نهج‌البلاغه
۵۷

نامه به سرداران لشکر هنگامِ خلافت

نامهٔ ۷۹ نهج‌البلاغه — هشداری کوتاه دربارهٔ عاملِ هلاکتِ امت‌های پیشین

درباره‌ی این دعا

نامهٔ ۷۹ نهج‌البلاغه، خطاب امام علی (ع) به سرداران لشکر هنگامی که به خلافت رسید؛ هشداری کوتاه دربارهٔ عاملِ هلاکتِ امت‌های پیشین — بازداشتنِ مردم از حق و پیروی از باطل.

ترجمه: استاد حسین انصاریان

صوت این دعا به‌زودی اضافه می‌شود.

۲۸

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ لَمَّا اسْـتُخْلِفَ، اِلي اُمَـراءِ الاَْجْنـادِ اَمَّا بَعْدُ، فَاِنَّما اَهْلَكَ مَنْ كانَ قَبْلَكُمْ اَنَّهُمْ مَنَعُوا النّاسَ الْحَقَّ فَاشْـتَرَوْهُ ، وَ اَخَـذُوهُمْ بِالْباطِـلِ فَاقْتَـدَوْهُ .

از نامه های‌ آن حضرت است به سرداران لشگر به وقتی‌ که به خلافت رسید اما بعد، پیشینیان را این معنی‌ به تباهی‌ کشید که مردم را از حقّ بازداشتند، آنها هم حق را به دنیا فروختند، دیگر آنکه مردم را به باطل بردند، آنها هم باطل را پیروی‌ کردند.

منابع متن و ترجمه