْهُمْ فِي الْجَحِيمِ، وَأَذِقْهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَلِيمِ، وَاجْعَلْ لَعائِنَكَ الْمُسْتَوْدَعَةَ فِي مَناحِسِ الْخِلْقَةِ وَمَشاوِيهِ الْفِطْرَةِ دائِرَةً عَلَيْهِمْ وَمُوَكَّلَةً بِهِمْ وَجارِيَةً فِيهِمْ كُلَّ صَباحٍ وَمَساءٍ وَغُدُوٍّ وَرَواحٍ. رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا بِرَحْمَتِكَ عَذَابَ النَّارِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.۱۵

و گردشِ روزگارِ بد را بر آنان قرار ده و عدالتت را بگستران و دینت را آشکار گردان و دوستانت را نیرومند و دشمنانت را ناتوان ساز و سرزمین‌های ابلیس و دوستانش را به دوستانِ خودت میراث ده و آنان را در دوزخ جاودان کن و از عذابِ دردناکت به آنان بچشان، و لعنت‌های به‌ودیعت‌نهاده‌شده در نحوست‌های آفرینش و زشتی‌های فطرت را بر آنان گردان و بر ایشان گمارده و در همه‌ی صبح و شام و بامداد و شامگاه بر آنان جاری گردان؛ پروردگارا، در دنیا نیکی و در آخرت نیکی به ما عطا کن و به رحمتت ما را از عذابِ آتش نگاه دار، ای مهربان‌ترینِ مهربانان.