نامه به ابن عباس دربارهٔ خوش‌رفتاری با مردمِ بصره

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلي عَبْدِاللّهِ بْنِ عَبّاس وَ هُوَ عامِلُهُ عَلَي الْبَصْرَةِ وَ اعْلَمْ اَنَّ الْبَصْرَةَ مَهْبِطُ اِبْليسَ، وَ مَغْرِسُ الْفِتَنِ، فَحادِثْ اَهْلَها بِالاِْحْسانِ اِلَيْهِمْ، وَ احْلُلْ عُقْدَةَ الْخَوْفِ عَنْ قُلُوبِهِمْ.۱

از نامه های‌ آن حضرت است به عبداللّه بن عباس فرماندارش در بصره بدان که بصره جای‌ ورود شیطان، و کشتزار فتنه است، مردمش را به احسان امید ده، و گره ترس را از قلوبشان باز کن.

وَ قَدْ بَلَغَني تَنَمُّرُكَ لِبَني تَميم، وَ غِلْظَتُكَ عَلَيْهِمْ، وَ اِنَّ بَني تَميم لَمْ يَغِبْ لَهُمْ نَجْمٌ اِلاّ طَلَعَ لَهُمْ آخَرُ، وَ اِنَّهُمْ لَمْ يُسْبَقُوا بِوَغْم في جاهِلِيَّة وَ لا اِسْلام، وَ اِنَّ لَهُمْ بِنا رَحِماً ماسَّةً، وَ قَرابَةً خاصَّةً، نَحْنُ مَأْجُورُونَ عَلي صِلَتِها، وَ مأْزُورُونَ عَلي قَطيعَتِها.۲

به من خبر رسیده که با بنی‌ تمیم درشتی‌ کرده ای‌ و از درِ خشونت درآمده ای‌، بنی‌ تمیم جمعیتی‌ هستند که ستاره ای‌ از ایشان غروب نکرد مگر اینکه ستاره ای‌ دیگر به جایش طلوع نمود، کسی‌ در زمان جاهلیت و اسلام به کینه جویی‌ بر ایشان پیشی‌ نگرفته، اینان را با ما خویشاوندی‌ متّصل و نزدیکی‌ خاص است، ما را در صله رحم با آنان اجر است، و در قطع رحمْ مؤاخذه.

فَارْبَعْ اَبَا الْعَبّاسِ رَحِمَكَ اللّهُ فيما جَري عَلي لِسانِكَ وَ يَدِكَ مِنْ خَيْر وَ شَرٍّ، فَاِنّا شَريكانِ في ذلِكَ، وَ كُنْ عِنْدَ صالِحِ ظَنّي بِكَ، وَ لايَفيلَنَّ رَأْيي فيكَ. وَالسَّلامُ.۳

ابوالعباس! خدایت رحمت کند، در آنچه بر زبان و دستت از خیر و شرّ جاری‌ شود مدارا کن، که هر دو در این زمینه شریکیم، و در حسن ظنّم به وجود خودت پایدار باش، و کاری‌ مکن که نظرم از تو برگردد. والسلام.