نهج‌البلاغه
۱۶۳

کلامی در نکوهش بخل‌ورزی به مال و جان

خطبهٔ ۱۱۷ نهج‌البلاغه (در اصل «کلام») — امام علی (ع) کسانی را که نه مال نه جان خود را در راهِ خدا نمی‌بخشند نکوهش می‌کند

درباره‌ی این دعا

امام علی (ع) در این سخنِ کوتاه، انسان‌های خودپرست را نکوهش می‌کند که نه اموالِ روزی‌داده‌شده از سوی خدا را می‌بخشند و نه جانِ آفریده‌شدهٔ او را به خطر می‌اندازند، در حالی‌که می‌خواهند مردم به خاطرِ خدا آنان را گرامی بدارند؛ و به عبرت‌گرفتن از رفتگان و جداییِ ناگزیر از عزیزان فرامی‌خواند.

ترجمه: استاد حسین انصاریان

صوت این دعا به‌زودی اضافه می‌شود.

۲۸

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ

از سخنان آن حضرت است در نکوهش کسانی‌ که به مال و جان بخل می‌ورزند

فَلا اَمْوالَ بَذَلْتُمُوها لِلَّذي رَزَقَها، وَلا اَنْفُسَ خاطَرْتُمْ بِها

نه اموال خود را برای‌ کسی‌ که آن را روزی‌ شما نمود بخشیدید، و نه جانها را برای‌ خداوندی‌ که آنها را

لِلَّذي خَلَقَها. تَكْرُمُونَ بِاللّهِ عَلي عِبادِهِ، وَلا تُكْرِمُونَ اللّهَ

آفرید به مخاطره انداختید. به سبب خدا بر بندگانش کرامت یافته اید، در حالی‌ که خدا را (با نافرمانی‌ از اوامرش)

في عِبادِهِ. فَاعْتَبِرُوا بِنُزُولِكُمْ مَنازِلَ مَنْ كانَ قَبْلَكُمْ،

در میان بندگانش اکرام نمی‌ کنید. از قرار گرفتن در منازل آنان که پیش از شما بودند و از دنیا رفتند،

وَانْقِطاعِكُمْ عَنْ اَوْصَلِ اِخْوانِكُمْ.

و از جدا شدن از نزدیکترین برادرانتان (به سبب مرگ) عبرت بگیرید.

منابع متن و ترجمه