نامه به ابنعباس پس از شهادتِ محمّد بن ابوبکر در مصر
نامهٔ ۳۵ نهجالبلاغه — سوگِ فرزندخوانده و گلایه از کوتاهیکنندگان در یاریرسانی
دربارهی این دعا
نامهٔ ۳۵ نهجالبلاغه، از امام علی (ع) به عبدالله بن عباس پس از شهادتِ محمّد بن ابوبکر در مصر.
ترجمه: استاد حسین انصاریان
صوت این دعا بهزودی اضافه میشود.
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلي عَبْدِاللّهِ بْنِ الْعَبّاسِ، بَعْدَ مَقْتَلِ مُحَمَّدِ بْنِ اَبي بَكْر بِمِصْرَ اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ مِصْرَ قَدِ افْتُتِحَتْ، وَ مُحَمَّدُ بْنُ اَبي بَكْر رَحِمَهُ اللّهُ قَدِ اسْتُشْهِدَ.
از نامه های آن حضرت است به عبداللّه بن عباس پس از شهادت محمّد بن ابوبکر در مصر اما بعد، مصر به دست دشمن افتاد، محمّد بن ابوبکر که خدایش رحمت کند شهید شد.
فَعِنْدَ اللّهِ نَحْتَسِبُهُ وَلَداً ناصِحاً، و عامِلاً كادِحاً، وَ سَيْفاً قاطِعاً، وَ رُكْناً دافِعاً.
اجر این مصیبت را از خدا می خواهم که او برایم فرزندی خیرخواه، کارگزاری سختکوش، شمشیری برنده، و رکنی مدافع بود.
وَ قَدْ كُنْتُ حَثَثْتُ النّاسَ عَلي لَحاقِهِ، وَ اَمَرْتُهُمْ بِغِياثِهِ قَبْلَ الْوَقْعَةِ، وَ دَعَوْتُهُمْ سِرّاً وَ جَهْراً وَ عَوْداً وَ بَدْءاً،
من مردم را به پیوستن به او برانگیختم، و آنان را قبل از وقوع حادثه به یاریش دستور دادم، و از آنان در آشکار و نهان و به طور مکرّر برای حرکت به جانب او دعوت نمودم،
فَمِنْهُمُ الاْتي كارِهاً، وَ مِنْهُمُ الْمُعْتَلُّ كاذِباً، وَ مِنْهُمُ الْقاعِدُ خاذِلاً.
گروهی با بی میلی آمدند، و برخی بهانه دروغ تراشیدند، و عدّه ای دست از یاریش برداشته اعتنایی نکردند.
اَسْاَلُ اللّهَ اَنْ يَجْعَلَ لي مِنْهُمْ فَرَجاً عاجِلاً.
از خدا می خواهم به زودی مرا از این مردم برهاند.
فَوَ اللّهِ لَوْلا طَمَعي عِنْدَ لِقائي عَدُوّي فِي الشَّهادَةِ، وَ تَوْطيني نَفْسي عَلَي الْمَنِيَّةِ،
به خدا قسم اگر به وقت جنگ با دشمن علاقه ام به شهادت نبود، و خود را برای مرگ آماده نکرده بودم،
لاََحْبَبْتُ اَنْ لااَبْقي مَعَ هؤُلاءِ يَوْماً واحِداً، وَ لا اَلْتَقِيَ بِهِمْ اَبَداً.
دوست داشتم که حتی یک روز هم با این مردم نباشم، و با آنان روبرو نگردم.