سخن به محمد بن حنفیه هنگام جنگ جمل

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ لاِبْنِهِ مُحَمَّـدِ بْـنِ الْحَنَفِيَّـةِ لَمّا اَعْطاهُ الرّايَةَ يَوْمَ الْجَمَـلِ تَزُولُ الْجِبالُ وَلا تَزُلْ. عَضَّ عَلي ناجِذِكَ. اَعِرِ اللّهَ جُمْجُمَتَكَ.۱

از سخنان آن حضرت است به وقتی‌ که در نبرد جمل پرچم را به دست فرزندش محمّد حنفیه داد اگر کوهها از جای‌ بجنبد تو ثابت باش. دندان بر دندان بفشار. سر خود را به خداوند بسپار.

تِدْ فِي الاَْرْضِ قَدَمَكَ. اِرْمِ بِبَصَرِكَ اَقْصَي الْقَوْمِ. وَغُضَّ بَصَرَكَ. وَ اعْلَمْ اَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِ اللّهِ سُبْحانَهُ.۲

قدمهایت را بر زمین میخکوب کن. دیده به آخر لشگر دشمن بینداز. به وقت حمله چشم فروگیر. و آگـاه بـاش که پیـروزی‌ از جانب خدای‌ سـبحان است.