زیارت امام رضا (ع)

اللّٰهُمَّ طَهِّرْنِي، وَطَهِّرْ لِي قَلْبِي، وَاشْرَحْ لِي صَدْرِي، وَأَجْرِ عَليٰ لِسانِي مِدْحَتَكَ وَالثَّناءَ عَلَيْكَ، فَإِنَّهُ لَا قُوَّةَ إِلّا بِكَ. اللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ لِي طَهُوراً وَشِفاءً.۱

[پیش از آنکه از خانه بیرون روی، برای زیارتِ قبرِ امام رضا(ع) در طوس غسل کن و بگو:] خدایا مرا پاک کن و دلم را پاک گردان و سینه‌ام را بگشا و مدح و ثنای خودت را بر زبانم جاری ساز، که نیرویی نیست جز به تو؛ خدایا این غسل را برایم پاک‌کننده و شفابخش قرار ده.

بِسْمِ اللّٰهِ، وَبِاللّٰهِ، وَإِلَي اللّٰهِ، وَإِلَي ابْنِ رَسُولِ اللّٰهِ، حَسْبِيَ اللّٰهُ تَوَكَّلْتُ عَلَي اللّٰهِ. اللّٰهُمَّ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ، وَإِلَيْكَ قَصَدْتُ، وَمَا عِنْدَكَ أَرَدْتُ.۲

[در وقتِ بیرون رفتن از خانه بگو:] به نام خدا و با خدا و به سوی خدا و به سوی فرزندِ رسول خدا؛ خدا مرا بس است، بر خدا توکل کردم؛ خدایا به سوی تو رو نمودم و قصد تو کردم و آنچه را نزدِ توست خواستم.

اللّٰهُمَّ إِلَيْكَ وَجَّهْتُ وَجْهِي، وَعَلَيْكَ خَلَّفْتُ أَهْلِي وَمالِي وَمَا خَوَّلْتَنِي، وَبِكَ وَثِقْتُ فَلَا تُخَيِّبْنِي يَا مَنْ لَا يُخَيِّبُ مَنْ أَرَادَهُ، وَلَا يُضَيِّعُ مَنْ حَفِظَهُ، صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاحْفَظْنِي بِحِفْظِكَ فَإِنَّهُ لَا يَضِيعُ مَنْ حَفِظْتَ.۳

[چون بیرون رفتی، بر درِ خانه‌ی خود بایست و بگو:] خدایا رویم را به سوی تو کردم و خاندان و مال و آنچه به من بخشیدی، به امیدِ تو، پشتِ سر گذاشتم و به تو اطمینان کردم؛ پس مرا محروم مکن، ای آن‌که هر که او را قصد کند محرومش نسازد و هر که را حفظ کند تباهش نسازد؛ بر محمّد و خاندانِ محمّد درود فرست و مرا به نگاهداریِ خودت نگاه‌دار، که هر که را تو حفظ کنی تباه نشود.

اللّٰهُمَّ طَهِّرْنِي، وَطَهِّرْ لِي قَلْبِي، وَاشْرَحْ لِي صَدْرِي، وَأَجْرِ عَلَيٰ لِسانِي مِدْحَتَكَ وَمَحَبَّتَكَ وَالثَّناءَ عَلَيْكَ، فَإِنَّهُ لَا قُوَّةَ إِلّا بِكَ، وَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّ قِوامَ دِينِي التَّسْلِيمُ لِأَمْرِكَ، وَالاتِّباعُ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ، وَالشَّهادَةُ عَلَيٰ جَمِيعِ خَلْقِكَ، اللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ لِي شِفاءً وَنُوراً إِنَّكَ عَلَيٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.۴

[چون به سلامت به مشهد رسیدی، هرگاه خواستی به زیارت بروی غسل کن و بگو:] خدایا مرا پاک کن و دلم را پاک گردان و سینه‌ام را بگشا و مدح و محبّت و ثنایت را بر زبانم جاری ساز، که نیرویی جز به تو نیست؛ و به‌یقین دانستم که پایه‌ی دینِ من، تسلیم بودن به فرمانِ تو و پیرویِ از سنّتِ پیامبرت و گواهی‌دادن بر همه‌ی آفریدگانِ توست؛ خدایا این غسل را برایم شفا و نور قرار ده، که تو بر هر کاری توانایی.

بِسْمِ اللّٰهِ، وَبِاللّٰهِ، وَعَلَيٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَأَنَّ عَلِيّاً وَلِيُّ اللّٰهِ.۵

[پاکیزه‌ترین جامه‌های خود را بپوش و با پای برهنه، به آرامی و با یادِ خدا، تکبیر و تهلیل و تسبیح و تحمید بگو و گام‌ها را کوتاه بردار؛ چون وارد روضه‌ی مقدّسه شدی بگو:] به نام خدا و با خدا و بر آیینِ رسولِ خدا، درودِ خدا بر او و خاندانش؛ گواهی می‌دهم که معبودی جز خدای یگانه و بی‌شریک نیست و گواهی می‌دهم که محمّد بنده و فرستاده‌ی اوست و اینکه علی ولیّ خداست.

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَأَنَّهُ سَيِّدُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ، وَأَنَّهُ سَيِّدُ الْأَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلِينَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ وَنَبِيِّكَ وَسَيِّدِ خَلْقِكَ أَجْمَعِينَ صَلاةً لَا يَقْوَيٰ عَلَيٰ إِحْصَائِها غَيْرُكَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ عَبْدِكَ وَأَخِي رَسُولِكَ الَّذِي انْتَجَبْتَهُ بِعِلْمِكَ، وَجَعَلْتَهُ هادِياً لِمَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ، وَالدَّلِيلَ عَلَيٰ مَنْ بَعَثْتَهُ بِرِسالاتِكَ، وَدَيَّانَ الدِّينِ بِعَدْلِكَ وَفَصْلَ قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ، وَالْمُهَيْمِنَ عَلَيٰ ذٰلِكَ كُلِّهِ، وَالسَّلامُ عَلَيْهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.۶

[سپس نزدِ ضریح برو، قبله را پشتِ سر بگیر، روبه‌روی آن حضرت بایست و بگو:] گواهی می‌دهم که معبودی جز خدای یگانه و بی‌شریک نیست و گواهی می‌دهم که محمّد بنده و رسولِ اوست و او سرورِ پیشینیان و پسینیان و سرورِ پیامبران و رسولان است. خدایا درود فرست بر محمّد، بنده و رسول و پیامبرت و سرورِ همه‌ی آفریدگانت، درودی که کسی جز تو توانِ شمردنش را نداشته باشد. خدایا درود فرست بر امیرالمؤمنین علیِ بن ابی‌طالب، بنده‌ات و برادرِ رسولت، آن که به دانشِ خود برگزیدی‌اش و راهنمای هر که از آفریدگانت خواستی قرار دادی‌اش، و دلیل بر پیامبری که با رسالت‌هایت برانگیختی، و داورِ دین به عدالتِ تو و فیصله‌بخشِ حکمت میانِ آفریدگانت، و نگهبانِ همه‌ی اینها؛ سلام و رحمت و برکاتِ خدا بر او باد.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ فاطِمَةَ بِنْتِ نَبِيِّكَ، وَزَوْجَةِ وَلِيِّكَ، وَأُمِّ السِّبْطَيْنِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، الطُّهْرَةِ الطَّاهِرَةِ الْمُطَهَّرَةِ التَّقِيَّةِ النَّقِيَّةِ الرَّضِيَّةِ الزَّكِيَّةِ سَيِّدَةِ نِساءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَجْمَعِينَ صَلاةً لَا يَقْوَيٰ عَلَيٰ إِحْصائِها غَيْرُكَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَي الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سِبْطَيْ نَبِيِّكَ، وَسَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، الْقائِمَيْنِ فِي خَلْقِكَ، وَالدَّلِيلَيْنِ عَلَيٰ مَنْ بَعَثْتَ بِرِسالاتِكَ، وَدَيَّانَيِ الدِّينِ بِعَدْلِكَ، وَفَصْلَيْ قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَبْدِكَ الْقائِمِ فِي خَلْقِكَ، وَالدَّلِيلِ عَلَيٰ مَنْ بَعَثْتَ بِرِسَالاتِكَ، وَدَيَّانِ الدِّينِ بِعَدْلِكَ، وَفَصْلِ قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ.۷

خدایا درود فرست بر فاطمه، دخترِ پیامبرت و همسرِ ولیّت و مادرِ دو نوه‌ی پیامبر، حسن و حسین، دو سرورِ جوانانِ اهلِ بهشت، آن پاک و پاکیزه و پاک‌گشته و پرهیزگار و بی‌عیب و پسندیده و پاکدامن، سرورِ همه‌ی زنانِ اهلِ بهشت، درودی که کسی جز تو توانِ شمردنش را نداشته باشد. خدایا درود فرست بر حسن و حسین، دو نوه‌ی پیامبرت و دو سرورِ جوانانِ اهلِ بهشت، دو قیام‌کننده در میانِ آفریدگانت و دو دلیل بر پیامبری که با رسالت‌هایت برانگیختی و دو داورِ دین به عدالتت و دو فیصله‌بخشِ حکمت میانِ آفریدگانت. خدایا درود فرست بر علیِ بن الحسین، بنده‌ات که در میانِ آفریدگانت قیام کرد، و دلیل بر پیامبری که با رسالت‌هایت برانگیختی، و داورِ دین به عدالتت و فیصله‌بخشِ حکمت میانِ آفریدگانت، سرورِ عبادت‌کنندگان.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَبْدِكَ وَخَلِيفَتِكَ فِي أَرْضِكَ، باقِرِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ، اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ عَبْدِكَ، وَوَلِيِّ دِينِكَ، وَحُجَّتِكَ عَلَيٰ خَلْقِكَ أَجْمَعِينَ الصَّادِقِ الْبارِّ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ عَبْدِكَ الصَّالِحِ، وَلِسانِكَ فِي خَلْقِكَ، النَّاطِقِ بِحُكْمِكَ وَالْحُجَّةِ عَلَيٰ بَرِيَّتِكَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ عَلِيِّ بْنِ مُوسَي الرِّضَا الْمُرْتَضيٰ عَبْدِكَ وَوَلِيِّ دِينِكَ، الْقائِمِ بِعَدْلِكَ، وَالدَّاعِي إِليٰ دِينِكَ وَدِينِ آبائِهِ الصَّادِقِينَ، صَلاةً لَا يَقْويٰ عَلَيٰ إِحْصائِها غَيْرُكَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَبْدِكَ وَوَلِيِّكَ الْقائِمِ بِأَمْرِكَ، وَالدَّاعِي إِليٰ سَبِيلِكَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَوَلِيِّ دِينِكَ.۸

خدایا درود فرست بر محمّدِ بن علی، بنده و خلیفه‌ی تو در زمینت، شکافنده‌ی دانشِ پیامبران. خدایا درود فرست بر جعفرِ بن محمّدِ صادق، بنده و ولیِّ دینت و حجّتت بر همه‌ی آفریدگانت، آن راستگویِ نیکوکار. خدایا درود فرست بر موسیِ بن جعفر، بنده‌ی شایسته‌ات و زبانِ تو در میانِ آفریدگانت، گویا به حکمت و حجّت بر مخلوقاتت. خدایا درود فرست بر علیِ بن موسی‌الرضا، آن پسندیده‌درگاه، بنده و سرپرستِ دینت، قیام‌کننده به عدالتت و دعوت‌کننده به دینِ تو و دینِ پدرانِ راستگویش، درودی که کسی جز تو توانِ شمردنش را نداشته باشد. خدایا درود فرست بر محمّدِ بن علی، بنده و ولیِّ تو، قیام‌کننده به فرمانت و دعوت‌کننده به راهت. خدایا درود فرست بر علیِ بن محمّد، بنده و سرپرستِ دینت.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَي الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعامِلِ بِأَمْرِكَ، الْقائِمِ فِي خَلْقِكَ، وَحُجَّتِكَ الْمُؤَدِّي عَنْ نَبِيِّكَ، وَشاهِدِكَ عَلَيٰ خَلْقِكَ، الْمَخْصُوصِ بِكَرامَتِكَ، الدَّاعِي إِليٰ طاعَتِكَ وَطاعَةِ رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ حُجَّتِكَ وَوَلِيِّكَ الْقائِمِ فِي خَلْقِكَ صَلاةً تَامَّةً نَامِيَةً بَاقِيَةً تُعَجِّلُ بِها فَرَجَهُ وَتَنْصُرُهُ بِها، وَتَجْعَلُنا مَعَهُ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ. اللّٰهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِحُبِّهِمْ، وَأُوَالِي وَلِيَّهُمْ، وَأُعادِي عَدُوَّهُمْ، فَارْزُقْنِي بِهِمْ خَيْرَ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ، وَاصْرِفْ عَنِّي بِهِمْ شَرَّ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَأَهْوالَ يَوْمِ الْقِيامَةِ.۹

خدایا درود فرست بر حسنِ بن علی، عمل‌کننده به فرمانت، قیام‌کننده در میانِ آفریدگانت و حجّتِ تو که از سوی پیامبرت پیام می‌رساند و گواهت بر آفریدگانت، ویژه‌شده به کرامتت، دعوت‌کننده به طاعتِ تو و طاعتِ رسولت، درودهایت بر همه‌ی ایشان باد. خدایا درود فرست بر حجّت و ولیِّ تو، قیام‌کننده در میانِ آفریدگانت، درودی کامل و روینده و پایدار که به آن گشایشِ کارش را تعجیل کنی و یاری‌اش دهی و ما را در دنیا و آخرت با او قرار دهی. خدایا من به دوستیِ ایشان به تو نزدیکی می‌جویم و دوستِ دوستِ ایشان و دشمنِ دشمنِ ایشانم؛ پس به‌واسطه‌ی آنان خیرِ دنیا و آخرت را روزیم کن و شرِّ دنیا و آخرت و هراسِ روزِ قیامت را از من بازگردان.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللّٰهِ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَمُودَ الدِّينِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ آدَمَ صِفْوَةِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ إِبْراهِيمَ خَلِيلِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ إِسْماعِيلَ ذَبِيحِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُوسيٰ كَلِيمِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ عِيسيٰ رُوحِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيٍّ وَلِيِّ اللّٰهِ وَوَصِيِّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الجَنَّةِ.۱۰

[سپس بالای سرِ آن حضرت می‌نشینی و می‌گویی:] سلام بر تو ای ولیِّ خدا، سلام بر تو ای حجّتِ خدا، سلام بر تو ای نورِ خدا در تاریکی‌های زمین، سلام بر تو ای ستونِ دین، سلام بر تو ای وارثِ آدمِ برگزیده‌ی خدا، سلام بر تو ای وارثِ نوحِ پیامبرِ خدا، سلام بر تو ای وارثِ ابراهیمِ دوستِ خدا، سلام بر تو ای وارثِ اسماعیلِ قربانیِ خدا، سلام بر تو ای وارثِ موسیِ هم‌سخنِ خدا، سلام بر تو ای وارثِ عیسیِ روحِ خدا، سلام بر تو ای وارثِ محمّدِ فرستاده‌ی خدا، سلام بر تو ای وارثِ امیرالمؤمنین علیِ ولیِّ خدا و جانشینِ فرستاده‌ی پروردگارِ جهانیان، سلام بر تو ای وارثِ فاطمه‌ی زهرا، سلام بر تو ای وارثِ حسن و حسین، دو سرورِ جوانانِ اهلِ بهشت.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعابِدِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ باقِرِ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ الْبارِّ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ مُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الشَّهِيدُ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَصِيُّ الْبَارُّ التَّقِيُّ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَآتَيْتَ الزَّكَاةَ، وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَعَبَدْتَ اللّٰهَ مُخْلِصاً حَتّيٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ.۱۱

سلام بر تو ای وارثِ علیِ بن الحسین، زیورِ عبادت‌کنندگان، سلام بر تو ای وارثِ محمّدِ بن علیِ باقر، شکافنده‌ی دانشِ پیشینیان و پسینیان، سلام بر تو ای وارثِ جعفرِ بن محمّدِ صادقِ نیکوکار، سلام بر تو ای وارثِ موسیِ بن جعفر، سلام بر تو ای راستگویِ شهید، سلام بر تو ای جانشینِ نیکوکارِ پرهیزگار؛ گواهی می‌دهم که تو نماز را بر پا داشتی و زکات پرداختی و امر به معروف و نهی از منکر نمودی و خدا را خالصانه پرستیدی تا مرگ به سویت آمد؛ سلام بر تو باد ای ابا الحسن، و رحمت و برکاتِ خدا.

اللّٰهُمَّ إِلَيْكَ صَمَدْتُ مِنْ أَرْضِي، وَقَطَعْتُ الْبِلادَ رَجاءَ رَحْمَتِكَ فَلَا تُخَيِّبْنِي وَلَا تَرُدَّنِي بِغَيْرِ قَضاءِ حاجَتِي، وَارْحَمْ تَقَلُّبِي عَلَيٰ قَبْرِ ابْنِ أَخِي رَسُولِكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ، بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا مَوْلايَ أَتَيْتُكَ زائِراً وافِداً عائِذاً مِمَّا جَنَيْتُ عَلَيٰ نَفْسِي، وَاحْتَطَبْتُ عَلَيٰ ظَهْرِي فَكُنْ لِي شافِعاً إِلَي اللّٰهِ يَوْمَ فَقْرِي وَفاقَتِي، فَلَكَ عِنْدَ اللّٰهِ مَقامٌ مَحْمُودٌ، وَأَنْتَ عِنْدَهُ وَجِيهٌ.۱۲

[سپس خود را به ضریح می‌چسبانی و می‌گویی:] خدایا از سرزمینم به‌سویت آمدم و شهرها را به امیدِ رحمتت پشتِ سر گذاشتم؛ پس ناامیدم مکن و بدونِ برآوردنِ حاجتم بازم مگردان، و به رفت‌وآمدم بر قبرِ برادرزاده‌ی رسولت (درودت بر او و خاندانش) رحم کن؛ پدر و مادرم فدایت، ای مولای من، به زیارتت آمدم، واردشونده و پناه‌آورنده از آنچه بر خود روا داشته‌ام و بر پشتم بار کرده‌ام؛ پس در روزِ تهیدستی و نیازمندی‌ام نزدِ خدا شفیعم باش، که تو نزدِ خدا مقامی ستوده داری و نزدِ او آبرومندی.

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِحُبِّهِمْ وَبِوِلايَتِهِمْ، أَتَوَلَّيٰ آخِرَهُمْ بِمَا تَوَلَّيْتُ بِهِ أَوَّلَهُمْ، وَأَبْرَأُ مِنْ كُلِّ وَلِيجَةٍ دُونَهُمْ. اللّٰهُمَّ الْعَنِ الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَكَ، وَاتَّهَمُوا نَبِيَّكَ، وَجَحَدُوا بِآياتِكَ، وَسَخِرُوا بِإِمامِكَ، وَحَمَلُوا النَّاسَ عَلَيٰ أَكْتافِ آلِ مُحَمَّدٍ. اللّٰهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ وَالْبَراءَةِ مِنْهُمْ فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ يَا رَحْمٰنُ.۱۳

[پس دستِ راست را بلند می‌کنی و دستِ چپ را به سویِ قبر می‌گشایی و می‌گویی:] خدایا به‌سویِ تو با دوستیِ ایشان و ولایتِ ایشان نزدیکی می‌جویم؛ آخرینِ ایشان را دوست می‌دارم چنان‌که اوّلینِ ایشان را دوست داشتم، و از هر یاورِ غیرِ ایشان بیزارم. خدایا لعنت کن کسانی را که نعمتت را دگرگون کردند و پیامبرت را متّهم داشتند و آیاتت را انکار کردند و امامت را ریشخند کردند و مردم را بر گُرده‌ی خاندانِ محمّد سوار کردند. خدایا به‌سویِ تو با لعنت بر آنان و بیزاری از آنان، در دنیا و آخرت، نزدیکی می‌جویم، ای بخشاینده.

صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ، صَلَّي اللّٰهُ عَلَيٰ رُوحِكَ وَبَدَنِكَ، صَبَرْتَ وَأَنْتَ الصَّادِقُ المُصَدَّقُ، قَتَلَ اللّٰهُ مَنْ قَتَلَكَ بِالْأَيْدِي وَالْأَلْسُنِ.۱۴

[آنگاه بازمی‌گردی و به سویِ پایینِ پای آن حضرت می‌روی و می‌گویی:] درودِ خدا بر تو ای ابا الحسن، درودِ خدا بر روح و پیکرت؛ صبر کردی و تو راستگویِ تصدیق‌شده‌ای؛ خدا بکشد کسانی را که تو را با دست‌ها و زبان‌هایشان کشتند.

اللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَقَتَلَةَ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، وَقَتَلَةَ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ، اللّٰهُمَّ الْعَنْ أَعْداءَ آلِ مُحَمَّدٍ وَقَتَلَتَهُمْ، وَزِدْهُمْ عَذاباً فَوْقَ الْعَذَابِ، وَهَوَاناً فَوْقَ هَوَانٍ، وَذُلّاً فَوْقَ ذُلٍّ، وَخِزْياً فَوْقَ خِزْيٍ. اللّٰهُمَّ دُعَّهُمْ إِلَي النَّارِ دَعّاً، وَأَرْكِسْهُمْ فِي أَلِيمِ عَذابِكَ رَكْساً، وَاحْشُرْهُمْ وَأَتْباعَهُمْ إِليٰ جَهَنَّمَ زُمَراً.۱۵

[سپس در لعنِ قاتلانِ امیرالمؤمنین و حسن و حسین(ع) و قاتلانِ اهلِ بیتِ پیامبر مبالغه کن، دو رکعت نماز بالای سرِ آن حضرت بخوان (رکعتِ اول سوره‌ی «یس»، رکعتِ دوم سوره‌ی «الرحمن») و برای خود و پدر و مادر و برادرانِ ایمانی‌ات دعا کن؛ و اگر خواستی، این دعای مأثور را نیز بگو:] خدایا لعنت کن قاتلانِ امیرالمؤمنین و قاتلانِ حسن و حسین(ع) و قاتلانِ اهلِ بیتِ پیامبرت را؛ خدایا لعنت کن دشمنانِ خاندانِ محمّد و قاتلانِ ایشان را و عذابی افزون بر عذاب و خواری‌ای افزون بر خواری و ذلّتی افزون بر ذلّت و رسواییِ افزون بر رسوایی بر آنان بیفزا. خدایا آنان را به‌سختی به سوی آتش برانی و در عذابِ دردناکت به‌شدّت نگونسارشان گردانی و آنان و پیروانشان را دسته‌دسته به سویِ جهنّم محشور گردانی.