نامه به فرمانداران دربارهٔ اوقاتِ نماز

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلي اُمراءِ الْبِلادِ في مَعْنَي الصَّلاةِ اَمّا بَعْدُ، فَصَلُّوا بِالنّاسِ الظُّهْرَ حَتّي تَفيءَ الشَّمْسُ مِثْلَ مَرْبِضِ الْغَنْزِ. وَ صَلُّوا بِهِمُ الْعَصْرَ وَ الشَّمْسُ بَيْضاءُ حَيَّةٌ في عُضْو مِنَ النَّهارِ حينَ يُسارُ فيها فَرْسَخانِ. وَ صَلُّوا بِهِمُ الْمَغْرِبَ حينَ يُفْطِرُ الصّائِمُ وَ يَدْفَعُ الْحاجُّ اِلي مِنًي. وَ صَلُّوا بِهِمُ الْعِشاءَ حينَ يَتَوارَي الشَّفَقُ اِلي ثُلُثِ اللَّيْلِ. وَ صَلُّوا بِهِمُ الْغَداةَ وَ الرَّجُلُ يَعْرِفُ وَجْهَ صاحِبِهِ. وَ صَلُّوا بِهِمْ صَلاةَ اَضْعَفِهِمْ، وَ لا تَكُونُوا فَتّانينَ.۱

از نامه های‌ آن حضرت است به کارگزاران شهرها در رابطه با وضع نماز اما بعد، نماز ظهر را با مردم بخوانید تا وقتی‌ که خورشید به اندازه خوابگاه بزی‌ از نصف النهار به جانب مغرب برگردد. ونمازعصر را به جماعت بخوانیدآن گاه که خورشید درپاره ای‌ از روز سپید وجلوه گر است و می‌ توان تا غروب کردنش به اندازه دو فرسخ راه پیمود. و نماز مغرب را وقتی‌ با مردم بخوانید که روزه دار افطار می‌ نماید، و حاجی‌ به جانب مِنی‌ می‌ رود. و نماز عشا را از وقتی‌ که سرخی‌ پنهان می‌ شود تا ثلث از شب با مردم بخوانید. و نماز صبح را هنگامی‌ بخوانید که مرد می‌ تواند چهره دوستش را تشخیص دهد.نمازتان بامردم همچون نمازناتوان ترین آنان باشد، و درطول دادن نماز عامل به فتنه افتادن مردم نباشید.