نهج‌البلاغه
۱۷۰

کلامی هنگامی که او را از ترور ترساندند

کلامِ ۶۲ نهج‌البلاغه — واکنشِ امام علی (ع) به هشدارِ یارانش دربارهٔ خطرِ ترور، در روزهای پایانیِ عمرِ شریفش

درباره‌ی این دعا

در سال ۴۰ هجری، در روزهای پایانی عمر امام علی (ع) در کوفه، برخی از یارانش او را از خطر ترور (کشته‌شدنِ ناگهانی) ترساندند. حضرت در پاسخ فرمود که پوششی استوار از جانب خدا او را حفظ می‌کند تا زمانِ مقدرِ مرگش فرارسد، و در آن هنگام هیچ تیری به خطا نمی‌رود و هیچ زخمی بهبود نمی‌یابد.

ترجمه: استاد حسین انصاریان

صوت این دعا به‌زودی اضافه می‌شود.

۲۸

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ

گفتار آن حضرت است

لَمّا خُوِّفَ مِنَ الْغيلَةِ

زمانی‌ که او را از ترور ترساندند

وَ اِنَّ عَلَيَّ مِنَ اللّهِ جُنَّةً حَصينَةً، فَاِذا جاءَ يَوْمِي انْفَرَجَتْ عَنّي

برای‌ من از جانب خدا سپر محکمی‌ است، چون آخرین روز حیاتم در رسد آن سپر از پیش رویم کنار رود

وَ اَسْلَمَتْني. فَحينَئِذ لايَطيشُ السَّهْمُ، وَلايَبْرَأُ الْكَلْمُ.

و مرا به دسـت مرگ سپارد. در آن زمـان نه تیر به خطا رود، و نه زخم بهبود یابد.

منابع متن و ترجمه