حکمتهای مشهور نهجالبلاغه (۱۷)
پنج حکمتِ کوتاه و پراستناد دیگر از قصار الحِکَم — حکمتهای ۱۷۸، ۱۷۹، ۱۸۰، ۱۸۱ و ۱۸۲
دربارهی این دعا
گزیدهای دیگر از پنج حکمتِ کوتاه و پراستنادِ امام علی (ع) از بخش «قصار الحِکَم» نهجالبلاغه (حکمتهای ۱۷۸ تا ۱۸۲)، دربارهٔ لجاجت، طمع، و احتیاط.
ترجمه: استاد حسین انصاریان
صوت این دعا بهزودی اضافه میشود.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - اُحْصُدِ الشَّرَّ مِنْ صَدْرِ غَيْرِكَ بِقَلْعِهِ مِنْ صَدْرِكَ.
و آن حضرت فرمود: بدی را با کندن از سینه خود از سینه دیگران برکن.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - اللَّجاجَةُ تَسُلُّ الرّأْيَ.
و آن حضرت فرمود: لجاجت تدبیر صواب را از باطن بیرون می برد.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - الطَّمَعُ رِقُّ مُؤَبَّدٌ.
و آن حضرت فرمود: طمع بندگی دائمی است.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - ثَمَرَةُ التَّفْريطِ النَّدامَةُ، وَ ثَمَرَةُ الْحَزْمِ السَّـلامَةُ.
و آن حضرت فرمود: نتیجه کوتاهی در امور پشیمانی، و میوه احتیاط سلامت است.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - لا خَيْرَ فِي الصَّمْتِ عَنِ الْحُكْمِ، كَما اَنَّهُ لاخَيْرَ فِي الْقَوْلِ بِالْجَهْلِ.
و آن حضرت فرمود: در خاموشی از سخن حکیمانه خیری نیست، چنانکه در گفتار جاهلانه خیری وجود ندارد.