کلام در مقایسه یاران پیامبر با یاران خود
کلامِ ۵۶ نهجالبلاغه — یادِ فداکاریِ یاران پیامبر (ص) در برابرِ سستیِ یارانِ امروزِ امام در صفین
دربارهی این دعا
امام علی (ع) در این سخن، از فداکاریِ یارانِ پیامبر (ص) یاد میکند که در راهِ حق حاضر بودند پدر و فرزند و برادرِ خود را بکشند و این جز بر ایمانشان نمیافزود، و آن را با سستیِ یارانِ زمانِ خودش مقایسه میکند: اگر آنان هم مانندِ یارانِ امروز رفتار میکردند، هرگز پایهای برای دین برپا نمیشد.
ترجمه: استاد حسین انصاریان
صوت این دعا بهزودی اضافه میشود.
وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است در مقایسه یاران پیامبر با یاران خود
وَ لَقَدْ كُنّا مَعَ رَسُولِ اللّهِ صَلَّي اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَقْتُلُ آباءَنا
ما در کنار رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله بودیم، پدران
وَ اَبْناءَنا وَ اِخْوانَنا وَ اَعْمامَنا، ما يَزيدُنا ذلِكَ اِلاّ ايماناً وَ تَسْليماً
و فرزندان و عموهای خود را به امر حق می کشتیم، و این مسئله جز بر ایمان و تسلیم
وَ مُضِيّاً عَلَي اللَّقَمِ، وَ صَبْراً عَلَي مَضَضِ الاَْلَمِ، وَ جِدّاً في جِهادِ
و حرکت در راه راست و شکیبایی بر سوزش اَلَم، و کوشش ما در جهاد با دشمن
الْعَدُوِّ. وَ لَقَدْ كانَ الرَّجُلُ مِنّا وَ الاْخَرُ مِنْ عَدُوِّنا يَتَصاوَلانِ تَصاوُلَ
نمی افزود. و مردی از ما و مردی از دشمن چون دو شیر نر با هم درمی افتادند،
الْفَحْلَيْنِ، يَتَخالَسانِ اَنْفُسَهُما اَيُّهُما يَسْقي صاحِبَهُ كَأْسَ الْمَنُونِ.
و در صدد برآوردن جان یکدیگر بودند تا کدام یک از آن دو جام مرگ را به کام دیگری بریزد.
فَمَرَّةً لَنا مِنْ عَدُوِّنا، وَ مَرَّةً لِعَدُوِّنا مِنّا. فَلَمّا رَأَي اللّهُ صِدْقَنا
یک بار ما بر دشمن پیروز می شدیم، و یک بار دشمن بر ما. چون خداوند راستی ما را دید دشمن ما را
اَنْزَلَ بِعَدُوِّنَا الْكَبْتَ، وَ اَنْزَلَ عَلَيْنَا النَّصْرَ، حَتَّي اسْتَقَرَّ الاِْسْلامُ
سرکوب کرد، و یاری خود را بر ما فرو فرستاد، تا آن وقت که اسلام همانند شتری که سینه و گردن برای
مُلْقِياً جِرانَهُ، وَ مُتَبَوِّئاً اَوْطانَهُ. وَ لَعَمْري لَوْ كُنّا نَأْتي
استراحت به زمین نهد و در جای خود بخوابد استقرار یافت. به جانم قسم اگر ما در آن زمان رفتاری
ما أتَيْتُمْ ما قامَ لِلدّينِ عَمُودٌ، وَلاَ اخْضَرَّ لِلاْيمانِ عُودٌ.
مانند رفتار امروز شما داشتیم پایه ای از بنای اسلام برپا نمی شد، و شاخه ای از درخت ایمان سبز نمی گشت.
وَ ايْـمُ اللّهِ لَـتَـحْـتَـلِـبُـنَّـها دَماً، وَلَـتُـتْـبِـعُـنَّـها نَـدَمـاً.
به خدا قسم با این وضعی که دارید به جای شیر خون خواهید دوشید، و به دنبالش دچار ندامت خواهید شد.