حکمتهای مشهور نهجالبلاغه (۱۸)
پنج حکمتِ کوتاه و پراستناد دیگر از قصار الحِکَم — حکمتهای ۱۸۳، ۱۸۴، ۱۸۵، ۱۸۶ و ۱۸۷
دربارهی این دعا
گزیدهای دیگر از پنج حکمتِ کوتاه و پراستنادِ امام علی (ع) از بخش «قصار الحِکَم» نهجالبلاغه (حکمتهای ۱۸۳ تا ۱۸۷)، دربارهٔ یقین، صداقت، و ستم.
ترجمه: استاد حسین انصاریان
صوت این دعا بهزودی اضافه میشود.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - مَا اخْتَلَفَتْ دَعْوَتانِ اِلاّ كانَتْ اِحْداهُما ضَلالَةً.
و آن حضرت فرمود: دو دعوت خلاف یکدیگر نیست جز اینکه یکی از آنها گمراهی است.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - ما شَكَكْتُ فِي الْحَقِّ مُذْ اُريتُهُ.
و آن حضرت فرمـود: از زمانی که حـق به من ارائـه شد در آن شـک نکردم.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - ما كَذَبْتُ وَلا كُذِبْتُ، وَ لا ضَلَلْتُ وَ لا ضُـلَّ بـي.
و آن حضرت فرمود: دروغ نگفتم و به من دروغ گفته نشده، و گمراه نشدم و کسی هم به دست من گمراه نگشته.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - لِلظّالِمِ الْبادي غَداً بِكَفِّهِ عَضَّةٌ.
و آن حضرت فرمود: آن که ابتدا به ستم می کند فردا دستش را به دندان می گزد.
وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - الرَّحيلُ وَشيكٌ.
و آن حضرت فرمود: کوچ کردن از دنیا به آخرت نزدیک است.