کلامِ حسرتِ امیر بر شهادتِ محمد بن ابوبکر

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ۱

از سخنان آن حضرت است

لَمّا قَلَّدَ مُحَمَّدَ بْنَ اَبي بَكْر مِصْرَ فَمُلِكَتْ عَلَيْهِ وَ قُتِلَ۲

وقتی‌ که امارت مصر را به محمدبن ابوبکر واگذاشت و مصر از دست او بیرون رفته و به شهادت رسید

وَ قَدْ اَرَدْتُ تَوْلِيَةَ مِصْرَ هاشِمَ بْنَ عُتْبَةَ، وَ لَوْ وَلَّيْتُهُ اِيّاها لَما خَلّي۳

می‌ خواستم حکومت مصر را در اختیار هاشم بن عُتبه قرار دهم، اگر او را استاندار مصر می‌ کردم عرصه را

لَهُمُ الْعَرْصَةَ، وَلاَ اَنْهَزَهُمُ الْفُرْصَةَ. بِلاذَمٍّ لِمُحَمَّدِ بْنِ اَبي بَكْر، فَلَقَدْ۴

برای‌ دشمنان خالی‌ نمی‌ کرد، و فرصتی‌ به آنان نمی‌ داد. البته سرزنشی‌ بر محمّد بن ابوبکر نیست، او

كانَ اِلَيَّ حَبيباً، وَ كانَ لي رَبيباً.۵

محبـوب مـن ، و پسر همسـرم بـود.