اعمال عید نوروز
غسل، روزه و نمازِ چهاررکعتی بهروایتِ معلّیبنخُنَیس از امام صادق (ع)، و دعای سجدهی پس از آن
دربارهی این دعا
بهروایتِ معلّیبنخُنَیس از امام صادق (ع)، در روز نوروز غسل کردن، پاکیزهترین جامه پوشیدن، خوشبو شدن، روزهداری، و پس از نمازِ ظهر و عصر خواندنِ نمازی چهاررکعتی (هر دو رکعت با یک سلام: رکعتِ اول دهبار سورهی قدر، دوم دهبار کافرون، سوم دهبار توحید، چهارم دهبار فلقوناس، همه پس از سورهی حمد) نقل شده؛ سپس سجدهی شکر و این دعا خوانده میشود. این جدا از دعای معروفِ لحظهی تحویلِ سال («یا مقلب القلوب») است که پیشتر و جداگانه روی بادیار منتشر شده.
ترجمه: استاد حسین انصاریان
صوت این دعا بهزودی اضافه میشود.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِيَاءِ الْمَرْضِيِّينَ وَ عَلَي جَمِيعِ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ صَلِّ عَلَي أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ.
خدایا بر محمّد و خاندانِ محمّد، آن جانشینانِ پسندیده، و بر تمامِ پیامبران و رسولانت، با برترین درودهایت درود فرست و ایشان را به برترین برکتهایت برکت ده، و بر جانها و تنهایشان درود فرست. (نخستین بخشِ دعای سجدهی پس از نمازِ چهاررکعتیِ نوروز.)
اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ بَارِكْ لَنَا فِي يَوْمِنَا هَذَا الَّذِي فَضَّلْتَهُ وَ كَرَّمْتَهُ وَ شَرَّفْتَهُ وَ عَظَّمْتَ خَطَرَهُ.
خدایا بر محمّد و خاندانِ محمّد برکت ده، و به ما در این روزمان که آن را برتری و کرامت و شرافت دادی و مرتبهاش را بزرگ نمودی، برکت ده.
اللَّهُمَّ بَارِكْ لِي فِيمَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ حَتَّي لا أَشْكُرَ أَحَدا غَيْرَكَ وَ وَسِّعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِي يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ.
خدایا به من برکت ده، در آنچه به من نعمت دادی، تا احدی را جز تو سپاس نگویم، و در روزیام بر من وسعت ده، ای صاحبِ بزرگی و بزرگواری.
اللَّهُمَّ مَا غَابَ عَنِّي فَلا يَغِيبَنَّ عَنِّي عَوْنُكَ وَ حِفْظُكَ وَ مَا فَقَدْتُ مِنْ شَيْءٍ فَلا تُفْقِدْنِي عَوْنَكَ عَلَيْهِ حَتَّي لا أَتَكَلَّفَ مَا لا أَحْتَاجُ إِلَيْهِ يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ.
خدایا هر آنچه از من غایب شده باک نیست، مبادا کمک و نگهداریات از من غایب گردد، و هرچه را گم کردهام، یاریات را بر آن از من گم مساز، تا در آنچه به آن نیازمند نیستم، خود را به زحمت نیفکنم، ای صاحبِ بزرگی و بزرگواری. (پایانِ دعای سجده.)