کلامی در بازداشتنِ امام حسن (ع) از رفتن به میدانِ صفین

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ۱

از سخنان آن حضرت است

في بَعْضِ اَيّامِ صِفّينَ وَ قَدْ رَأَي الْحَسَنَ ابْنَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ يَتَسَرَّعُ اِلَي الْحَرْبِ۲

در یکی‌ از روزهـای‌ نبـرد صفّیـن وقتی‌ فرزنـد خـود حسـن را به سـوی‌ جنگ شـتابان دیـد

اِمْلِكُوا عَنّي هذَا الْغُلامَ لايَهُدَّني، فَاِنَّني اَنْفَسُ بِهذَيْنِ - يَعْنِي۳

این جوان را به فرمان من از جنگ مانع شوید مبادا پشتم را بشکند، زیرا دریغم

الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ عَلَيْهِمَا السَّلامُ- عَلَي الْمَوْتِ، لِئَلاّ يَنْقَطِعَ بِهِما نَسْلُ۴

می‌ آید که با شهید شدن این دو جوان ]یعنی‌ حسن و حسین علیهماالسلام[ نسل

رَسُولِ اللّهِ صَلَّي اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.۵

رسـول خـدا صلّـی‌ اللّـه علیـه و آلـه قطـع شـود.

- قَوْلُهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: «امْلِكُوا عَنّي هذَا الْغُلامَ» مِنْ اَعْلَي الْكَلامِ وَ اَفْصَحِه.-۶

]فرمایش حضرت: «املکو عنّی‌ هذا الغلام» در اوج فصاحت است.[