نامه به عمرو بن عاص — فروختنِ دین به دنیا

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلي عَمْرِو بْنِ الْعاصِ فَاِنَّكَ قَدْ جَعَلْتَ دينَكَ تَبَعاً لِدُنْيَا امْرِيء ظاهِر غَيُّهُ، مَهْتُوك سِتْرُهُ، يَشينُ الْكَريمَ بِمَجْلِسِهِ، وَ يُسَفِّهُ الْحَليمَ بِخُلْطَتِهِ. فَاتَّبَعْتَ اَثَرَهُ، وَ طَلَبْتَ فَضْلَهُ، اتِّباعَ الْكَلْبِ لِلضِّرْغامِ، يَلُوذُ اِلي مَخالِبِهِ، وَ يَنْتَظِرُ ما يُلْقي اِلَيْهِ مِنْ فَضْلِ فَريسَتِهِ. فَاَذْهَبْتَ دُنْياكَ وَ آخِرَتَكَ، وَ لَوْ بِالْحَقِّ اَخَدْتَ اَدْرَكْتَ ما طَلَبْتَ. فَاِنْ يُمَكِّنِّي اللّهُ مِنْكَ وَ مِنِ ابْنِ اَبي سُفْيانَ اَجْزِكُما بِما قَدَّمْتُما، وَ اِنْ تُعْجِـزا وَ تَبْقَيا فَمـا اَمامَكُـما شَـرٌّ لَكُـما. وَالسَّـلامُ.۱

از نامه های‌ آن حضرت است به عمرو بن عاص تو دینت را تابع دنیای‌ کسی‌ نمودی‌ که گمراهیش معلوم، و پرده حیایش دریده شده، شخص بزرگوار را در مجلس خود بد می‌ گوید، و عاقل را با آمیزش خود نادان می‌ نماید. قدم به جای‌ قدمش گذاشتی‌، و بخشش او را درخواست نمودی‌، همچون سگی‌ که به دنبال شیر رود، که به پناه چنگال او رود، و انتظار بکشد که اضافه صیدش را به سوی‌ او اندازد. از این رو دنیا و آخرتت را به باد دادی‌، در صورتی‌ که اگر به دامن حق می‌ آویختی‌ آنچه را می‌ خواستی‌ می‌ یافتی‌. اگر خداوند مرا بر تو وپسرابوسفیان تسلّط دهد جزای‌ آنچه انجام دادید به شما خواهم داد، و اگر مرا ازپای‌ نشاندید و خود برقرار ماندید آنچه از عذاب الهی‌ پیش روی‌ شماست برای‌ شما بدتر است. والسّلام.