نهج‌البلاغه
۵۱

نامه به کارگزاری دربارهٔ رفتار با مردم

نامهٔ ۴۶ نهج‌البلاغه — تعادلِ نرمی و قاطعیت در حکمرانی

درباره‌ی این دعا

نامهٔ ۴۶ نهج‌البلاغه، خطاب امام علی (ع) به یکی از کارگزارانش دربارهٔ رفتار با مردم؛ دستوری کوتاه دربارهٔ تعادل بینِ نرمی و قاطعیت در حکمرانی.

ترجمه: استاد حسین انصاریان

صوت این دعا به‌زودی اضافه می‌شود.

۲۸

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلي بَعْضِ عُمّالِهِ اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّكَ مِمَّنْ اَسْتَظْهِرُ بِهِ عَلي اِقامَةِ الدّينِ، وَ اَقْمَعُ بِهِ نَخْوَةَ الاَْثيمِ، وَ اَسُدُّ بِهِ لَهاةَ الثَّغْرِ الْمَخُوفِ. فَاسْتَعِنْ بِاللّهِ عَلي ما اَهَمَّكَ، وَ اخْلِطِ الشِّدَّةَ بِضِغْث مِنَ اللّينِ، وَ ارْفُقْ ما كانَ الرِّفْقُ اَرْفَقَ، وَ اعْتَزِمْ بِالشِّدَّةِ حينَ لايُغْني عَنْكَ اِلاَّ الشِّدَّةُ. وَ اخْفِضْ لِلرَّعِيَّةِ جَناحَكَ، وَابْسُطْ لَهُمْ وَجْهَكَ، وَ اَلِنْ لَهُمْ جانِبَكَ، وَ آسِ بَيْنَهُمْ فِي اللَّحْظَةِ وَ النَّظْرَةِ، وَ الاِْشارَةِ وَ التَّحِيَّةِ، حَتّي لايَطْمَعَ الْعُظَماءُ في حَيْفِكَ، وَ لايَيْاَسَ الضُّعَفاءُ مِنْ عَدْلِكَ. وَالسَّلامُ.

از نامه های‌ آن حضرت است به یکی‌ از کارگزارانش اما بعد، تو از کسانی‌ هستی‌ که من به پشتیبانی‌ آنان دین را اقامه می‌ کنم، و نخوت گنهکار را قلع و قمع می‌ نمایم، و رخنه ترسناک حدود و مرزها را می‌ بندم. در هرچه بر تو مهم آید از خداوند کمک بخواه، و سختگیری‌ را با آمیزه ای‌ از نرمی‌ درهم آمیز، آنجا که نرمی‌ و مدارا بهتر است نرمش داشته باش، و جایی‌ که جز خشونت به کار نیاید خشونت کن، نسبت به رعیت فروتن باش، و با خوشرویی‌ برخورد کن، و با ملایمت رفتار نما، و در نظر انداختن به آنان با گوشه چشم و خیره نگاه کردن و اشاره و تحیت یکسان معامله کن، تا زورمندان به تو طمع ستمکاری‌ نبندند، و ناتوانان از عدالتت ناامید نشوند. والسّلام.

منابع متن و ترجمه