وصیت به ابن عباس هنگامِ جانشینی در بصره

وَ مِنْ وَصِيَّة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ لِعَبْدِ اللّهِ بْنِ الْعَبّاسِ، عِنْدَ اسْتِخْلافِهِ اِيّاهُ عَلَي الْبَصْرَةِ سَعِ النّاسَ بِوَجْهِكَ وَ مَجْلِسِكَ وَ حُكْمِكَ، وَ اِيّاكَ وَ الْغَضَبَ، فَاِنَّهُ طَيْرَةٌ مِنَ الشَّيْطانِ. وَ اعْلَمْ اَنَّ ما قَرَّبَكَ مِنَ اللّهِ يُباعِدُكَ مِنَ النّارِ، وَ ما باعَدَكَ مِنَ اللّهِ يُقَرِّبُكَ مِنَ النّارِ.۱

از سفارشات آن حضرت است به عبداللّه بن عباس، وقتی‌ که او را در بصره به جای‌ خود قرار داد دربرخورد با مردم و در نشستن با ایشان و داوری‌ میان آنان گشاده رو باش، از خشم حذر کن، که آن سبکسری‌ و انگیزه شیطانی‌ است. آگاه باش آنچه تو را به خدا نزدیک کند از آتش جهنّم دور می‌ نماید، و آنچه تو را از خدا دور کند به آتش نزدیک خواهد نمود.