نهج‌البلاغه
۱۴۵

پیشگویی امام علی (ع) دربارهٔ آیندهٔ کوفه

خطبهٔ ۴۷ نهج‌البلاغه — خبر امام علی (ع) از رویدادهای سخت پیشِ رویِ کوفه، و هشدار به هر ستمگری که قصدِ آزارش را داشته باشد

درباره‌ی این دعا

امام علی (ع) در این سخنِ کوتاه، کوفه را مخاطب قرار می‌دهد و آینده‌اش را همچون چرمِ بازارِ عکاظ می‌بیند که زیرِ پای رویدادها کشیده و با زلزله‌های پیاپی لرزانده می‌شود؛ سپس هشدار می‌دهد که هر ستمگری قصدِ آزارِ کوفه کند، خداوند او را یا به گرفتاری مشغول می‌سازد یا به دستِ قاتلی گرفتار می‌کند.

ترجمه: استاد حسین انصاریان

صوت این دعا به‌زودی اضافه می‌شود.

۲۸

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ

از سخنان آن حضرت است

في ذِكْرِ الْكُوفَةِ

در باره کوفه

كَاَنِّي بِكِ يا كُوفَةُ، تُمَدِّينَ مَدَّ الاَْديمِ الْعُكاظِيِّ، تُعْرَكينَ

ای‌ کوفه، گویا تو را می‌ نگرم که همانند چرم عُکاظی‌ّ زیر پای‌ حوادث کشیده می‌ شوی‌، پایمال

بِالنَّوازِلِ، وَ تُرْكَبينَ بِالزَّلازِلِ. وَ اِنّي لاََعْلَمُ اَنَّهُ ما اَرادَ بِكِ جَبّارٌ

پیشامدها می‌ گردی‌، و اضطرابها بر تو سوار می‌ شود. می‌ دانم هیچ ستمکاری‌ بر تو بدی‌ نخواست مگر اینکه

سُوءًا اِلاَّ ابْتَلاهُ اللّهُ بِشاغِل، اَوْ رَماهُ بِقاتِل.

خداوند او را به برنامه مشغول کننده ای‌ مبتلا ساخت، یا هدف تیر کُشنده ای‌ نمود.

منابع متن و ترجمه