خطبهٔ هشدار از فتنهٔ دنیا

وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ۱

از خطبه های‌ آن حضرت است در نکوهش دنیا

اَلا وَ اِنَّ الدُّنْيا دارٌ لايُسْلَمُ مِنْها اِلاّ فيها، وَ لايُنْجي بِشَيْء۲

دنیا خانه ای‌ است که کسی‌ از آن سالم نمانده مگر با اعمال پاکی‌ که در آن انجام دهد، و به چیزی‌ که مخصوص

كانَ لَها. اُبْتُلِيَ النّاسُ بِها فِتْنَةً، فَما اَخَذُوهُ مِنْها لَها اُخْرِجُوا۳

آن عمل شود نجات پیدا نشود. مردم به دنیا از باب امتحان مبتلا شده اند، آنچه را از این دنیا محض دنیا برداشته اند

مِنْهُ وَ حُوسِبُوا عَلَيْهِ، وَ ما اَخَذُوهُ مِنْها لِغَيْرِها قَدِمُوا عَلَيْهِ۴

از دستشان برود و در قیامت نسبت به آن بازخواست شوند، و آنچه از دنیا برای‌ آخرت گرفته اند بر آن وارد

وَ اَقامُوا فيهِ. وَ اِنَّها عِنْدَ ذَوِي الْعُقُولِ كَفَيْءِ الظِّلِّ، بَيْنا تَراهُ۵

می‌ شوند و در آن اقامت می‌ کنند. دنیا در دید خردمندان همانند سایه در حال برگشت است، به وقتی‌ که آن را در

سـابِغـاً حَتّـي قَلَـصَ، وَ زائِـداً حَتّـي نَقَـصَ.۶

حال گسترش می‌ بینی‌ جمع می‌ شود، و وقتی‌ که رو به افزایش می‌ نگری‌ رو به کاهش می‌ رود.