نماز شب اول ماه قمری

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ.۱

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی. همه ستایش‌ها، ویژه‌ی خدا، مالک و مربّیِ جهانیان است. رحمتش بی‌اندازه و مهربانی‌اش همیشگی است. مالک و فرمانروای روزِ پاداش و کیفر است. [پروردگارا!] تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو کمک می‌خواهیم. ما را به راهِ راست راهنمایی کن. راهِ کسانی که به آنان نعمت عطا کردی، نه آنان که موردِ خشم تواند و نه گمراهان. (سوره‌ی حمد؛ در نمازِ دورکعتیِ شبِ اول هر ماهِ قمری، در هر دو رکعت پس از همین سوره، سوره‌ی «انعام» نیز خوانده می‌شود — سوره‌ای بلند که متنِ کاملش اینجا نیامده. سپس از خداوند امنیت از هر ترس و دردی، و دور ماندن از رویدادِ ناخوشایند در آن ماه، خواسته می‌شود.)