نکوهشِ کوفیانِ ترسیده که به خوارج پیوستند

وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ۱

از سخنان آن حضرت است

- وَ قَدْ اَرْسَلَ رَجُلاً مِنْ اَصْحابِهِ يَعْلَمُ لَهُ عِلْمَ اَحْوالِ قَوْم مِنْ جُنْدِ الْكُوفَةِ قَدْ هَمُّوا۲

امام یکی‌ از یاران خود را فرستاد تا از گروهی‌ از سپاه کوفه که قصد داشتند

بِاللَّحاقِ بِالْخَوارِجِ و كانُوا عَلي خَوْف مِنْهُ عَلَيْهِ السَّلامُ، فَلَمّا عادَ اِلَيْهِ الرَّجُلُ قالَ لَهُ:۳

از ترس حضرت به خوارج ملحق شوند خبر بیاورد، چون برگشت، حضرت پرسید:

«اَاَمِنُوا فَقَطَنُوا، اَمْ جَبُنُوا فَظَعَنُوا؟». فَقالَ الرَّجُلُ: «بَلْ ظَعَنُوا يا اَمْيرَ الْمُؤْمِنينَ.»۴

آیا ایمن شدند و ایستادند، یا ترسیدند و کوچ کردند؟ عرضه داشت: بلکه کوچ کردند ای‌ امیرمؤمنان.

فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:-۵

حضــرت فــرمــود :

بُعْداً لَهُمْ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ. اَما لَوْ اُشْرِعَتِ الاَْسِنَّةُ اِلَيْهِمْ،۶

ایشان را هلاکت باد چنانکه قوم ثمود هلاک شدند. آگاه باشید، هنگامی‌ که نیزه ها به جانب آنان نشانه رود،

وَ صُبَّتِ السُّيُوفُ عَلي هاماتِهِمْ لَقدْ نَدِمُوا عَلي ما كانَ مِنْهُمْ.۷

و شمشیرها بر سرشان فرود آید از کاری‌ که کردند پشیمان شوند.

اِنَّ الشَّيْطانَ الْيَوْمَ قَدِ اسْتَفَلَّهُمْ، وَ هُوَ غَداً مُتَبَرِّئٌ مِنْهُمْ وَ مُتَخَلٍّ۸

شیطان امروز شکست و فرار ایشان را خواست، و فردا از آنان بیزاری‌ جوید و رهایشان

عَنْهُمْ. فَحَسْبُهُمْ بِخُرُوجِهِمْ مِنَ الْهُدي، وَ ارْتِكاسِهِمْ فِي الضَّلالِ۹

سازد. بیرون رفتن از مدار هدایت، و افتادن در گمراهی‌

وَالْعَمي، وَ صَدِّهِمْ عَنِ الْحَقِّ، وَ جِماحِهِمْ فِي التّيهِ.۱۰

کوردلی‌، و از راه حق بازماندن، و طغیان و چموشی‌ در مسیر گمراهی‌ آنان را بس است.