نامه به قُثَم بن عباس

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلي قُثَمِ بْنِ الْعَبّاسِ وَ هُوَ عامِلُهُ عَلي مَكَّةَ اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ عَيْني بِالْمَغْرِبِ كَتَبَ اِلَيَّ يُعْلِمُني اَنَّهُ وُجِّهَ اِلَي۱

از نامه های‌ آن حضرت است به قُـثَـم بن عبـاس فرماندارش در مکّـه اما بعد، جاسوس من در مغرب به من نوشته که مردمی‌ از اهل شام

الْمَوْسِمِ اُناسٌ مِنْ اَهْلِ الشّامِ الْعُمْيِ الْقُلُوبِ، الصُّمِّ الاَْسْماعِ، الْكُمْهِ الاَْبْصارِ، الَّذينَ يَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ، وَ يُطيعُونَ الْمَخْلُوقَ في مَعْصِيَةِ الْخالِقِ، وَ يَحْتَلِبُونَ الدُّنْيا دَرَّها بِالدّينِ، وَ يَشْتَرُونَ عاجِلَها بِآجِلِ الاَْبْرارِ الْمُتَّقينَ. وَ لَنْ يَفُوزَ بِالْخَيْرِ اِلاّ عامِلُهُ، وَ لا يُجْزي جَزاءَ الشَّرِّ اِلاّ فاعِلُهُ. فَاَقِمْ عَلي ما في يَدَيْكَ۲

به حج گسیل شده اند که دلهایشان بسته، و گوشهایشان کر، و دیدگانشان کور است، کسانی‌ که حق را به باطل می‌ آمیزند، و در نافرمانی‌ خالق از مخلوق اطاعت می‌ کنند، و به بهانه دین از سینه دنیا شیر می‌ دوشند، و دنیای‌ حاضر را به جای‌ آخرتی‌ که نیکان پرهیزکار انتخاب نموده اند سودا می‌ نمایند. هرگز رستگار به خیر نگردد مگر عامل خیر، و به جزای‌ بد نرسد مگر عامل شر، پس بر آنچه در اختیار توست استقامت ورز

قِيامَ الْحازِمِ الصَّليبِ، وَ النّاصِحِ اللَّبيبِ، التّابِعِ لِسُلْطانِهِ، الْمُطيعِ لاِِمامِهِ. وَ اِيّاكَ وَ ما يُعْتَذَرُ مِنْهُ. وَ لاتَكُنْ عِنْدَ النَّعْماءِ بَطِراً، وَ لا عِنْدَ الْبَأْساءِ فَشِلاً. وَالسَّلامُ.۳

استقامت هوشیار با احتیاط و سرسخت، و خیرخواه خردمند، که فرمانبردار حاکم، و مطیع امام خویش است. کاری‌ انجام ندهی‌ که مجبور به عذرخواهی‌ شوی‌، و به وقت نعمت و خوشی‌ سر به طغیان برندار، و به هنگام سختی‌ و بلا هراسان و دلباخته مباش. والسلام.