نهج‌البلاغه
۱۰۹

خطبهٔ منعِ آب در جنگِ صفین

خطبهٔ ۵۱ نهج‌البلاغه — هنگامی که سپاهِ معاویه راهِ آبِ فرات را بر یارانِ امام علی (ع) بست

درباره‌ی این دعا

این خطبه هنگامی ایراد شد که سپاهِ معاویه در جنگِ صفین راهِ آبِ فرات را اشغال و آب را بر لشکرِ امام علی (ع) بست؛ امام یارانش را میانِ تسلیم به ذلت یا گشودنِ راهِ آب با شمشیر مخیّر می‌کند.

ترجمه: استاد حسین انصاریان

صوت این دعا به‌زودی اضافه می‌شود.

۲۸

وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ

از خطبه های‌ آن حضرت است

لَمّا غَلَبَ اَصْحابُ مُعاوِيَةَ اَصْحابَهُ عَلَيْهِ السّلامُ عَلي شَريعَةِ الْفُراتِ

زمانی‌ که ارتش معاویه در جنگ صفین بر یاران آن حضرت پیشی‌ گرفته، راه ورود به آب فرات را اشغال

بِصِـفّيـنَ وَ مَنَـعُوهُـمْ مِـنَ الْمـاءِ

کردند و لشگر امام را از برداشتن آب مانع شدند

قَدِ اسْتَطْعَمُوكُمُ الْقِتالَ، فَاَقِرُّوا عَلي مَذَلَّة وَ تَأْخيرِ مَحَلَّة،

آنان از شما خوراک جنگ خواستند، یا به پستی‌ تن داده و شرف خود را از دست بگذارید،

اَوْ رَوُّوا السُّيُوفَ مِنَ الدِّماءِ تَرْوَوْا مِنَ الْماءِ. فَالْمَوْتُ

یا شمشیرتان را از خون آنان سیراب کرده تا از آب سیراب شوید. زیرا نابودی‌ شما در آن زندگی‌

في حَياتِكُمْ مَقْهُورينَ، وَالْحَياةُ في مَوْتِكُمْ قاهِرينَ.

است که محصولش شکست از دشمن است، و زندگی‌ شما در آن مرگی‌ است که نتیجه اش پیروزی‌ بردشمن است.

اَلا وَ اِنَّ مُعاوِيَةَ قَادَ لُمَةً مِنَ الْغُواةِ، وَ عَمَسَ عَلَيْهِمُ الْخَبَرَ حَتّي

بدانید معاویه دسته ای‌ گمراهان منحرف را به دنبال خود آورده، و حقیقت را از آنان پنهان کرده،

جَعَلُـوا نُحُورَهُـمْ اَغْـراضَ الْمَنِيَّةِ.

تا این بی‌ خبران گلوهای‌ خود را آماج تیر مرگ نموده اند.

منابع متن و ترجمه