خطبه در تعریف شبهه

وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ۱

از خطبه های‌ آن حضرت است در تعریف شبهه

وَ اِنَّما سُمِّيَتِ الشُّبْهَةُ شُبْهَةً لاَِنَّها تُشْبِهُ الْحَقَّ. فَاَمّا اَوْلِياءُ اللّهِ۲

شبهه را به این خاطر شبهه می‌ گویند که شبیه حق است. اما چراغ اولیاء خدا

فَضِياؤُهُمْ فيهَا الْيَقينُ، وَ دَليلُهُمْ سَمْتُ الْهُدي. وَ اَمّا اَعْداءُ اللّهِ۳

در امور شبهه ناکْ یقین، و راهنمایشان راه هدایت است. ولی‌ دعوت کننده دشمنان خدا

فَدُعاؤُهُمْ فيهَا الضَّلالُ، وَ دَليلُهُمُ الْعَمي. فَما يَنْجُو مِنَ الْمَوْتِ مَنْ۴

در مسیر شبهه ضلالت، و راهنماشان کوردلی‌ است. نه ترس از مرگ علّت نجات

خافَهُ، وَلا يُعْطَي الْبَقاءَ مَنْ اَحَبَّهُ.۵

اسـت، و نه عشـق به بقا عامل جاودانگی‌ اسـت.