مراحل اعمال شب اول ماه رمضان
جستوجوی هلال ماه و رؤیت آن
در شب اول ماه رمضان، مستحب است که مؤمنان پس از جستوجوی هلال ماه و رؤیت آن، رو به قبله بایستند، دستان خود را بهسوی آسمان بلند کنند و با خضوع و خشوع، هلال را خطاب قرار دهند و دعای مخصوص رؤیت هلال را قرائت کنند.رَبِّي وَرَبُّكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعالَمِينَ. اللّٰهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنا بِالْأَمْنِ وَالْإِيمانِ وَالسَّلامَةِ وَالْإِسْلامِ وَالْمُسارَعَةِ إِليٰ مَا تُحِبُّ وَتَرْضيٰ. اللّٰهُمَّ بارِكْ لَنا فِي شَهْرِنا هٰذَا، وَارْزُقْنا خَيْرَهُ وَعَوْنَهُ، وَاصْرِفْ عَنَّا ضُرَّهُ وَشَرَّهُ وَبَلاءَهُ وَفِتْنَتَهُ.
ای ماه، پروردگار من و تو، خدا پروردگار جهانیان است. خدایا، ماه را بر ما نو کن به ایمنی، ایمان، تندرستی، اسلام و شتافتن بهسوی آنچه دوست داری و خشنود میشوی. خدایا، در این ماه به ما برکت ببخش و خیر و کمکش را روزی ما فرما و زیان و گزند و بلا و فتنهاش را از ما بگردان.
دعای پیامبر اکرم (ص) هنگام رویت هلال ماه رمضان
شیخ صدوق در کتاب «من لا یحضره الفقیه» آورده است؛و کان رسول الله صلی الله علیه و آله اذا اهل هلال شهر رمضان استقبل القبلة و رفع یدیه و قال:
رسول الله(ص) هنگام رویت هلال رمضان رو به قبله قرار میگرفت و دستهای مبارکش را بلند میکرد و میگفت:
«اللهم اهله علینا بالامن و الایمان،و السلامة و الاسلام، و العافیة المجللة و الرزق الواسع، و دفع الاسقام، اللهم ارزقنا صیامه و قیامه و تلاوة القرآن فیه، و سلمه لنا، و تسلمه منا و سلمنا فیه
پروردگارا! این ماه را بر ما نو گردان به امن، امان، سلامتی، اسلام و تندرستی شایان تشک، و روزی فراخ، برطرفساختن دردها و ناملایمات، بار پروردگارا روزی کن ما را روزه و قیام برای عبادت، و تلاوت قرآن در این ماه و او را برای ما سالم و تمام گردان، و او را از ما سالم بدار و ما را در این ماه سالم و تندرست فرما.
دعای امام صادق(ع) هنگام رویت هلال ماه رمضان
امام صادق (ع) میفرمودند: هرگاه هلال ماه رمضان را دیدی بگو: « خداوندا، ماه رمضان فرارسید و تو روزه آن را بر ما واجب نمودی و قرآن را در آن برای هدایت مردم و بهعنوان نشانههایی از هدایت و جداسازی [حق از باطل] فرو فرستادی.إِذَا رَأَيْتَ الْهِلَالَ فَقُلْ اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَيْنَا صِيَامَهُ وَ أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ هُديً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدي وَ الْفُرْقانِ اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَي صِيَامِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ سَلِّمْنَا مِنْهُ وَ سَلِّمْهُ لَنَا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ إِنَّكَ عَلي كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ
خدایا، ما را بر روزهداری در آن یاری ده و آن را از ما بپذیر و ما را در آن سالم بدار و آن را از [گناهان و غفلت های] ما سالم بدار و آن را برای ما سالم بدار، همراه با آسانی و عافیت از جانب خود. بهراستی که تو بر هر چیز توانایی، ای رحمت گستر، ای مهربان. »
( إقبال الأعمال , جلد1 , صفحه18 )
خواندن دعای چهلوسوم صحیفه سجادیه هنگام رؤیت هلال ماه رمضان
سیدبن طاووس روایت کرده است: روزی حضرت سجّاد (ع) در راهی میگذشت که به هلال ماه رمضان نظر کرد، پس ایستاد و گفت:أَيُّهَا الْخَلْقُ الْمُطِيعُ، الدَّائِبُ السَّرِيعُ، الْمُتَرَدِّدُ فِي مَنازِلِ التَّقْدِيرِ، الْمُتَصَرِّفُ فِي فَلَكِ التَّدْبِيرِ، آمَنْتُ بِمَنْ نَوَّرَ بِكَ الظُّلَمَ، وَأَوْضَحَ بِكَ الْبُهَمَ، وَجَعَلَكَ آيَةً مِنْ آياتِ مُلْكِهِ، وَعَلامَةً مِنْ عَلاماتِ سُلْطانِهِ، فَحَدَّ بِكَ الزَّمانَ، وَامْتَهَنَكَ بِالْكَمالِ وَالنُّقْصانِ، وَالطُّلُوعِ وَالْأُفُولِ وَالْإِنارَةِ وَالْكُسُوفِ فِي كُلِّ ذٰلِكَ أَنْتَ لَهُ مُطِيعٌ، وَ إِليٰ إِرادَتِهِ سَرِيعٌ، سُبْحانَهُ مَا أَعْجَبَ مَا دَبَّرَ مِنْ أَمْرِكَ! وَأَلْطَفَ مَا صَنَعَ فِي شَأْنِكَ! جَعَلَكَ مِفْتاحَ شَهْرٍ حادِثٍ لِأَمْرٍ حادِثٍ
ای آفریده فرمانبردار، روندهکوشا و شتابان، رفتوآمدکننده در منزلگاههای معین، ای متصرف در چرخ گردان تدبیر، ایمان آوردم به آن کس که با تو تاریکیها را روشن کرد و آنچه را بهسختی میتوان یافت آشکار ساخت و تو را نشانه ای از نشانههای چیرگی و علامتی از علائم قدرت خود قرار داد، پس زمان را به تو محدود کرد و گاهی تو را به نقص و گاهی به کمال وقتی به طلوع و زمانی به غروب و حالتی پرنور و حالتی گرفته، مسخّر خویش کرد، تو در تمام این حالات مسخّر اویی و بهسوی ارادهاش شتابانی، منزّه است او، چه عجیب است تدبیری که در حق تو بهکار برده و چه دقیق است آنچه درباره تو انجام داده، تو را کلید ماهی نو برای کارهایی نو ساخته،
فَأَسْأَلُ اللّٰهَ رَبِّي وَرَبَّكَ، وَخالِقِي وَخالِقَكَ، وَمُقَدِّرِي وَمُقَدِّرَكَ، وَمُصَوِّرِي وَمُصَوِّرَكَ؛ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ يَجْعَلَكَ هِلالَ بَرَكَةٍ لَاتَمْحَقُهَا الْأَيَّامُ، وَطَهارَةٍ لَاتُدَنِّسُهَا الْآثامُ، هِلالَ أَمْنٍ مِنَ الْآفاتِ، وَسَلامَةٍ مِنَ السَّيِّئاتِ، هِلالَ سَعْدٍ لَانَحْسَ فِيهِ، وَيُمْنٍ لَانَكَدَ مَعَهُ ، وَيُسْرٍ لَايُمازِجُهُ عُسْرٌ، وَخيْرٍ لَايَشُوبُهُ شَرٌّ، هِلالَ أَمْنٍ وَإِيمانٍ، وَ نِعْمَةٍ وَ إِحْسانٍ، وَسَلامَةٍ وَ إِسْلامٍ
پس از پروردگار که پروردگار منوتوست و آفریننده منوتوست و مهار مقدّرات منوتو در کف قدرت اوست و صورتگر منوتوست میخواهم؛ بر محمّد و خاندانش درود فرستد و تو را ماه برکتی قرار دهد که گذشت روزگاران آن را از بین نبرد و ماه پاکی که گناهان آن را آلوده نگرداند، هلال ایمنی از آفات و سلامتی از زشتیها، هلال خوش طالعی برکنار از بدیمنی و مبارکی بدون گرفتاری و آسایش بدون دشواری و خیر بدون شرّ، هلال ایمنی، امان، نعمت، احسان، سلامت و اسلاماللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْنا مِنْ أَرْضيٰ مَنْ طَلَعَ عَلَيْهِ؛ وَأَزْكيٰ مَنْ نَظَرَ إِلَيْهِ ، وَأَسْعَدَ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ، وَوَفِّقْنَا اللّٰهُمَّ فِيهِ لِلطَّاعَةِ وَالتَّوْبَةِ، وَاعْصِمْنا فِيهِ مِنَ الْآثامِ وَالْحَوْبَةِ ، وَأَوْزِعْنا فِيهِ شُكْرَ النِّعْمَةِ، وَأَلْبِسْنا فِيهِ جُنَنَ الْعافِيَةِ، وَأَتْمِمْ عَلَيْنا بِاسْتِكْمالِ طاعَتِكَ فِيهِ الْمِنَّةَ، إِنَّكَ أَنْتَ الْمَنّانُ الْحَمِيدُ، وَصَلَّي اللّٰهُ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّيِّبِينَ، وَاجْعَلْ لَنا فِيهِ عَوْناً مِنْكَ عَلَيٰ مَا نَدَبْتَنا إِلَيْهِ مِنْ مُفْتَرَضِ طاعَتِكَ وَتَقَبَّلْها إِنَّكَ الْأَكْرَمُ مِنْ كُلِّ كَرِيمٍ، وَالْأَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ، آمِينَ آمِينَ رَبَّ الْعالَمِينَ.
خدایا، بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را از پسندیدهترین کسانی قرار ده که این ماه بر آنان طلوع کرده و پاکیزهترین کسانی که به آنها نظر کرده و خوشبختترین کسانی که در آن به بندگی تو گردن نهادهاند و ما را در این ماه توفیق توبه عنایت کن و از گناه حفظ فرما و از انجام نافرمانیات بازدار و ادای شکر نعمتت را به ما ارزانی کن و لباسهای عافیت را بر ما بپوشان و بهسبب انجام طاعت کامل، نعمتت را در این ماه بر ما تمام کن، زیرا که تو بس بخشنده و ستودهای و درود خدا بر محمّد و خاندان پاکش و برای ما از جانب خود در این ماه مددی برسان، بر انجام آنچه ما را به آن خواندهای از طاعت واجبت و آن را بپذیر، همانا تو کریم تر از هر کریمی و مهربان تر از هر مهربانی، آمین آمین ای پروردگار جهانیان.
غسل شب اول ماه رمضان
مستحب است که غسل شب اول ماه رمضان در آب جاری انجام شود و غسلکننده، سی کف آب بر سر خود بریزد. (العروة الوثقی، ج۲، ص۱۴۹) زمان انجام غسل در شبهای ماه رمضان از ابتدای شب تا صبح است، اما فضیلت آن در آغاز شب بیشتر است. حتی بهتر است این غسل نزدیک به غروب آفتاب یا همزمان با آن انجام شود تا شب را با طهارت و پاکی آغاز کند. (العروة الوثقی، ج۲، ص۱۴۹-۱۵۰)زیارت مزار امام حسین (ع)
شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان نقل کرده است که هرکس در شب اول ماه رمضان به زیارت مزار امام حسین (ع) برود، گناهانش بخشیده میشود و ثواب حاجیان و معتمرین آن سال را دریافت خواهد کرد.خواندن دعای افتتاح
خواندن دعای افتتاح در شب اول ماه رمضان از اعمال مستحبی این شب مبارک است. این دعا که از امام زمان (عج) نقل شده، سرشار از معارف توحیدی، ستایش پروردگار، درود بر پیامبر (ص) و اهلبیت (ع) و درخواست تحقق حکومت عدل الهی است. قرائت دعای افتتاح در شب اول ماه رمضان موجب جلب رحمت و برکت الهی، افزایش خلوص در عبادت و تقویت ارتباط معنوی با خداوند متعال میشود.خواندن نماز شب اول ماه رمضان
اقامه دو رکعت نماز که در هر رکعت سوره «حمد» و «سوره انعام» خوانده شود و از خدا درخواست شود که ما را کفایت کند و از آنچه از دردها میترسد، حفظ کند.نماز ماه رمضان
از شب اول ماه رمضان شروع شود به خواندن هزار رکعت نماز ماه رمضان به شرح زیر: در دهه اول و دوم ماه رمضان، در هر شب ۲۰ رکعت خوانده شود، هر «دو رکعت» به یک سلام، به این صورت که «هشت رکعت» آن را پس از نماز مغرب و «۱۲ رکعت» دیگر را بعد از نماز عشا انجام دهد و در دهه آخر ماه در هر شب «۳۰ رکعت» بخواند، «هشت رکعت» آن را پس از نماز مغرب و «۲۲ رکعت» دیگر را بعد از نماز عشا بخواند که مجموع این نمازها «۷۰۰ رکعت» میشود و باقی آن را که «۳۰۰ رکعت» است در شبهای قدر بخواند: شب نوزدهم ۱۰۰ رکعت و شب بیست و یکم ۱۰۰ رکعت و شب بیست و سوم نیز ۱۰۰ رکعت که در جمع هزار رکعت میشود.دعای شب اول ماه رمضان و شب آخر ماه شعبان
اللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذَا الشَّهْرَ الْمُبارَكَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ وَجُعِلَ هُديً لِلنَّاسِ وَبَيِّناتٍ مِنَ الْهُديٰ وَالْفُرْقانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنا فِيهِ وَسَلِّمْهُ لَنا وَتَسَلَّمْهُ مِنّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَعافِيَةٍ، يَا مَنْ أَخَذَ الْقَلِيلَ وَشَكَرَ الْكَثِيرَ اقْبَلْ مِنِّي الْيَسِيرَ؛
خدایا، این ماه مبارک که قرآن در آن نازل شده و هدایتی برای مردم و دلایل روشنی از هدایت و تمیز میان حق و باطل قرار داده شده است، فرا رسید، پس ما را در آن بهسلامت بدار و آن را برایمان سالم نگه دار و از سوی خویش در حال آسانی و سلامت کامل از ما تحویل بگیرش، ای آنکه اندک را بپذیرد و بسیار را قدر نهد، از من اندک را بپذیر؛
اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ لِي إِليٰ كُلِّ خَيْرٍ سَبِيلاً، وَمِنْ كُلِّ مَا لَاتُحِبُّ مانِعاً يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، يَا مَنْ عَفا عَنِّي وَعَمَّا خَلَوْتُ بِهِ مِنَ السَّيِّئاتِ، يَا مَنْ لَمْ يُؤاخِذْنِي بِارْتِكابِ الْمَعاصِي، عَفْوَكَ عَفْوَكَ عَفْوَكَ، يَا كَرِيمُ؛
خدایا از تو درخواست میکنم برای من بهسوی هر خیری راهی و از هرچه نمیپسندی مانعی قرار دهی، ای مهربانترین مهربانان، ای آنکه از من درگذشت و از آنچه از زشتیها در پنهان انجام دادم چشمپوشی کرد، ای آنکه مرا به سبب ارتکاب گناهان سرزنش نکرد، عفوت، عفوت، عفوت را خواهم، ای کریم؛
إِلٰهِي وَعَظْتَنِي فَلَمْ أَتَّعِظْ، وَزَجَرْتَنِي عَنْ مَحارِمِكَ فَلَمْ أَنْزَجِرْ، فَما عُذْرِي، فَاعْفُ عَنِّي يَا كَرِيمُ، عَفْوَكَ عَفْوَكَ؛
خدایا پندم فرمودی، پندپذیر نشدم و از حرامهایت بازم داشتی، باز نایستادم، پس مرا چه عذری است؟ از من درگذر ای کریم، عفوت، عفوت را خواهم؛
اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الرَّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ، وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ، عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ التَّجاوُزُ مِنْ عِنْدِكَ، يَا أَهْلَ التَّقْويٰ وَ يَا أَهْلَ الْمَغْفِرَةِ، عَفْوَكَ عَفْوَكَ؛
خدایا! آسودگی به گاه مرگ و عفو هنگام حساب را از تو میخواهم، گناه از بندهات بزرگ شده، پس شایسته است گذشت از جانب تو نیکو باشد، ای پروا پذیر و شایسته آمرزش، عفوت، عفوت را خواهم؛
اللّٰهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ بْنُ عَبْدِكَ بْنُ أَمَتِكَ ضَعِيفٌ فَقِيرٌ إِليٰ رَحْمَتِكَ، وَأَنْتَ مُنْزِلُ الْغِنيٰ وَالْبَرَكَةِ عَلَي الْعِبادِ، قاهِرٌ مُقْتَدِرٌ أَحْصَيْتَ أَعْمالَهُمْ، وَقَسَمْتَ أَرْزاقَهُمْ، وَجَعَلْتَهُمْ مُخْتَلِفَةً أَلْسِنَتُهُمْ وَأَلْوانُهُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ، وَلَا يَعْلَمُ الْعِبادُ عِلْمَكَ، وَلَا يَقْدِرُ الْعِبادُ قَدْرَكَ، وَكُلُّنا فَقِيرٌ إِليٰ رَحْمَتِكَ، فَلا تَصْرِفْ عَنِّي وَجْهَكَ، وَاجْعَلْنِي مِنْ صالِحِي خَلْقِكَ فِي الْعَمَلِ وَالْأَمَلِ وَالْقَضاءِ وَالْقَدَرِ؛
خدایا! من بنده تو، فرزند بنده تو، فرزند کنیز توأم، ناتوانم، به رحمتت نیازمندم، تو فرود آورنده دارایی و برکت بر بندگانت هستی، چیره و توانایی، کارهای بندگان را شمردهای و روزیشان را قسمت کردهای و زبانها و رنگهایشان را مختلف قرار دادی، آفرینشی از پس آفرینش دیگر، بندگان کرانههای دانشت را نمیدانند و جایگاهت را اندازه ندارند و همه ما نیازمند به رحمت توییم، روی از من برمتاب و مرا در عمل و آرزو و قضا و قدر از شایستگان بندگانت قرار ده؛
اللّٰهُمَّ أَبْقِنِي خَيْرَ الْبَقاءِ، وَأَفْنِنِي خَيْرَ الْفَناءِ عَلَيٰ مُوالاةِ أَوْلِيائِكَ، وَمُعاداةِ أَعْدائِكَ وَالرَّغْبَةِ إِلَيْكَ، وَالرَّهْبَةِ مِنْكَ، وَالْخُشُوعِ وَالْوَفاءِ وَالتَّسْلِيمِ لَكَ، وَالتَّصْدِيقِ بِكِتابِكَ، وَاتِّباعِ سُنَّةِ رَسُولِكَ؛
خدایا، مرا باقی بدار به بهترین بقا و بمیران به بهترین مرگ، بر پایه دوستی دوستانت و دشمنی با دشمنانت و میل به سویت و ترس از حضرتت و خشوع و وفا و تسلیم در آستانت و تصدیق به کتابت و پیروی از روش پیامبرت
خواندن دعای اللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذَا الشَّهْرَ الْمُبارَكَ
شیخ طوسی از حارث بن مُغَيْرَه نَضْري روایت کرده است که امام صادق(ع) در شب آخر شعبان و شب اول ماه رمضان میخواند:اَللّهُمَّ اِنَّ هذَا الشَّهْرَ الْمُبارَكَ الَّذي اُنْزِلَ فيهِ الْقُرآنُ وَجُعِلَ هُديً لِلنّاسِ وَبَيِّناتٍ مِنَ الْهُدي وَالْفُرْقانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنا فيهِ وَسَلِّمْهُ لَنا وَتَسَلَّمْهُ مِنّا فی يُسْرٍ مِنْكَ وَعافِيَةٍ یا مَنْ اَخَذَ الْقَليلَ وَشَكَرَ الْكَثيرَ اِقْبَلْ مِنِّي الْيَسيرَ اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ اَنْ تَجْعَلَ لی اِلي كُلِّ خَيْرٍ سَبيلاً وَمِنْ كُلِّ ما لا تُحِبُّ مانِعاً یا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ یا مَنْ عَفا عَنّي وَعَمّا خَلَوْتُ بِهِ مِنَ السَّيِّئاتِ یا مَنْ لَمْ يُؤاخِذْني بِارْتِكابِ الْمَعاصي عَفْوَكَ عَفْوَكَ عَفْوَكَ ياكَريمُ اِلهي وَعَظْتَني فَلَمْ اَتَّعِظْ وَزَجَرْتَني عَنْ مَحارِمِكَ فلَمْ اَنْزَجِرْ فَما عُذْري فَاعْفُ عَنّي یا كَريمُ عَفْوَكَ عَفْوَكَ اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ الرّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبدِكَ فَلْيَحْسُنِ التَّجاوُزُ مِنْ عِنْدِكَ يااَهْلَ التَّقْوي وَيا اَهْلَ الْمَغْفِرَةِ عَفْوَكَ عَفْوَكَ
اَللّهُمَّ اِنّي عَبْدُكَ بْنُ عَبْدِكَ بْنُ اَمَتِكَ ضَعيْفٌ فَقيرٌ اِلي رَحْمَتِكَ وَاَنْتَ مُنْزِلُ الْغِني والْبَرَكَةِ عَلَي الْعِبادِ قاهِرٌ مُقْتَدِرٌ اَحْصَيْتَ اَعمالَهُمْ وَقَسَمْتَ اَرْزاقَهُمْ وَجَعَلْتَهُمْ مُخْتَلِفَةً اَلْسِنَتُهُمْ وَاَلْوانُهُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ وَلا يَعْلَمُ الْعِبادُ عِلْمَكَ وَلا يَقْدِرُ الْعِبادُ قَدْرَكَ وَكُلُّنا فَقيرٌ اِلي رَحْمَتِكَ فَلا تَصْرِفْ عَنّي وَجْهَكَ وَاجْعَلْني مِنْ صالِحي خَلْقِكَ فِي الْعَمَلِ وَالاْمَلِ وَالْقَضاَّءِ وَالْقَدَرِ اَللّهُمَّ اَبْقِني خَيْرَ الْبَقاَّءِ وَ اَفْنِني خَيْرَ الْفَناَّءِ عَلي مُوالاةِ اَوْلِياَّئِكَ وَمُعاداةِ اَعْداَّئِكَ وَ الرَّغْبَةِ اِلَيْكَ وَ الرَّهْبَةِ مِنْكَ وَالْخُشُوعِ وَالْوَفاءِ وَالتَّسْليمِ لَكَ وَالتَّصْديقِ بِكِتابِكَ وَاتِّباعِ سُنَّةِ رَسُولِكَ
اَللّهُمَّ ما كانَ فی قَلْبي مِنْ شَكٍّ اَوْ رَيْبَةٍ اَوْ جُحُودٍ اَوْ قُنُوطٍ اَوْ فَرَحٍ اَوْ بَذَخٍ اَوْ بَطَرٍ اَوْ خُيَلاَّءَ اَوْ رِياَّءٍ اَوْ سُمْعَةٍ اَوْ شِقاقٍ اَوْ نِفاقٍ اَوْ كُفْرٍ اَوْ فُسُوقٍ اَوْ عِصْيانٍ اَوْ عَظَمَةٍ اَوْ شَيءٍ لا تُحِبُّ فَاَسْئَلُكَ یا رَبِّ اَنْ تُبَدِّلَني مَكانَهُ ایماناً بِوَعْدِكَ وَوَفآءً بِعَهْدِكَ وَرِضاً بِقَضاَّئِكَ وَزُهْداً فِي الدُّنْيا وَرَغْبَةً فیما عِنْدَكَ وَاَثَرَةً وَطُمَاْنينَةً وَتَوْبَةً نَصُوحاً اَسْئَلُكَ ذلِكَ یا رَبَّ الْعالَمينَ اِلهي اَنْتَ مِنْ حِلْمِكَ تُعْصي وَمِنْ كَرَمِكَ وَجُودِكَ تُطاعُ فَكَانَّكَ لَمْ تُعْصَ وَاَنَا وَمَنْ لَمْ يَعْصِكَ سُكّانُ اَرْضِكَ فَكُنْ عَلَيْنا بِالْفَضْلِ جَواداً وَبِالْخَيْرِ عَوّاداً یا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ وَصَلَّي اللّهُ عَلي مُحَمَّدٍ وَالِهِ صَلوةً داَّئِمَةً لا تُحْصي وَلا تُعَدُّ وَلا يَقْدِرُ قَدْرَها غَيْرُكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ
خواندن دعای امام جواد(ع) بعد از نماز مغرب
پس از نماز مغرب دستها را بلند کنید و این دعا را که از امام جواد (ع) وارد شده و در کتاب «اقبال» ذکر شده است را بخوانید:اللّٰهُمَّ يَا مَنْ يَمْلِكُ التَّدْبِيرَ وَهُوَ عَلَيٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، يَا مَنْ يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ وَتُجِنُّ الضَّمِيرُ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ. اللّٰهُمَّ اجْعَلْنا مِمَّنْ نَويٰ فَعَمِلَ، وَلَاتَجْعَلْنا مِمَّنْ شَقِيَ فَكَسِلَ، وَلَا مِمَّنْ هُوَ عَلَيٰ غَيْرِ عَمَلٍ يَتَّكِلُ
خدایا، ای آن که مالک تدبیر است و او بر هر چیز تواناست، ای آن که میداند خیانت دیدهها را و آنچه را سینهها پنهان میکنند و نهاد نهان میسازد و او لطیف و آگاه است. خدایا، ما را از کسانی قرار ده که تصمیم گرفتند آنگاه انجام دادند و از کسانی قرار مده که تیرهبخت شدند و در نهایت تنبلی کردند و از آنانی قرار مده که بر غیر عمل صالح تکیه کردند.
اللّٰهُمَّ صَحِّحْ أَبْدانَنا مِنَ الْعِلَلِ، وَأَعِنّا عَلَيٰ مَا افْتَرَضْتَ عَلَيْنا مِنَ الْعَمَلِ، حَتّيٰ يَنْقَضِيَ عَنَّا شَهْرُكَ هٰذَا وَقَدْ أَدَّيْنا مَفْرُوضَكَ فِيهِ عَلَيْنا. اللّٰهُمَّ أَعِنّا عَلَيٰ صِيامِهِ، وَوَفِّقْنا لِقِيامِهِ، وَنَشِّطْنا فِيهِ لِلصَّلاةِ، وَلَاتَحْجُبْنا مِنَ الْقِراءَةِ، وَسَهِّلْ لَنا فِيهِ إِيتاءَ الزَّكاةِ. اللّٰهُمَّ لَاتُسَلِّطْ عَلَيْنا وَصَباً وَلَا تَعَباً وَلَا سَقَماً وَلَا عَطَباً
خدایا، بدنهای ما را از بیماریها سلامتی بخش و ما را بر انجام آنچه از عمل بر ما واجب کردهای یاری ده تا این ماه از ما سپری گردد درحالیکه آنچه را در این ماه بر ما واجب کردهای ادا کرده باشیم. خدایا، ما را بر روزهاش یاری ده و برای شب زنده داری اش موفق بدار و برای نماز در این ماه، ما را شاداب گردان و از قرائت قرآن محروم مساز و پرداخت زکات را در این ماه بر ما آسان گردان. خدایا، درد مُزمن، خستگی، بیماری، هلاکت را بر ما چیره مکن؛اللّٰهُمَّ ارْزُقْنا الْإِفْطارَ مِنْ رِزْقِكَ الْحَلالِ. اللّٰهُمَّ سَهِّلْ لَنا فِيهِ مَا قَسَمْتَهُ مِنْ رِزْقِكَ، وَيَسِّرْ مَا قَدَّرْتَهُ مِنْ أَمْرِكَ، وَاجْعَلْهُ حَلالاً طَيِّباً نَقِيّاً مِنَ الْآثامِ، خالِصاً مِنَ الْآصارِ وَالْأَجْرامِ
خدایا، افطار از روزی حلالت را روزی ما کن. خدایا، آنچه از روزیات در این ماه قسمت ما کردی دستیافتن به آن را برای ما هموار کن و آنچه را از فرمانت برای ما تقدیر کردهای آسان کن و آن را حلال و پاک و پاکیزه از گناهان و خالص از گرانباریها و بزهکاریها قرار ده.
اللّٰهُمَّ لَاتُطْعِمْنا إِلّا طَيِّباً غَيْرَ خَبِيثٍ وَلَا حَرامٍ، وَاجْعَلْ رِزْقَكَ لَنا حَلالاً لَايَشُوبُهُ دَنَسٌ وَلا أَسْقامٌ، يَا مَنْ عِلْمُهُ بِالسِّرِّ كَعِلْمِهِ بِالْأَعْلانِ، يَا مُتَفَضِّلاً عَلَيٰ عِبادِهِ بِالْإِحْسانِ، يَا مَنْ هُوَ عَلَيٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، وَبِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ خَبِيرٌ، أَلْهِمْنا ذِكْرَكَ، وَجَنِّبْنا عُسْرَكَ، وَأَنِلْنا يُسْرَكَ، وَاهْدِنا لِلرَّشادِ، وَوَفِّقْنا لِلسَّدادِ، وَاعْصِمْنا مِنَ الْبَلايا، وَصُنَّا مِنَ الْأَوْزارِ وَالْخَطايا
خدایا، به ما مخوران جز غذای پاک که نه پلید باشد و نه حرام و روزیات را برای ما حلال گردان که آلودگیها و دردها با آن در نیامیزد، ای که داناییاش به امور پنهان، همانند داناییاش به امور آشکار است، ای فضل بخش بر بندگانش به احسان، ای آن که بر هر چیز تواناست و به هر چیز دانا و آگاه است، یادت را به ما الهام کن و از سختی بر ما، ما را برکنار دار و بهآسانیات ما را برسان و بهراستی راهنمایمان باش و به استواری توفیقمان ده و از بلا نگاهمان بدار و ما را از بارهای گران گناهان و خطاها حفظ کن،
يَا مَنْ لَايَغْفِرُ عَظِيمَ الذُّنُوبِ غَيْرُهُ، وَلايَكْشِفُ السُّوءَ إِلّا هُوَ، يَا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ وَ أَكْرَمَ الْأَكْرَمِينَ؛ صَلِّ عَلَيٰ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ الطَّيِّبِينَ، وَاجْعَلْ صِيامَنا مَقْبُولاً، وَبِالْبِرِّ وَالتَّقْويٰ مَوْصُولاً، وَكَذٰلِكَ فَاجْعَلْ سَعْيَنا مَشْكُوراً، وَقِيامَنا مَبْرُوراً، وَقُرْآنَنا مَرْفُوعاً، وَدُعاءَنا مَسْمُوعاً وَاهْدِنا لِلْحُسْنيٰ، وَجَنِّبْنا الْعُسْريٰ، وَيَسِّرْنا لِلْيُسْريٰ
ای آن که گناهان بزرگ را جز او نیامرزد و احدی بدی را جز او برطرف ننماید، ای مهربانترین مهربانان و کریمترین کریمان، بر محمّد و اهل بیت پاکش درود فرست و روزه ما را پذیرفته بدار و بهنیکی و تقوا پیوندش ده و همچنین کوشش ما را مورد قدردانی و شب زندهداری ما را پذیرفته و قرائتمان را بالارفته و دعایمان را اجابتشده قرار ده و ما را به عاقبتبهخیری هدایت کن و از دشواری برکنارمان بدار و ما را برای آسانی آماده کن
وَأَعْلِ لَنَا الدَّرَجاتِ، وَضاعِفْ لَنَا الْحَسَناتِ، وَاقْبَلْ مِنَّا الصَّوْمَ وَالصَّلاةَ، وَاسْمَعْ مِنَّا الدَّعَواتِ، وَاغْفِرْ لَنَا الْخَطِيئاتِ، وَتَجاوَزْ عَنَّا السَّيِّئاتِ، وَاجْعَلْنا مِنَ الْعامِلِينَ الْفَائِزِينَ، وَلَاتَجْعَلْنا مِنَ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ، حَتَّيٰ يَنْقَضِيَ شَهْرُ رَمَضانَ عَنَّا وَقَدْ قَبِلْتَ فِيهِ صِيامَنا وَقِيامَنا، وَزَكَّيْتَ فِيهِ أَعْمالَنا، وَغَفَرْتَ فِيهِ ذُنُوبَنا، وَأَجْزَلْتَ فِيهِ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ نَصِيبَنا، فَإِنَّكَ الْإِلٰهُ الْمُجِيبُ، وَالرَّبُّ الْقَرِيبُ، وَأَنْتَ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ.
و درجاتمان را بالا بر و حسناتمان را دوچندان کن و روزه و نماز ما را بپذیر و دعاهایمان را شنوا باش، خطاهایمان را بیامرز و از گناهمان درگذر و ما را از عاملان رستگار قرار ده و از غضبشدگان و گمراهان قرار مده تا ماه رمضان از ما سپری گردد چنان که روزهها و شب زندهداریمان را در آن پذیرفته باشی و کردارمان را در آن پاکیزه و گناهانمان را در آن مورد آمرزش قرار داده و سهم ما را در آن از هر خیری فراوان ساخته باشی، بهیقین تویی معبود اجابتکننده دعاها و پروردگار نزدیک به بندگان و تویی احاطهکننده بر هر چیز.
خواندن دعای روایتشده از امام صادق (ع)
در شب ماه رمضان دعای روایتشده از امام صادق (ع) را که در کتاب «اقبال» آمده بخوانید:اللّٰهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ، مُنَزِّلَ الْقُرْآنِ، هٰذَا شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ وَأَنْزَلْتَ فِيهِ آیاتٍ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُديٰ وَالْفُرْقانِ. اللّٰهُمَّ ارْزُقْنا صِيامَهُ، وَأَعِنَّا عَلَيٰ قِيامِهِ
خدایا؛ ای پروردگار ماه رمضان، ای فرو فرستنده قرآن، این ماه رمضان است که قرآن را در آن فرو فرستادی و در آن دلایل روشنی از هدایت و شناسایی حق از باطل فرو فرستادی. خدایا، روزه آن را نصیب ما کن و بر شب زندهداری اش یاریمان ده،
اللّٰهُمَّ سَلِّمْهُ لَنا، وَسَلِّمْنا فِيهِ، وَتَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَمُعافاةٍ، وَاجْعَلْ فِيما تَقْضِي وَتُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَفِيما تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضاءِ الَّذِي لَايُرَدُّ وَلَايُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرامِ، الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ، الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمُ، الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ، الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئاتُهُمْ، وَاجْعَلْ فِيما تَقْضِي وَتُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ لِي فِي عُمْرِي، وَتُوَسِّعَ عَلَيَّ مِنَ الرِّزْقِ الْحَلالِ.
خدایا، آن را برای ما سالم بدار و در آن به ما سلامتی ده و آن را از سوی خویش در آسانی و سلامت کامل از ما تحویل بگیر و در آنچه حکم میکنی و مقدّر میگردانی از فرمان حتمی خویش و در آنچه جدا میکنی از امر حکیمانهات در شب قدر، از آن حکمی که برگشت نمیپذیرد و دگرگون نمیشود، مقرّر فرما که ما را از حاجیان خانه محترمت بنویسی، آنان که حجّشان قبول و سعیشان پذیرفته و گناهانشان آمرزیده گشته و بدیهایشان نادیده گرفته شده است و در آنچه حکم میکنی و مقدّر مینمایی مقرّر فرما که عمرم را طولانی گردانی و از روزی حلالت بر من وسعت بخشی.
خواندن دعای چهلوچهارم صحیفه سجادیه
دعای چهلوچهارم صحیفه سجادیه؛ این دعا در 19 فراز تنظیم شده و دعا در هنگام ورود به ماه رمضان است.وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا دَخَلَ شَهْرٌ رَمَضَانَ
دعاى آن حضرت است هنگام فرارسيدن ماه رمضان
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِحَمْدِهِ ، وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ لِنَكُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاكِرِينَ ، وَ لِيَجْزِيَنَا عَلَي ذَلِكَ جَزَاءَ الُْمحْسِنِينَ (1)
ستایش ویژهی خداست که ما را به سپاسگزاریاش هدایت فرمود و ما را درخور سپاس قرار داد، برای اینکه از شکرگزاران احسانش شویم؛ تا در برابر این سپاس و شکر، پاداش نیکوکاران را به ما عطا کند.
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي حَبَانَا بِدِينِهِ ، وَ اخْتَصَّنَا بِمِلَّتِهِ ، وَ سَبَّلَنَا فِي سُبُلِ إِحْسَانِهِ لِنَسْلُكَهَا بِمَنِّهِ إِلَي رِضْوَانِهِ ، حَمْداً يَتَقَبَّلُهُ مِنَّا ، وَ يَرْضَي بِهِ عَنَّا (2)
خدا را سپاس که دینش را به ما هبه کرد و ما را به آیینش اختصاص داد و در راههای احسانش وارد کرد؛ تا در آنها به لطف و احسانش، به سوی خشنودیاش، حرکت کنیم؛ حمدی که از ما بپذیرد و به سبب آن از ما راضی شود.
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ ، شَهْرَ الصِّيَامِ ، وَ شَهْرَ الْإِسْلَامِ ، وَ شَهْرَ الطَّهُورِ ، وَ شَهْرَ الَّتمْحِيصِ ، وَ شَهْرَ الْقِيَامِ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ ، هُدًي لِلنَّاسِ ، وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَي وَ الْفُرْقَانِ (3)
و خدا را سپاس که از جملهی آن راهها، ماه خود، ماه رمضان را قرار داد؛ ماه روزه و ماه اسلام، ماه پاککننده، ماه آزمایش، ماه قیام به عبادت و ماهی که قرآن را در آن نازل کرد که سراسر برای مردم هدایت است و نشانههایی روشن از هدایت و جداکنندهی بین حق و باطل؛
فَأَبَانَ فَضِيلَتَهُ عَلَي سَائِرِ الشُّهُورِ بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُمَاتِ الْمَوْفُورَةِ ، وَ الْفَضَائِلِ الْمَشْهُورَةِ ، فَحَرَّمَ فِيهِ مَا أَحَلَّ فِي غَيْرِهِ إِعْظَاماً ، وَ حَجَرَ فِيهِ الْمَطَاعِمَ وَ الْمَشَارِبَ إِكْرَاماً ، وَ جَعَلَ لَهُ وَقْتاً بَيِّناً لَا يُجِيزُ جَلَّ وَ عَزَّ أَنْ يُقَدَّمَ قَبْلَهُ ، وَ لَا يَقْبَلُ أَنْ يُؤَخَّرَ عَنْهُ (4)
پس برتریاش را بر ماههای دیگر، بر پایهی احترامات زیادی که برایش قرار داد و فضیلتهایی که بین مردم مشهور است، آشکار ساخت؛ پس آنچه را در ماههای دیگر حلال بود، برای بزرگداشت این ماه، حرام کرد؛ و خوراکیها و آشامیدنیها را محض گرامیداشت آن، ممنوع فرمود؛ و بر آن وقتی واضح و روشن قرار داد و آن نهمین ماه از ماههای قمری است که حضرتش جلّوعزّ اجازه نمیدهد از آن وقت معین، پیش افتد؛ و نمیپذیرد که از آن پس افتد.
ثُمَّ فَضَّلَ لَيْلَةً وَاحِدَةً مِنْ لَيَالِيهِ عَلَي لَيَالِي أَلْفِ شَهْرٍ ، وَ سَمَّاهَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ ، تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلَامٌ، دَائِمُ الْبَرَكَةِ إِلَي طُلُوعِ الْفَجْرِ عَلَي مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِمَا أَحْكَمَ مِنْ قَضَائِهِ (5)
سپس یکی از شبهایش را، بر شبهای هزار ماه، برتری داد و آن را شب قدر نامید؛ فرشتگان و روح در آن شب، به دستور پروردگارش، برای تعیین سرنوشتها و آوردن هر خیر و برکتی و حساب هر کاری، نازل میشوند. شبی است آکنده از سلامت و رحمت، برکتش تا سپیدهدم بر هر کس از بندگانش که بخواهد، از طریق قضایش که محکم و استوار کرده، پیوسته و دائمی است.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ وَ إِجْلَالَ حُرْمَتِهِ ، وَ التَّحَفُّظَ مِمَّا حَظَرْتَ فِيهِ ، وَ أَعِنَّا عَلَي صِيَامِهِ بِكَفِّ الْجَوَارِحِ عَنْ مَعَاصِيكَ ، وَ اسْتِعْمَالِهَا فِيهِ بِمَا يُرْضِيكَ حَتَّي لَا نُصْغِيَ بِأَسْمَاعِنَا إِلََي لََغْوٍ ، وَ لَا نُسْرِعَ بِأَبْصَارِنَا إِلَي لَهْوٍ (6)
خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و شناخت برتری این ماه و بزرگداشت احترامش را و خودداری از آنچه که در این ماه ممنوع کردی، به ما الهام فرما؛ و ما را به روزهداشتن این ماه و حفظ انداممان از گناهانت و بهکارگرفتن آنها در آنچه که تو را خشنود میکند، یاری ده؛ تا با گوشمان به گفتار لغو گوش نکنیم و با چشممان به تماشای لهو نشتابیم؛
وَ حَتَّي لَا نَبْسُطَ أَيْدِيَنَا إِلَي مَحْظُورٍ ، وَ لَا نَخْطُوَ بِأَقْدَامِنَا إِلَي مَحْجُورٍ ، وَ حَتَّي لَا تَعِيَ بُطُونُنَا إِلَّا مَا أَحْلَلْتَ ، وَ لَا تَنْطِقَ أَلْسِنَتُنَا إِلَّا بِمَا مَثَّلْتَ ، وَ لَا نَتَكَلَّفَ إِلَّا مَا يُدْنِي مِنْ ثَوَابِكَ ، وَ لَا نَتَعَاطَي إِلَّا الَّذِي يَقِي مِنْ عِقَابِكَ ، ثُمَّ خَلِّصْ ذَلِكَ كُلَّهُ مِنْ رِئَاءِ الْمُرَاءِينَ ، وَ سُمْعَةِ الْمُسْمِعِينَ ، لَا نَشْرَكُ فِيهِ أَحَداً دُونَكَ ، وَ لَا نَبْتَغِي فِيهِ مُرَاداً سِوَاكَ (7)
و تا جایی که دستهایمان را به جانب حرامی نگشاییم و با گامهایمان به سوی ممنوعی نرویم و شکمهایمان، جز آنچه را حلال کردی، در خود جای ندهد؛ زبانمان، جز به آنچه تو گفتهای، گویا نشود؛ عمل و وظیفهای، جز آنچه ما را به ثواب تو نزدیک میکند، متحمّل نشویم؛ و جز آنچه ما را از کیفر تو نگاه میدارد، عهدهدار نشویم. آنگاه همهی اینها را از ریای ریاکاران و شهرتطلبی شهرت طلبان، خالص و پاک فرما؛ بهگونهای که کسی را جز تو در اعمالمان شریک نکنیم و مقصد و منظوری در آن اعمال غیر تو نطلبیم.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ قِفْنَا فِيهِ عَلَي مَوَاقِيتِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ بِحُدُودِهَا الَّتِي حَدَّدْتَ ، وَ فُرُوضِهَا الَّتِي فَرَضْتَ ، وَ وَظَائِفِهَا الَّتِي وَظَّفْتَ ، وَ أَوْقَاتِهَا الَّتِي وَقَّتَّ (8)
خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و ما را در این ماه، بر اوقات نمازهای پنجگانه، با آدابی که برای آنها مقرّر کردی و واجباتی که جهت آنها واجب فرمودی و شروطی که محض آنها مقرّر نمودی و اوقاتی که تعیین کردی، آگاه ساز.
وَ أَنْزِلْنَا فِيهَا مَنْزِلَةَ الْمُصِيبِينَ لِمَنَازِلِهَا ، الْحَافِظِينَ لِأَرْكَانِهَا ، الْمُؤَدِّينَ لَهَا فِي أَوْقَاتِهَا عَلَي مَا سَنَّهُ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي رُكُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ جَمِيعِ فَوَاضِلِهَا عَلَي أَتَمِّ الطَّهُورِ وَ أَسْبَغِهِ ، وَ أَبْيَنِ الْخُشُوعِ وَ أَبْلَغِهِ (9)
و ما را در ادای این نمازهای پنجگانه، در رتبهی کسانی قرار ده که به مراتب و منزلتهای آن رسیدهاند؛ کسانی که حفظکنندهی ارکان آنهایند و هر یک از پنج نماز را در اوقات مخصوص به خودش ادا میکنند؛ بر پایهی آن کمیت و کیفیتی که بنده و رسولت -که درود تو بر او و خاندانش باد، تشریع فرموده و بیان کرده، در رکوع و سجودش و همهی فضایل و درجاتش، با کاملترین طهارت و روشنترین مرتبه خشوع و رساترینش، بجا میآوردند.
وَ وَفِّقْنَا فِيهِ لِأَنْ نَصِلَ أَرْحَامَنَا بِالْبِرِّ وَ الصِّلَةِ ، وَ أَنْ نَتَعَاهَدَ جِيرَانَنَا بِالْإِفْضَالِ وَ الْعَطِيَّةِ ، وَ أَنْ نُخَلِّصَ أَمْوَالَنَا مِنَ التَّبِعَاتِ ، وَ أَنْ نُطَهِّرَهَا بِإِخْرَاجِ الزَّكَوَاتِ ، وَ أَنْ نُرَاجِعَ مَنْ هَاجَرَنَا ، وَ أَنْ نُنْصِفَ مَنْ ظَلَمَنَا ، وَ أَنْ نُسَالِمَ مَنْ عَادَانَا حَاشَي مَنْ عُودِيَ فِيكَ وَ لَكَ ، فَإِنَّهُ الْعَدُوُّ الَّذِي لَا نُوَالِيهِ ، وَ الْحِزْبُ الَّذِي لَا نُصَافِيهِ (10)
و ما را در این ماه توفیق ده که با خویشاوندان خود، با نیکی و صلهی رحم ارتباط پیدا کنی؛ و با احسان و بخشش، به همسایگان خود رسیدگی نماییم و اموال خود را از آنچه به ستم گرفتهایم، پاک کنیم و با بیرون کردن زکات، ثروت و مال خود را در مدار پاکی قرار دهیم؛ و با کسی که با ما رابطهاش را بریده، آشتی نموده؛ و با آنکه به ما ستم روا داشته، به عدالت و انصاف معامله کنیم؛ و با شخصی که با ما دشمنی کرده، از در مسالمت در آییم؛ مگر کسی که در راه تو و به خاطر تو با او دشمنی شده باشد؛ همانا او دشمنی است که با او دوستی نکنیم و حزبی است که به او دست صداقت ندهیم.
وَ أَنْ نَتَقَرَّبَ إِلَيْكَ فِيهِ مِنَ الْأَعْمَالِ الزَّاكِيَةِ بِمَا تُطَهِّرُنَا بِهِ مِنَ الذُّنُوبِ ، وَ تَعْصِمُنَا فِيهِ مِمَّا نَسْتَأْنِفُ مِنَ الْعُيُوبِ ، حَتَّي لَا يُورِدَ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ مَلَائِكَتِكَ إِلَّا دُونَ مَا نُورِدُ مِنْ أَبْوَابِ الطَّاعَةِ لَكَ ، وَ أَنْوَاعِ الْقُرْبَةِ إِلَيْكَ (11)
و ما را در این ماه توفیق ده که بهوسیلهی اعمال شایسته که ما را بهسبب آنها از گناهان پاک کنی، به تو تقرّب جوییم؛ ما را در این ماه، از اینکه بخواهیم اعمال زشت را از سر بگیریم حفظ فرما و کار بندگی ما در این ماه بهجایی رسد که هیچ یک از فرشتگانت نتواند، بالاتر از آنچه ما به جا آوردیم، از ابواب بندگی و طاعت برای تو و انواع اعمالی که سبب قرب ما به حضرت توست، به پیشگاهت ارائه کند.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ ، وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إِلَي وَقْتِ فَنَائِهِ مِنْ مَلَكٍ قَرَّبْتَهُ ، أَوْ نَبِيٍّ أَرْسَلْتَهُ ، أَوْ عَبْدٍ صَالِحٍ اخْتَصَصْتَهُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَهِّلْنَا فِيهِ لِمَا وَعَدْتَ أَوْلِيَاءَكَ مِنْ كَرَامَتِكَ ، وَ أَوْجِبْ لَنَا فِيهِ مَا أَوْجَبْتَ لِأَهْلِ الْمُبَالَغَةِ فِي طَاعَتِكَ ، وَ اجْعَلْنَا فِي نَظْمِ مَنِ اسْتَحَقَّ الرَّفِيعَ الْأَعْلَي بِرَحْمَتِكَ (12)
خدایا! به حق این ماه و به حق کسی که از آغاز تا پایانش تو را بندگی کرده، از فرشتهای که او را مقرّب خود کردی، یا پیامبری که برای هدایت مردم فرستادی، یا بندهی شایستهای که به کرامت خود اختصاص دادی؛ از تو میخواهم که بر محمّد و آلش درود فرستی و ما را در این ماه، شایسته کرامتی که به اولیایت وعده دادی گردان؛ آنچه برای اهل کوشش در بندگیات قرار دادی، برای ما قرار ده؛ و ما را در زمره کسانی که به رحمتت، شایستگی رسیدن به برترین مرتبه را یافتند، در آور.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ جَنِّبْنَا الْإِلْحَادَ فِي تَوْحِيدِكَ ، وَ الْتَّقْصِيرَ فِي تَمْجِيدِكَ ، وَ الشَّكَّ فِي دِينِكَ ، وَ الْعَمَي عَنْ سَبِيلِكَ، وَ الْإِغْفَالَ لِحُرْمَتِكَ ، وَ الِانْخِدَاعَ لِعَدُوِّكَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ (13)خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و ما را از انحراف در توحیدت و کوتاهی در ستایشت و تردید در دینت و گمراهی از راهت و بیاحترامی به حرمتت و گولخوردن از دشمنت، شیطان راندهشده، بر کنار کن.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ إِذَا كَانَ لَكَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي شَهْرِنَا هَذَا رِقَابٌ يُعْتِقُهَا عَفْوُكَ ، أَوْ يَهَبُهَا صَفْحُكَ فَاجْعَلْ رِقَابَنَا مِنْ تِلْكَ الرِّقَابِ ، وَ اجْعَلْنَا لِشَهْرِنَا مِنْ خَيْرِ أَهْلٍ وَ أَصْحَابٍ (14)
خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و چنانچه در هر شب از شبهای این ماه رمضانمان، بندگانی هستند که بخششت آنها را آزاد میکند و گذشت و چشمپوشیات آنان را میبخشد، پس ما را از آن بندگان محسوب کن و ما را برای ماه رمضانمان، از بهترین اهل و اصحاب قرار ده.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ امْحَقْ ذُنُوبَنَا مَعَ امِّحَاقِ هِلَالِهِ ، وَ اسْلَخْ عَنَّا تَبِعَاتِنَا مَعَ انْسِلَاخِ أَيَّامِهِ حَتَّي يَنْقَضِيَ عَنَّا وَ قَدْ صَفَّيْتَنَا فِيهِ مِنَ الْخَطِيئَاتِ ، وَ أَخْلَصْتَنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ (15)خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و با محو شدن هلالش، گناهانمان را محو کن؛ و با سپریشدن روزهایش، گناهان را از وجود ما برکن؛ تا ماه رمضان در حالی از ما بگذرد که وجودمان را از خطاها پاکیزه و از بدیها خالص و آراسته، فرموده باشی.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ إِنْ مِلْنَا فِيهِ فَعَدِّلْنَا ، وَ إِنْ زُغْنَا فِيهِ فَقَوِّمْنَا ، وَ إِنِ اشْتَمَلَ عَلَيْنَا عَدُوُّكَ الشَّيْطَانُ فَاسْتَنْقِذْنَا مِنْهُ (16)
خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست؛ چنانچه ما در این ماه، از حق و عدالت و بندگی و طاعت منحرف شویم، به دایرهی عدل و درستی برگردان؛ و اگر از راه هدایت به گمراهی افتیم، استوارمان ساز؛ و اگر دشمنت شیطان، بر ما چیره شود، از کید و مکرش ما را رهایی بخش.
اللَّهُمَّ اشْحَنْهُ بِعِبَادَتِنَا إِيَّاكَ ، وَ زَيِّنْ أَوْقَاتَهُ بِطَاعَتِنَا لَكَ ، وَ أَعِنَّا فِي نَهَارِهِ عَلَي صِيَامِهِ ، وَ فِي لَيْلِهِ عَلَي الصَّلَاةِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَيْكَ ، وَ الْخُشُوعِ لَكَ ، وَ الذِّلَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ حَتَّي لَا يَشْهَدَ نَهَارُهُ عَلَيْنَا بِغَفْلَةٍ ، وَ لَا لَيْلُهُ بِتَفْرِيطٍ (17)خدایا! این ماه را با بندگیمان، برای حضرتت پُر کن؛ اوقاتش را به طاعتمان، برای وجود مبارکت زینت ده و در روزش، ما را به روزه داشتن و در شبش، ما را به نماز و زاری بهدرگاهت و فروتنی به پیشگاهت و خواری در برابرت، یاری فرما؛ تا روزش به غفلت ما از روزه و شبش به کوتاهی ما از عبادت، گواهی ندهد.
اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنَا فِي سَائِرِ الشُّهُورِ وَ الْأَيَّامِ كَذَلِكَ مَا عَمَّرْتَنَا ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ، وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ ، أَنَّهُمْ إِلَي رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ، وَ مِنَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ هُمْ لَهَا سَابِقُونَ (18)
خدایا! ما را در دیگر ماهها و دیگر ايّام تا زمانیکه زندهمان میداری، چنین قرار ده؛ و هم چنین ما را از بندگان شایستهات مقرر کن؛ آنان که بهشت را به ارث میبرند و در آن جاوداناند و از اموال خود در راه خدا میبخشند و عمل شایسته انجام میدهند، در حالی که دلهایشان از اندیشهی بازگشت بهسوی پروردگارشان ترسان است؛ از کسانی قرار ده که بهسوی خیرات میشتابند و نسبت به آن، از دیگران پیشی میگیرند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، فِي كُلِّ وَقْتٍ وَ كُلِّ أَوَانٍ وَ عَلَي كُلِّ حَالٍ عَدَدَ مَا صَلَّيْتَ عَلَي مَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ ، وَ أَضْعَافَ ذَلِكَ كُلِّهِ بِالْأَضْعَافِ الَّتِي لَا يُحْصِيهَا غَيْرُكَ ، إِنَّكَ فَعَّالٌ لِمَا تُرِيدُ (19)خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست، در همه وقت و در همه دم و در هر حال، به شمارهی درودی که فرستادهای، بر هر که درود فرستادهای و چندین برابر همهی آنها، به چندین برابری که جز تو نتواند آنها را بشمارد؛ همانا تو آنچه را بخواهی، انجام میدهی.
دعای اللهم ان هذا شهر رمضان
الجزء الأول؛ أبواب أحکام شهر رمضان؛ الباب الرابع فیما نذکره مما یختص بأول لیله من شهر رمضان؛ فصل فیما نذکره من الأدعیه عند دخول شهر رمضان؛ دعاء آخر
جلد اول، بابهای احکام ماه رمضان؛ باب چهارم از اعمالی که مختص شب اول ماه رمضان است؛ فصل سیزدهم:فصل دعاها هنگام ورود ماه رمضان؛ دعای دیگر(سومین دعا):
وَجَدْنَاهُ فِي كِتَابٍ ذُكِرَ أَنَّهُ خَطُّ الرَّضِيِّ الْمُوسَوِيِّ رَحِمَهُ اللَّهُ فِيهِ أَدْعِيَهٌ يَقُولُ فِيهِ
این دعا را در کتابی یافته ایم که گفته شده است به خطّ «سید رضی موسوی» -رحمه اللّه-است و در آن کتاب دعاهای متعدّد وجود دارد،
وَ يَقُولُ عِنْدَ دُخُولِ شَهْرِ رَمَضَانَ
از جمله میگوید: هنگام ورود ماه رمضان بگو:
اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ (هُديً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدي وَ الْفُرْقانِ)
خداوندا، این همان ماه رمضانی است که قرآن را در آن برای هدایت مردم و بهعنوان نشانههای روشن از هدایت و جداسازی [حق از باطل] فرو فرستادهای
قَدْ حَضَرَ يَا رَبِّ أَعُوذُ بِكَ فِيهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
و اینک فرارسید. ای پروردگار من، به تو پناه میبرم از شیطان راندهشده
وَ مِنْ مَكْرِهِ وَ حِيَلِهِ وَ خِدَاعِهِ وَ حَبَائِلِهِ وَ جُنُودِهِ وَ خَيْلِهِ وَ رَجِلِهِ وَ حِيلَتِهِ وَ وَسَاوِسِهِ
و از فریب و حیله ها و نیرنگ ها و تورها و لشکریان و سواره نظام و لشکریان پیاده و از وسوسه ها [و حیله ] او
وَ مِنَ الضَّلَالِ بَعْدَ الْهُدَي وَ مِنَ الْكُفْرِ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَ مِنَ النِّفَاقِ وَ الرِّيَاءِ وَ الْجِنَايَاتِ
و نیز از گمراهی بعد از هدایت و از کفر بعد از ایمان و از دورویی و ریا و گناهان
وَ (مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ)
و از شرّ وسوسهگر نهانی که در دلهای مردم وسوسه میکند، خواه از جنّ باشد و یا از انس، پناه میبرم.
اللَّهُمَّ وَ ارْزُقْنِي صِيَامَهُ وَ قِيَامَهُ وَ الْعَمَلَ فِيهِ بِطَاعَتِكَ وَ طَاعَهِ رَسُولِكَ وَ أُولِي الْأَمْرِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ
خدایا نیز در این ماه روزهداری و شبخیزی و عمل به طاعات تو و اطاعت از پیامبرت و صاحبان امر، سلام بر او و آنان
وَ مَا قَرَّبَ مِنْكَ وَ جَنِّبْنِي مَعَاصِيَكَ وَ ارْزُقْنِي فِيهِ التَّوْبَهَ وَ الْإِنَابَهَ وَ الْإِجَابَهَ
و عمل به هرچه که مرا به تو نزدیک سازد، روزی ام کن و از گناهان دور دار و توبه و بازگشت و اجابت [دعاهایم]را در این ماه روزی ام کن،
وَ أَعِذْنِي فِيهِ مِنَ الْغِيبَهِ وَ الْكَسَلِ وَ الْفَشَلِ وَ اسْتَجِبْ لِي فِيهِ الدُّعَاءَ وَ أَصِحَّ لِي فِيهِ جِسْمِي وَ عَقْدِي [وَ عَقْلِي]
و نیز در این ماه از غیبت و تنبلی و ترس، در پناه خود در آور و دعایم را اجابت کن و تن و عقل [پیمان] مرا در آن سالم بدار
وَ فَرِّغْنِي فِيهِ لِطَاعَتِكَ وَ مَا قَرَّبَ مِنْكَ يَا كَرِيمُ يَا جَوَادُ يَا كَرِيمُ
و برای عبادتت و هر عملی که مرا به تو نزدیک کند، [از دیگر چیزها] آسودهساز. ای کریم، ای بخشنده، ای بزرگوار،
صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ عَلَي أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ وَ كَذَلِكَ فَافْعَلْ بِنَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين
بر حضرت محمّد و اهل بیت او سلام بر او و آنان درود فرست و این خواستهها را در حقّ ما مستجاب فرما، ای مهربانترین مهربانان
خواندن دعا در شب اول ماه رمضان
روایت شده است که رسول خدا (ص) در شب اول ماه رمضان این دعا را میخواندند:الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَكْرَمَنا بِكَ أَيُّهَا الشَّهْرُ الْمُبارَكُ. اللّٰهُمَّ فَقَوِّنا عَلَيٰ صِيامِنا وَقِيامِنا، وَثَبِّتْ أَقْدامَنا، وَانْصُرْنا عَلَي الْقَوْمِ الْكافِرِينَ. اللّٰهُمَّ أَنْتَ الْواحِدُ فَلا وَلَدَ لَكَ، وَأَنْتَ الصَّمَدُ فَلا شِبْهَ لَكَ، وَأَنْتَ الْعَزِيزُ فَلايُعِزُّكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْغَنِيُّ وَأَنَا الْفَقِيرُ، وَأَنْتَ الْمَوْليٰ وَأَنَا الْعَبْدُ، وَأَنْتَ الْغَفُورُ وَأَنَا الْمُذْنِبُ، وَأَنْتَ الرَّحِيمُ وَأَنَا الْمُخْطِئُ، وَأَنْتَ الْخالِقُ وَأَنَا الْمَخْلُوقُ، وَأَنْتَ الْحَيُّ وَأَنَا الْمَيِّتُ، أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي وَتَرْحَمَنِي وَتَجاوَزَ عَنِّي إِنَّكَ عَلَيٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
سپاس خدای را که بهوسیله تو ای ماه مبارک، ما را گرامی داشت. خدایا، ما را بر روزه و شب زندهداری مان نیرو بخش و گامهایمان را استوار کن و بر کافران پیروزمان گردان. خدایا، تو یگانهای پس برایت فرزندی نیست و تو بینیازی پس شبیهی برایت نیست و تویی عزیز و چیزی عزیزت نکند و تویی بینیاز و من تهیدستم و تویی مولا و من بندهام و تویی آمرزنده و من گناهکارم و تویی مهربان و من خطاکارم و تویی آفریننده و من آفریدهام و تویی زنده و من مردهام، از تو درخواست میکنم به مهرت که مرا بیامرزی و به من رحم کنی و از من درگذری، همانا تو بر هر چیز توانایی.
(مفاتیح الجنان، ص 417 )
خواندن دعای جوشن کبیر در شب اول ماه رمضان
در بحارالانوار به نقل از بلد الامین کفعمی آمده خواندن این دعا بهصورت مطلق، هنگام خروج از منزل بهجهت حفظ، خواندن آن در شب اول ماه رمضان و خواندن آن سه بار و یا یک بار در ماه رمضان مستحب است.خواندن دعای حج در شب ماه رمضان
دعای حج از جمله ادعیه و اعمال شب اول ماه رمضان است و از شیخ کلینی نقل شده است که امام صادق(ع) در ماه مبارک رمضان این دعا را میخواندند. این دعا موسوم به دعای حج است. سید در اقبال از حضرت صادق (ع) روایت کرده است خواندن آن را در شبهای ماه رمضان بعد از مغرب و کفعمی در بلد الامین گفته که مستحب است خواندن آن در هر روز از ماه رمضان و در شب اول نیز و شیخ مفید در مقنعه برای خصوص شب اول نقل کرده است بعد از نماز مغرب.متن و ترجمه دعای موسوم به حج ماه رمضان
اللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي
خدایا من بهوسیله تو و از لطف تو حاجتم را میطلبم
وَ مَنْ طَلَبَ حَاجَةً إِلَي النَّاسِ فَإِنِّي لاَ أَطْلُبُ حَاجَتِي إِلاَّ مِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ
و هر کس از خلقت حاجت میطلبد بطلبد من از غیر تو حاجت نمیطلبم تو یکتایی و شریک برای تو نیست
وَ أَسْأَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوَانِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ
و درخواست میکنم به فضل تو و خشنودیت که درود فرستی بر محمد (ص) و اهل بیتش
وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي فِي عَامِي هَذَا إِلَي بَيْتِكَ الْحَرَامِ سَبِيلاً حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً
و مرا امسال از حاجیان بیت الحرامت قرار دهی که حجشان نیکو و مقبول و پاکیزه
زَاكِيَةً خَالِصَةً لَكَ تَقَرُّ بِهَا عَيْنِي وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِي
و خالص برای توست که به آن حج در قیامت دیده ام روشن و درجه ام رفیع گردد
وَ تَرْزُقَنِي أَنْ أَغُضَّ بَصَرِي وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِي وَ أَنْ أَكُفَّ بِهَا عَنْ جَمِيعِ مَحَارِمِكَ
و نیز روزیم گردان که چشم از حرام بپوشم و عفت خود حفظ گردانم و از جمیع آنچه حرام کردهای خود را نگاه دارم
حَتَّي لاَ يَكُونَ شَيْءٌ آثَرَ عِنْدِي مِنْ طَاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْكِ لِمَا كَرِهْتَ وَ نَهَيْتَ عَنْهُ
تا در عالم چیزی محبوبتر نزد من از طاعت و خشیت تو و عملی که محبوب توست و ترک آنچه ممنوع و ناپسند توست نباشد
وَ اجْعَلْ ذَلِكَ فِي يُسْرٍ وَ يَسَارٍ وَ عَافِيَةٍ وَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَ
و این کار را بر من سهل و آسان و راحت گردان و سهل عطا کن هر چه به من انعام فرمودی
وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلاً فِي سَبِيلِكَ تَحْتَ رَايَةِ نَبِيِّكَ مَعَ أَوْلِيَائِكَ
و از تو ای خدا درخواست میکنم که وفات مرا کشتهشدن در راه خود قرار دهی زیر پرچم دین پیغمبرت با اولیاء و دوستانت
وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَقْتُلَ بِي أَعْدَاءَكَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِكَ
و باز از تو میطلبم که به دست من دشمنانت را و دشمنان رسولت را به قتل رسانی
وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُكْرِمَنِي بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ لاَ تُهِنِّي بِكَرَامَةِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ
و از تو میطلبم که مرا گرامی کنی به خوارکردن هر که را از خلقت بخواهی و خوارم نگردانی به گرامیکردن احدی از اولیاء و دوستانت
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلاً حَسْبِيَ اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ
بارالها مرا با رسولت همراه ساز خدا مرا کفایت است هر چه خواست خداست نیکو است.
دعا قبل و بعد از تلاوت قرآن در شب اول ماه رمضان
روایت شده است که امام صادق (ع) پیش از تلاوت قرآن این دعا را میخواندند:اللّٰهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّ هٰذَا كِتابُكَ الْمُنْزَلُ مِنْ عِنْدِكَ عَلَيٰ رَسُولِكَ مُحَمَّدِبْنِ عَبْدِاللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَكَلامُكَ النَّاطِقُ عَلَيٰ لِسانِ نَبِيِّكَ جَعَلْتَهُ هادِياً مِنْكَ إِليٰ خَلْقِكَ، وَحَبْلاً مُتَّصِلاً فِيما بَيْنَكَ وَبَيْنَ عِبادِكَ.
خدایا، گواهی میدهم که این کتاب توست که از سوی تو بر رسولت محمّدبن عبدالله (درود خدا بر او و خاندانش) نازل گشته و سخن گویای توست بر زبان پیامبرت، آن را از سوی خود راهنمایی برای بندگانت قرار دادی و رشته پیوستهای بین تو و بندگان توست.
اللّٰهُمَّ إِنِّي نَشَرْتُ عَهْدَكَ وَكِتابَكَ، اللّٰهُمَّ فَاجْعَلْ نَظَرِي فِيهِ عِبادَةً، وَقِراءَتِي فِيهِ فِكْراً، وَفِكْرِي فِيهِ اعْتِباراً، وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ اتَّعَظَ بِبَيانِ مَواعِظِكَ فِيهِ، وَاجْتَنَبَ مَعاصِيَكَ، وَلَاتَطْبَعْ عِنْدَ قِراءَتِي عَلَيٰ سَمْعِي، وَلَاتَجْعَلْ عَلَيٰ بَصَرِي غِشاوَةً، وَلَاتَجْعَلْ قِراءَتِي قِراءَةً لَاتَدَبُّرَ فِيها، بَلِ اجْعَلْنِي أَتَدَبَّرُ آياتِهِ وَأَحْكامَهُ آخِذاً بِشَرايِعِ دِينِكَ، وَلَاتَجْعَلْ نَظَرِي فِيهِ غَفْلَةً، وَلَا قِراءَتِي هَذَراً، إِنَّكَ أَنْتَ الرَّؤُوفُ الرَّحِيمُ.
خدایا، پیمان و کتابت را پيشِ رویم باز کردهام، خدایا، نگاهم را در آن عبادت و خواندنم را در آن اندیشه و اندیشه ام را در آن عبرت آموز قرار بده و مرا از کسانی قرار ده که از بیان پندهایت در قرآن اندرز گیرند و از نافرمانیهایت دوری کنند و هنگام تلاوت آن بر گوشم مُهر مزن و بر دیدهام پرده منه و خواندنم را خواندن بيتدبّر قرار مده، بلکه آنچنان قرارم ده که در آیات و احکامش تدبّر کنم و برگیرنده قوانین دینت باشم و نگاهم را در آن بیخبری و قرائتم را بیهوده و باطل قرار مده، تویی رئوف و مهربان.
حضرت پس از قرائت قرآن کریم این دعا را می خواندند:اللّٰهُمَّ إِنِّي قَدْ قَرَأْتُ مَا قَضَيْتَ مِنْ كِتابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَهُ عَلَيٰ نَبِيِّكَ الصَّادِقِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، فَلَكَ الْحَمْدُ رَبَّنا. اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يُحِلُّ حَلالَهُ، وَيُحَرِّمُ حَرامَهُ، وَيُؤْمِنُ بِمُحْكَمِهِ وَمُتَشابِهِهِ، وَاجْعَلْهُ لِي أُنْساً فِي قَبْرِي، وَأُنْساً فِي حَشْرِي، وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ تُرْقِيهِ بِكُلِّ آيَةٍ قَرَأَها دَرَجَةً فِي أَعْلَيٰ عِلِّيِّينَ، آمِينَ رَبَّ الْعالَمِينَ.
خدایا، آنچه را از حکم کتابت کرده بودی خواندم، کتابی که بر پیامبر راستگویت (درود خدا بر او و خاندانش) نازل کردی، پس سپاس شایسته توست ای پروردگار؛ خدایا، مرا از کسانی قرار ده که حلالش را حلال و حرامش را حرام میشمارند، به محکم و متشابهش ایمان میآورند و آن را مونس در قبر و قیامتم گردان و مرا از کسانی قرار ده که او را به هر آیهای که میخواند در برترین جایگاه بهشت بالا بری، آمین ای پروردگار جهانیان.
( علامه مجلسی. بحارالانوار، ج 89:207 ؛ کلینی. اصول کافی، ج2:417-418 )
نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است.